Atos 17
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs VC
1 Gulaʼdödëʼ Pablo, en Silas lu yödzö Anfípolis, en lu yödzö Apolonia, ateʼ bilaʼdxinëʼ lu yödzö Tesalónica, ga niʼ zoa tu yuʼu ga tuʼdubëʼ bönniʼ judío, en tuʼsëdëʼ queëʼ Dios.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Bugáʼanëʼ Pablo niʼ idú galaj dza, ateʼ ca run cazëʼ, guyijëʼ ga zoa yuʼu naʼ cateʼ naca dza láʼayi quégaquiëʼ bönniʼ judío, ateʼ bë́ʼlenëʼ légaquiëʼ didzaʼ.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Buchila láʼanëʼ, en buluíʼinëʼ légaquiëʼ rusëdi le nazúaj lu guichi láʼayi run bayudxi quiʼi sáquëʼë Cristo, Bönniʼ naʼ tunëʼ löza bönniʼ judío udusölë́ʼ légaquiëʼ, ateʼ tödi gátiëʼ ubanëʼ lu yöl-laʼ guti. Níʼirö Pablo gudxëʼ légaquiëʼ:
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Níʼirö bal-lëʼ gulaʼyéajlëʼë Cristo, ateʼ gulunëʼ tsözxö́n Pablo, en Silas. Lëscaʼ caní zián bönniʼ izáʼa, bönniʼ taʼyéaj ládxiʼgaquiëʼ Dios, gulaʼyéajlëʼë Cristo. Lëscaʼ zián nigula lo gulaʼyéajlëʼënu Cristo.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Níʼirö yuguʼ bönniʼ judío bitiʼ taʼyéajlëʼë, lu yöl-laʼ ruzxéʼe quégaquiëʼ Pablo, buluʼtubëʼ yuguʼ bönniʼ bitiʼ nácagaquiëʼ tsahuiʼ, bönniʼ taʼdasëʼ caʼ. Cateʼ chibuluʼtúbëʼ bönachi zián, gulunëʼ ga gulún dzatsa idú lu yödzö naʼ, ateʼ bayudxi gulaʼyáziëʼ lidxëʼ Jasón para uluʼbéajëʼ Pablo, en Silas lógaca bönachi naʼ tun dzatsa.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Cateʼ bitiʼ buluʼdzö́linëʼ Pablo, en Silas, gulaʼbéajëʼ Jasón, en iaʼzícaʼrëʼ bö́chiʼruʼ nacuʼë niʼ, ateʼ gulaʼchë́ʼë légaquiëʼ lógaquiëʼ bönniʼ yúlahuiʼ. Guluʼë zidzaj didzaʼ, taʼnnë́ʼ:
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Jasón ni guluʼë légaquiëʼ lidxëʼ. Yúguʼtë bönniʼ ni taʼdáʼbaguëʼë xibá queëʼ César, bönniʼ rinná béʼenëʼ rëʼu, taʼnnë́ʼ: “Zoëʼ iaʼtúëʼ bönniʼ rinná bëʼë, lëʼ Jesús.”
