Atos 15
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs VC
1 Níʼirö bal-lëʼ bönniʼ narúajgaquiëʼ luyú Judea bilaʼdxinëʼ yödzö Antioquía, ateʼ buluʼsë́dinëʼ bö́chiʼruʼ, bönniʼ izáʼa niʼ, taʼnnë́ʼ:
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Níʼirö Pablo, en Bernabé gulaʼdíl-lalenëʼ légaquiëʼ didzaʼ, ateʼ gúcadaʼ dzatsa. Gudödi niʼ, gulaʼbö́ëʼ Pablo, en Bernabé len iaʼbal-lëʼ bönniʼ bö́chiʼruʼ niʼ, para tsöjáquiëʼ Jerusalén, en ilaʼdxinëʼ lógaquiëʼ gubáz niʼ queëʼ Cristo, encaʼ lógaquiëʼ bönniʼ gula tapa chiʼë bönachi queëʼ Cristo niʼ, para iluíʼilenëʼ légaquiëʼ didzaʼ ca naca lë ni raca, tuʼsédinëʼ bönniʼ naʼ bönachi le nachixi.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Níʼirö yuguʼ bönniʼ queëʼ Cristo nacuʼë Antioquía buluʼguʼë légaquiëʼ nöza, ateʼ gulaʼdödëʼ lu xiyú yödzö Fenicia, en luyú Samaria, ateʼ buluʼsiyönnëʼ böchiʼ luzáʼaruʼ yuguʼ lataj niʼ ca guca, buluʼhuöáquiëʼ bönniʼ izáʼa queëʼ Cristo. Lë ni ben ga buluʼdzéjanëʼ yúguʼtë böchiʼ luzáʼaruʼ niʼ.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Cateʼ bilaʼdxinëʼ Pablo, en Bernabé lu yödzö Jerusalén, yuguʼ bönniʼ queëʼ Cristo nacuʼë niʼ, encaʼ yuguʼ gubáz nasö́l-lëʼë Lëʼ, en yuguʼ bönniʼ gula tapa chiʼë gulunëʼ légaquiëʼ bal. Pablo, en Bernabé buluʼsiyönnëʼ légaquiëʼ yúguʼtë le benëʼ Dios lu náʼagaquiëʼ.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Níʼirö gulaʼzuínëʼ bal-lëʼ bönniʼ yudoʼ fariseo, bönniʼ taʼyéajlëʼë Cristo, en taʼnnë́ʼ:
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Níʼirö buluʼdubëʼ gubáz nasö́l-lëʼë Cristo len bönniʼ gula tapa chiʼë bönachi queëʼ, para uluʼchiʼa uluʼsörö́ëʼ lë ni raca.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Gudödi guluʼë zián didzaʼ, guzuínëʼ Pedro, en gudxëʼ légaquiëʼ:
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Dios, Nu nunbëʼ caz le yuʼu icja ládxiʼdoʼgaca bönachi, buzóëʼ le naca bëʼ runëʼ légaquiëʼ bal, gusö́l-lëʼë Dios Böʼ Láʼayi quégaquiëʼ, ca naʼ gusö́l-lëʼë Lëʼ queë́ruʼ.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Bitiʼ butsë́ʼë ca benëʼ quégaquiëʼ, en queë́ruʼ, en lëscaʼ bunëʼ dxiʼa icja ládxiʼdoʼgaquiëʼ tuʼ taʼyéajlëʼë Cristo.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Naʼa, ¿bizx que run leliʼ-nëʼ Dios, rusubágaʼliʼ yuaʼ xiyéngaca böchiʼ luzáʼaruʼ? Yuaʼ ni, le naca le taʼnná bëʼ xibá queëʼ Moisés, bitiʼ guca guáʼaruʼ rëʼu, en bitiʼ guca iluʼë xuz xtóʼoruʼ le.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Rëʼu ni, réajlëʼëruʼ nuláruʼ niʼa que le buzáʼ ládxëʼë Xanruʼ Jesús queë́ruʼ, en ca naʼ nuláruʼ rëʼu, uluʼlë́ʼ caʼ légaquiëʼ.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Cateʼ budxi bëʼë Pedro didzaʼ ni, yúguʼtëʼ gulaʼcuʼë dxisö, ateʼ buluʼzë́ nágagaquiëʼ didzaʼ guluʼë Bernabé, en Pablo. Buluʼsiyönnëʼ légaquiëʼ yuguʼ le taca bëʼ, en le tun ga tuʼbani bönachi, yuguʼ le benëʼ Dios lu náʼagaquiëʼ ga nacuáʼ bönachi izáʼa.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Cateʼ Bernabé, en Pablo budxi guluʼë didzaʼ ni, bubiʼë didzaʼ Jacobo, gunnë́ʼ:
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simón Pedro chigudíxjöiʼi quézinëʼ rëʼu ca benëʼ Dios, buluʼe lahui yöl-laʼ huáca queëʼ le zíʼalö luzuí lógaca yuguʼ bönachi izáʼa para bubéajëʼ quez queëʼ bönachi nútsaʼgaca ládjagaquiëʼ.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Ca naca lë ni röjlö́zgaca xtídzaʼgaquiëʼ bönniʼ guluʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios, ca naʼ nazúaj lu guichi láʼayi, rnna:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Dza tödi lë ni huödaʼ, en uchisaʼ Nu inná bëʼ,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 para uluʼguilaj iaʼzícaʼrö bönachi Xanruʼ.
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Caní rnnëʼ Xanruʼ,
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 ’Que lë ni naʼ runi nedaʼ bitiʼ ral-laʼ gun níguiruʼ bönachi izáʼa, nupa tuʼhuöáca queëʼ Dios.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Ral-laʼ uzúajruʼ lu guichi quégaquiëʼ uluʼcáʼanëʼ yuguʼ le bitiʼ ral-laʼ ilahuëʼ, le nadödi lógaca budóʼ guiö́j budóʼ yaga, en cabí ilunëʼ le ruáʼ döʼ, en cabí ilahuëʼ xipë́laʼgacabaʼ böaʼ guixiʼ bitiʼ narúaj-gácabaʼ rön, en cabí ilahuëʼ xichönbaʼ bítiʼtës böaʼ guixiʼ.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Dza niʼte nacuáʼ yúguʼtë yödzö nupa tun libán lu yuʼu gapa tuʼdubëʼ bönniʼ judío, en tuʼsëdëʼ queëʼ Dios. Tunëʼ libán niʼ que le buzúajëʼ lu guichi Moisés. Tuʼlaba cazëʼ le yuguʼ dza láʼayi.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Níʼirö gulaʼyaza ládxiʼgaquiëʼ gubáz nasö́l-lëʼë Cristo, en bönniʼ gula tapa chiʼë, en yúguʼtë bönachi queëʼ Cristo, ilaʼbö́ëʼ bal-lëʼ bönniʼ ládjagaquiëʼ, en ilaʼsö́l-lëʼë légaquiëʼ Antioquía. Tsöjácalenëʼ Pablo, en Bernabé. Chopëʼ naʼ gulaʼbö́ëʼ, lë́gaquiëʼ Judas, zoa iaʼtú lëʼ Barsabás, encaʼ Silas. Nácagaquiëʼ bönniʼ lo ládjagaquiëʼ bö́chiʼruʼ niʼ.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Buluʼzúajëʼ lu guichi le buluʼdödëʼ lu náʼagaquiëʼ iluʼë, le rnna caní:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Biyö́nituʼ ca tun bal-la bönachi bilaʼrúaj ga zóatuʼ, nupa naʼ bitiʼ nasö́l-laʼtuʼ. Dutsáʼagaquiëʼ libíʼiliʼ len le taʼnnë́ʼ, en tuʼbequi böniga icja ládxiʼdoʼoliʼ, tuʼ taʼnná bëʼë irugu lu xipë́laʼliʼ, en gunliʼ ca rinná bëʼ xibá queëʼ Moisés.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Que lë ni naʼ guyaza ládxiʼtuʼ cateʼ chibén tuz xtídzaʼtuʼ, gurötuʼ chopëʼ bönniʼ, nupa isö́l-laʼtuʼ para uduyúgaquiëʼ libíʼiliʼ. Guídlengaquiëʼ Bernabé, en Pablo, nupa naʼ nadxíʼiruʼ.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Chiyöjáquiëʼ Bernabé, en Pablo gapa guzóa bönadxi ilátiëʼ tuʼ nadxíʼiguequinëʼ Xanruʼ Jesucristo.