Atos 17
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs ARC
1 Gulaʼdödëʼ Pablo, en Silas lu yödzö Anfípolis, en lu yödzö Apolonia, ateʼ bilaʼdxinëʼ lu yödzö Tesalónica, ga niʼ zoa tu yuʼu ga tuʼdubëʼ bönniʼ judío, en tuʼsëdëʼ queëʼ Dios.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Bugáʼanëʼ Pablo niʼ idú galaj dza, ateʼ ca run cazëʼ, guyijëʼ ga zoa yuʼu naʼ cateʼ naca dza láʼayi quégaquiëʼ bönniʼ judío, ateʼ bë́ʼlenëʼ légaquiëʼ didzaʼ.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Buchila láʼanëʼ, en buluíʼinëʼ légaquiëʼ rusëdi le nazúaj lu guichi láʼayi run bayudxi quiʼi sáquëʼë Cristo, Bönniʼ naʼ tunëʼ löza bönniʼ judío udusölë́ʼ légaquiëʼ, ateʼ tödi gátiëʼ ubanëʼ lu yöl-laʼ guti. Níʼirö Pablo gudxëʼ légaquiëʼ:
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Níʼirö bal-lëʼ gulaʼyéajlëʼë Cristo, ateʼ gulunëʼ tsözxö́n Pablo, en Silas. Lëscaʼ caní zián bönniʼ izáʼa, bönniʼ taʼyéaj ládxiʼgaquiëʼ Dios, gulaʼyéajlëʼë Cristo. Lëscaʼ zián nigula lo gulaʼyéajlëʼënu Cristo.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Níʼirö yuguʼ bönniʼ judío bitiʼ taʼyéajlëʼë, lu yöl-laʼ ruzxéʼe quégaquiëʼ Pablo, buluʼtubëʼ yuguʼ bönniʼ bitiʼ nácagaquiëʼ tsahuiʼ, bönniʼ taʼdasëʼ caʼ. Cateʼ chibuluʼtúbëʼ bönachi zián, gulunëʼ ga gulún dzatsa idú lu yödzö naʼ, ateʼ bayudxi gulaʼyáziëʼ lidxëʼ Jasón para uluʼbéajëʼ Pablo, en Silas lógaca bönachi naʼ tun dzatsa.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Cateʼ bitiʼ buluʼdzö́linëʼ Pablo, en Silas, gulaʼbéajëʼ Jasón, en iaʼzícaʼrëʼ bö́chiʼruʼ nacuʼë niʼ, ateʼ gulaʼchë́ʼë légaquiëʼ lógaquiëʼ bönniʼ yúlahuiʼ. Guluʼë zidzaj didzaʼ, taʼnnë́ʼ:
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Jasón ni guluʼë légaquiëʼ lidxëʼ. Yúguʼtë bönniʼ ni taʼdáʼbaguëʼë xibá queëʼ César, bönniʼ rinná béʼenëʼ rëʼu, taʼnnë́ʼ: “Zoëʼ iaʼtúëʼ bönniʼ rinná bëʼë, lëʼ Jesús.”