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Cateʼ bilaʼyönnëʼ yuguʼ bönniʼ lu yödzö, en yuguʼ bönniʼ yúlahuiʼ naʼ lë ni, gulaʼböʼë böniga.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Níʼirö, gudödi gulaʼziʼë bönniʼ yúlahuiʼ dumí le buluʼcáʼanagarëʼ Jasón, en iaʼzícaʼrëʼ bönniʼ naʼ, buluʼsanëʼ légaquiëʼ.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Níʼirö yuguʼ bö́chiʼruʼ niʼ laʼ gulaʼsö́l-laʼtëʼ Pablo, en Silas, niʼ naca chiʼi dzö́ʼölö, ateʼ söjáquiëʼ yödzö Berea. Cateʼ bilaʼdxinëʼ niʼ, gulaʼyáziëʼ lu yuʼu ga tuʼdubëʼ bönniʼ judío nacuʼë niʼ, en tuʼsëdëʼ queëʼ Dios.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Gulácarëʼ tsahuiʼ bönniʼ ni ca bönniʼ nacuʼë Tesalónica, tuʼ gulaʼzíʼ lu náʼagaquiëʼ xtídzëʼë Xanruʼ idú ládxiʼgaquiëʼ. Yuguʼ dza buluʼlabëʼ dxiʼa le nazúaj lu guichi láʼayi, para iléquibeʼenëʼ channö nácatë lë naʼ rnnëʼ Pablo.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Caní guca, zián bönniʼ judío gulaʼyéajlëʼë Cristo. Lëscaʼ caní, zián bönniʼ izáʼa, yuguʼ nigula lo, en yuguʼ bönniʼ gulaʼyéajlëʼë Cristo.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Níʼirö cateʼ guléquibeʼenëʼ bönniʼ judío nacuʼë Tesalónica, lëscaʼ riguíxjöʼë Pablo xtídzëʼë Dios lu yödzö Berea, yöjáquiëʼ niʼ, en gulunëʼ caʼ niʼ ga gulún dzatsa bönachi zián.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Níʼirö yuguʼ bö́chiʼruʼ niʼ laʼ gulaʼsö́l-laʼtëʼ Pablo, para tsejëʼ ga naca raʼ nísadoʼ, pero buluʼgáʼanasëʼ Silas, en biʼi Timoteo lu yödzö Berea.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Yuguʼ bönniʼ Berea naʼ gulaʼchë́ʼë Pablo lu yödzö Atenas. Níʼirö laʼ yöjhuö́jgacatëʼ lu yödzö Berea, tuʼúʼë xtídzëʼë Pablo, para ilë́ʼ Silas, en biʼi Timoteo, tsöjácatëʼ ga niʼ zoëʼ Pablo.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Tsanni niʼ zoëʼ Pablo ribözëʼ Silas, en biʼi Timoteo, lu yödzö Atenas, ruhuíʼini ládxëʼë tuʼ riléʼenëʼ taʼyéaj ládxiʼgaca yúguʼtë bönachi yödzö naʼ yuguʼ budóʼ guiö́j budóʼ yaga.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Que lë ni naʼ bë́ʼlenëʼ bönniʼ judío, en bönniʼ taʼyéaj ládxiʼgaquiëʼ Dios didzaʼ ga naca lu yuʼu ga tuʼdubëʼ tuʼsëdëʼ queëʼ Dios. Yuguʼ dza bë́ʼlenëʼ nupa taʼdá lu yë́ʼëyi didzaʼ ca naca xtídzëʼë Cristo.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Bal-lëʼ bönniʼ dáʼgaquiëʼ le tuʼsë́dinëʼ bönniʼ epicúreo, en le tuʼsë́dinëʼ bönniʼ estoico guluíʼilenëʼ Pablo didzaʼ. Bal-lëʼ gulaʼnnë́ʼ:
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Níʼirö gulaʼguélëʼë nëʼë Pablo, en gulaʼchë́ʼë lëʼ lu guíʼa ga tuʼdubëʼ tuʼë didzaʼ, nazíʼi le Areópago, taʼnnë́ʼ:
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Rusiyönnuʼ netuʼ le tun ga rubánituʼ. Rë́ʼënituʼ inö́zituʼ bizxi rnna didzaʼ ni ruʼu.
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Bítiʼrö taʼyaza ládxiʼgaquiëʼ ilunëʼ bönniʼ Atenas naʼ, en bönniʼ izáʼa nacuʼë niʼ, pero ilaʼyö́nisinëʼ, en iluíʼisëʼ didzaʼ tu le cubi.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Níʼirö guzuínëʼ Pablo gatsaj láhuiʼlö löʼa Areópago naʼ, gunnë́ʼ:
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Cateʼ gudödaʼ lu yödzö, en buyúgacaʼ yuguʼ le reaj ládxiʼliʼ, yöjxácaʼa caʼ tu nichu ga niʼ nazúaj le rnna caní: “Tu Dios, Cuntu Nu Nunbëʼ Lëʼ.” Dios naʼ reaj ládxiʼliʼ-nëʼ sal-laʼ bitiʼ núnbëʼëliʼ-nëʼ, Dios ni runaʼ libán queëʼ loliʼ.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 ’¡Dios ni benëʼ yödzölió, en yúguʼtë le nacuáʼ yödzölió ni! ¡Náquiëʼ Xani yehuaʼ yubá, en Xani luyú ni, en bitiʼ caʼ zoëʼ tu yudoʼ núngaca bönachi!