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Caní naca, risö́l-laʼtuʼ Judas, en Silas ga zóaliʼ. Chopëʼ ni uluʼsiyönnëʼ libíʼiliʼ lë ni ruzúajtuʼ lu guichi ni.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Dios Böʼ Láʼayi buluíʼinëʼ netuʼ le raza ládxëʼë, en lëscaʼ caní raza ládxiʼtuʼ netuʼ, bitiʼ usubágaʼrötuʼ libíʼiliʼ yuaʼ, le naca le rinná bëʼ xibá queëʼ Moisés, pero yuguʼ lë nisö run bayudxi gunliʼ:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Bitiʼ gáguliʼ le nadödi lógaca budóʼ guiö́j budóʼ yaga.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Caní guca, yuguʼ bönniʼ naʼ nasö́l-laʼgaquiëʼ bilaʼdxinëʼ Antioquía. Buluʼtubëʼ bönachi queëʼ Cristo nacuáʼ niʼ, ateʼ gulaʼguʼë guichi naʼ lu náʼagaquiëʼ.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Cateʼ chibudxi buluʼlabëʼ le, buluʼdzéjanëʼ ca naca le nazúaj lu guichi naʼ, le ruhuë́ tsahuiʼ légaquiëʼ.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Tuʼ nácagaquiëʼ Judas, en Silas bönniʼ tuʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios buluʼhuë́ tsáhuëʼë légaquiëʼ, en buluʼtipëʼ ládxiʼgaquiëʼ bö́chiʼruʼ niʼ, buluʼgunëʼ dxin didzaʼ zián le guluíʼilenëʼ légaquiëʼ.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Gudödi buluʼdzénëʼ Judas, en Silas niʼ nababa dza, níʼirö bö́chiʼruʼ niʼ buluʼzenëʼ légaquiëʼ dxiʼa didzaʼ para tsöjhuö́ajgaquiëʼ Jerusalén ga nacuʼë bönniʼ gulaʼsö́l-lëʼë légaquiëʼ.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Guyaza ládxëʼë Silas bugáʼanëʼ Antioquía.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Buluʼgáʼanëʼ caʼ Pablo, en Bernabé Antioquía naʼ, ateʼ buluʼsédinëʼ bönachi, en gulunëʼ libán que xtídzëʼë Xanruʼ. Lëscaʼ caní gulún ziánrö caʼ bönachi.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Gudödi nababa dza Pablo gudxëʼ Bernabé:
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Gúʼunnëʼ Bernabé ilaʼchë́ʼë-biʼ biʼi Juan Marcos, tséajlenbiʼ légaquiëʼ,
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 pero bitiʼ guyaza ládxëʼë Pablo ilaʼchë́ʼë-biʼ tséajlenbiʼ légaquiëʼ tuʼ buláʼalenbiʼ légaquiëʼ luyú Panfilia, en bítiʼrö yöjénlenbiʼ légaquiëʼ dxin queëʼ Xanruʼ.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Bitiʼ guca tuz xtídzaʼgaquiëʼ Bernabé, en Pablo ga bidxintë buluʼláʼalenëʼ tuëʼ iaʼtúëʼ. Bernabé guchë́ʼë-biʼ biʼi Marcos, ateʼ gulaʼbenëʼ tu lëʼe barco, yöjáquiëʼ luyú Chipre.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Pablo gurö́ëʼ Silas para tséajlenëʼ lëʼ. Níʼirö yuguʼ bö́chiʼruʼ gulaʼguʼë légaquiëʼ lu nëʼë Xanruʼ, en gulaʼnábinëʼ Lëʼ uzáʼ ládxëʼë quégaquiëʼ, ateʼ buluʼzë́ʼë Pablo, en Silas niʼ.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Gulaʼdödëʼ yuguʼ yödzö luyú Siria, en Cilicia, ateʼ buluʼtipëʼ ládxiʼgaca bönachi queëʼ Cristo nacuáʼ niʼ.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.