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Cateʼ bilaʼyönnëʼ yuguʼ bönniʼ lu yödzö, en yuguʼ bönniʼ yúlahuiʼ naʼ lë ni, gulaʼböʼë böniga.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Níʼirö, gudödi gulaʼziʼë bönniʼ yúlahuiʼ dumí le buluʼcáʼanagarëʼ Jasón, en iaʼzícaʼrëʼ bönniʼ naʼ, buluʼsanëʼ légaquiëʼ.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Níʼirö yuguʼ bö́chiʼruʼ niʼ laʼ gulaʼsö́l-laʼtëʼ Pablo, en Silas, niʼ naca chiʼi dzö́ʼölö, ateʼ söjáquiëʼ yödzö Berea. Cateʼ bilaʼdxinëʼ niʼ, gulaʼyáziëʼ lu yuʼu ga tuʼdubëʼ bönniʼ judío nacuʼë niʼ, en tuʼsëdëʼ queëʼ Dios.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Gulácarëʼ tsahuiʼ bönniʼ ni ca bönniʼ nacuʼë Tesalónica, tuʼ gulaʼzíʼ lu náʼagaquiëʼ xtídzëʼë Xanruʼ idú ládxiʼgaquiëʼ. Yuguʼ dza buluʼlabëʼ dxiʼa le nazúaj lu guichi láʼayi, para iléquibeʼenëʼ channö nácatë lë naʼ rnnëʼ Pablo.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Caní guca, zián bönniʼ judío gulaʼyéajlëʼë Cristo. Lëscaʼ caní, zián bönniʼ izáʼa, yuguʼ nigula lo, en yuguʼ bönniʼ gulaʼyéajlëʼë Cristo.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Níʼirö cateʼ guléquibeʼenëʼ bönniʼ judío nacuʼë Tesalónica, lëscaʼ riguíxjöʼë Pablo xtídzëʼë Dios lu yödzö Berea, yöjáquiëʼ niʼ, en gulunëʼ caʼ niʼ ga gulún dzatsa bönachi zián.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Níʼirö yuguʼ bö́chiʼruʼ niʼ laʼ gulaʼsö́l-laʼtëʼ Pablo, para tsejëʼ ga naca raʼ nísadoʼ, pero buluʼgáʼanasëʼ Silas, en biʼi Timoteo lu yödzö Berea.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Yuguʼ bönniʼ Berea naʼ gulaʼchë́ʼë Pablo lu yödzö Atenas. Níʼirö laʼ yöjhuö́jgacatëʼ lu yödzö Berea, tuʼúʼë xtídzëʼë Pablo, para ilë́ʼ Silas, en biʼi Timoteo, tsöjácatëʼ ga niʼ zoëʼ Pablo.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Tsanni niʼ zoëʼ Pablo ribözëʼ Silas, en biʼi Timoteo, lu yödzö Atenas, ruhuíʼini ládxëʼë tuʼ riléʼenëʼ taʼyéaj ládxiʼgaca yúguʼtë bönachi yödzö naʼ yuguʼ budóʼ guiö́j budóʼ yaga.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Que lë ni naʼ bë́ʼlenëʼ bönniʼ judío, en bönniʼ taʼyéaj ládxiʼgaquiëʼ Dios didzaʼ ga naca lu yuʼu ga tuʼdubëʼ tuʼsëdëʼ queëʼ Dios. Yuguʼ dza bë́ʼlenëʼ nupa taʼdá lu yë́ʼëyi didzaʼ ca naca xtídzëʼë Cristo.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Bal-lëʼ bönniʼ dáʼgaquiëʼ le tuʼsë́dinëʼ bönniʼ epicúreo, en le tuʼsë́dinëʼ bönniʼ estoico guluíʼilenëʼ Pablo didzaʼ. Bal-lëʼ gulaʼnnë́ʼ:
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Níʼirö gulaʼguélëʼë nëʼë Pablo, en gulaʼchë́ʼë lëʼ lu guíʼa ga tuʼdubëʼ tuʼë didzaʼ, nazíʼi le Areópago, taʼnnë́ʼ:
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Rusiyönnuʼ netuʼ le tun ga rubánituʼ. Rë́ʼënituʼ inö́zituʼ bizxi rnna didzaʼ ni ruʼu.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 Bítiʼrö taʼyaza ládxiʼgaquiëʼ ilunëʼ bönniʼ Atenas naʼ, en bönniʼ izáʼa nacuʼë niʼ, pero ilaʼyö́nisinëʼ, en iluíʼisëʼ didzaʼ tu le cubi.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Níʼirö guzuínëʼ Pablo gatsaj láhuiʼlö löʼa Areópago naʼ, gunnë́ʼ:
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Cateʼ gudödaʼ lu yödzö, en buyúgacaʼ yuguʼ le reaj ládxiʼliʼ, yöjxácaʼa caʼ tu nichu ga niʼ nazúaj le rnna caní: “Tu Dios, Cuntu Nu Nunbëʼ Lëʼ.” Dios naʼ reaj ládxiʼliʼ-nëʼ sal-laʼ bitiʼ núnbëʼëliʼ-nëʼ, Dios ni runaʼ libán queëʼ loliʼ.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 ’¡Dios ni benëʼ yödzölió, en yúguʼtë le nacuáʼ yödzölió ni! ¡Náquiëʼ Xani yehuaʼ yubá, en Xani luyú ni, en bitiʼ caʼ zoëʼ tu yudoʼ núngaca bönachi!