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Bitiʼ bi riyadzaj queëʼ le gaca uluʼnödzaj bönachi, tuʼ runödzjëʼ Lë cazëʼ quégaca yúguʼtë bönachi yöl-laʼ naʼbán, en yúguʼtë le riquíniruʼ.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 ’Lëʼ benëʼ tuzëʼ bönniʼ ga záʼgaca yúguʼtë bönachi izáʼa para ilaʼcuáʼ idú yödzölió, en buluʼe dza ilaʼcuáʼ, en gapa ral-laʼ ilaʼcuáʼ.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Dios bucuʼë légaquiëʼ para uluʼguiljëʼ Lëʼ, channö nácatiʼtës ilaʼdzö́linëʼ Lëʼ sal-laʼ ilaʼgán ilaʼzönsëʼ. Caní raca sal-laʼ bitiʼ zoëʼ ziʼtuʼ ga zóaruʼ tu turuʼ.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Lë cazëʼ runëʼ ga zóaruʼ nabanruʼ, en bi gaca gunruʼ, en le nácaruʼ. Naca ca naʼ gulaʼnnë́ʼ bal-lëʼ bönniʼ nútsaʼgaquiëʼ libíʼiliʼ, nupa buluʼzúaj le doʼ rúl-laliʼ, le taʼnná: “Diʼa dza queëʼ Dios nácaruʼ.”
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Naʼa, channö nácaruʼ diʼa dza queëʼ Dios, bitiʼ ral-laʼ innaruʼ náquiëʼ Dios ca tu budóʼ guiö́j budóʼ yaga, o tu le néquini oro, o plata, o guiö́j, le núngaca bönachi ca naca tu le taʼguínnajsö ícjaguequi.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Dios budödëʼ cáʼasö yuguʼ le gulunëʼ lu yöl-laʼ bitiʼ réajniʼi quégaquiëʼ yuguʼ iz chigulaʼdödi, pero naʼa rinná béʼenëʼ yúguʼtë bönachi idútë yödzölió uluʼbíʼi ládxiʼgaca.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Dios chinuluʼë tu dza cateʼ uchiʼa usörö́ëʼ yúguʼtë bönachi. Idú tsahuiʼ naca ca uchiʼa usörö́ëʼ légaquiëʼ lu nëʼë Jesús, bönniʼ naʼ buzóa cazëʼ Lëʼ, ateʼ lógaca yúguʼtë bönachi benëʼ tsutsu gaca caní tuʼ busubanëʼ Lëʼ lu yöl-laʼ guti.
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Cateʼ bilaʼyönnëʼ didzaʼ bëʼë Pablo ca guca, zoa nu bubán lu yöl-laʼ guti, buluʼtitjëʼ bal-lëʼ, ateʼ iaʼbal-lëʼ gulaʼnnë́ʼ:
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Níʼirö burúajëʼ Pablo gatsaj láhuiʼlö ga naʼ nacuʼë, söhuö́jëʼ.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Bal-lëʼ gulaʼyéajlëʼë Cristo, en gulunëʼ tsözxö́n Pablo. Nútsëʼë Dionisio, bönniʼ areópago, ládjagaquiëʼ, ateʼ nútsaʼnu caʼ ládjagaquiëʼ nigula naʼ lënu Dámaris. Iaʼbal-lëʼ naʼ gulaʼyéajlëʼë caʼ Cristo.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.