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 Bitiʼ bi riyadzaj queëʼ le gaca uluʼnödzaj bönachi, tuʼ runödzjëʼ Lë cazëʼ quégaca yúguʼtë bönachi yöl-laʼ naʼbán, en yúguʼtë le riquíniruʼ.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 ’Lëʼ benëʼ tuzëʼ bönniʼ ga záʼgaca yúguʼtë bönachi izáʼa para ilaʼcuáʼ idú yödzölió, en buluʼe dza ilaʼcuáʼ, en gapa ral-laʼ ilaʼcuáʼ.
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 Dios bucuʼë légaquiëʼ para uluʼguiljëʼ Lëʼ, channö nácatiʼtës ilaʼdzö́linëʼ Lëʼ sal-laʼ ilaʼgán ilaʼzönsëʼ. Caní raca sal-laʼ bitiʼ zoëʼ ziʼtuʼ ga zóaruʼ tu turuʼ.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Lë cazëʼ runëʼ ga zóaruʼ nabanruʼ, en bi gaca gunruʼ, en le nácaruʼ. Naca ca naʼ gulaʼnnë́ʼ bal-lëʼ bönniʼ nútsaʼgaquiëʼ libíʼiliʼ, nupa buluʼzúaj le doʼ rúl-laliʼ, le taʼnná: “Diʼa dza queëʼ Dios nácaruʼ.”
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Naʼa, channö nácaruʼ diʼa dza queëʼ Dios, bitiʼ ral-laʼ innaruʼ náquiëʼ Dios ca tu budóʼ guiö́j budóʼ yaga, o tu le néquini oro, o plata, o guiö́j, le núngaca bönachi ca naca tu le taʼguínnajsö ícjaguequi.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Dios budödëʼ cáʼasö yuguʼ le gulunëʼ lu yöl-laʼ bitiʼ réajniʼi quégaquiëʼ yuguʼ iz chigulaʼdödi, pero naʼa rinná béʼenëʼ yúguʼtë bönachi idútë yödzölió uluʼbíʼi ládxiʼgaca.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Dios chinuluʼë tu dza cateʼ uchiʼa usörö́ëʼ yúguʼtë bönachi. Idú tsahuiʼ naca ca uchiʼa usörö́ëʼ légaquiëʼ lu nëʼë Jesús, bönniʼ naʼ buzóa cazëʼ Lëʼ, ateʼ lógaca yúguʼtë bönachi benëʼ tsutsu gaca caní tuʼ busubanëʼ Lëʼ lu yöl-laʼ guti.
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Cateʼ bilaʼyönnëʼ didzaʼ bëʼë Pablo ca guca, zoa nu bubán lu yöl-laʼ guti, buluʼtitjëʼ bal-lëʼ, ateʼ iaʼbal-lëʼ gulaʼnnë́ʼ:
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Níʼirö burúajëʼ Pablo gatsaj láhuiʼlö ga naʼ nacuʼë, söhuö́jëʼ.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Bal-lëʼ gulaʼyéajlëʼë Cristo, en gulunëʼ tsözxö́n Pablo. Nútsëʼë Dionisio, bönniʼ areópago, ládjagaquiëʼ, ateʼ nútsaʼnu caʼ ládjagaquiëʼ nigula naʼ lënu Dámaris. Iaʼbal-lëʼ naʼ gulaʼyéajlëʼë caʼ Cristo.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.