Atos 15
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVT
1 Níʼirö bal-lëʼ bönniʼ narúajgaquiëʼ luyú Judea bilaʼdxinëʼ yödzö Antioquía, ateʼ buluʼsë́dinëʼ bö́chiʼruʼ, bönniʼ izáʼa niʼ, taʼnnë́ʼ:
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Níʼirö Pablo, en Bernabé gulaʼdíl-lalenëʼ légaquiëʼ didzaʼ, ateʼ gúcadaʼ dzatsa. Gudödi niʼ, gulaʼbö́ëʼ Pablo, en Bernabé len iaʼbal-lëʼ bönniʼ bö́chiʼruʼ niʼ, para tsöjáquiëʼ Jerusalén, en ilaʼdxinëʼ lógaquiëʼ gubáz niʼ queëʼ Cristo, encaʼ lógaquiëʼ bönniʼ gula tapa chiʼë bönachi queëʼ Cristo niʼ, para iluíʼilenëʼ légaquiëʼ didzaʼ ca naca lë ni raca, tuʼsédinëʼ bönniʼ naʼ bönachi le nachixi.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Níʼirö yuguʼ bönniʼ queëʼ Cristo nacuʼë Antioquía buluʼguʼë légaquiëʼ nöza, ateʼ gulaʼdödëʼ lu xiyú yödzö Fenicia, en luyú Samaria, ateʼ buluʼsiyönnëʼ böchiʼ luzáʼaruʼ yuguʼ lataj niʼ ca guca, buluʼhuöáquiëʼ bönniʼ izáʼa queëʼ Cristo. Lë ni ben ga buluʼdzéjanëʼ yúguʼtë böchiʼ luzáʼaruʼ niʼ.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Cateʼ bilaʼdxinëʼ Pablo, en Bernabé lu yödzö Jerusalén, yuguʼ bönniʼ queëʼ Cristo nacuʼë niʼ, encaʼ yuguʼ gubáz nasö́l-lëʼë Lëʼ, en yuguʼ bönniʼ gula tapa chiʼë gulunëʼ légaquiëʼ bal. Pablo, en Bernabé buluʼsiyönnëʼ légaquiëʼ yúguʼtë le benëʼ Dios lu náʼagaquiëʼ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Níʼirö gulaʼzuínëʼ bal-lëʼ bönniʼ yudoʼ fariseo, bönniʼ taʼyéajlëʼë Cristo, en taʼnnë́ʼ:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Níʼirö buluʼdubëʼ gubáz nasö́l-lëʼë Cristo len bönniʼ gula tapa chiʼë bönachi queëʼ, para uluʼchiʼa uluʼsörö́ëʼ lë ni raca.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Gudödi guluʼë zián didzaʼ, guzuínëʼ Pedro, en gudxëʼ légaquiëʼ:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Dios, Nu nunbëʼ caz le yuʼu icja ládxiʼdoʼgaca bönachi, buzóëʼ le naca bëʼ runëʼ légaquiëʼ bal, gusö́l-lëʼë Dios Böʼ Láʼayi quégaquiëʼ, ca naʼ gusö́l-lëʼë Lëʼ queë́ruʼ.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Bitiʼ butsë́ʼë ca benëʼ quégaquiëʼ, en queë́ruʼ, en lëscaʼ bunëʼ dxiʼa icja ládxiʼdoʼgaquiëʼ tuʼ taʼyéajlëʼë Cristo.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Naʼa, ¿bizx que run leliʼ-nëʼ Dios, rusubágaʼliʼ yuaʼ xiyéngaca böchiʼ luzáʼaruʼ? Yuaʼ ni, le naca le taʼnná bëʼ xibá queëʼ Moisés, bitiʼ guca guáʼaruʼ rëʼu, en bitiʼ guca iluʼë xuz xtóʼoruʼ le.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Rëʼu ni, réajlëʼëruʼ nuláruʼ niʼa que le buzáʼ ládxëʼë Xanruʼ Jesús queë́ruʼ, en ca naʼ nuláruʼ rëʼu, uluʼlë́ʼ caʼ légaquiëʼ.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Cateʼ budxi bëʼë Pedro didzaʼ ni, yúguʼtëʼ gulaʼcuʼë dxisö, ateʼ buluʼzë́ nágagaquiëʼ didzaʼ guluʼë Bernabé, en Pablo. Buluʼsiyönnëʼ légaquiëʼ yuguʼ le taca bëʼ, en le tun ga tuʼbani bönachi, yuguʼ le benëʼ Dios lu náʼagaquiëʼ ga nacuáʼ bönachi izáʼa.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Cateʼ Bernabé, en Pablo budxi guluʼë didzaʼ ni, bubiʼë didzaʼ Jacobo, gunnë́ʼ:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simón Pedro chigudíxjöiʼi quézinëʼ rëʼu ca benëʼ Dios, buluʼe lahui yöl-laʼ huáca queëʼ le zíʼalö luzuí lógaca yuguʼ bönachi izáʼa para bubéajëʼ quez queëʼ bönachi nútsaʼgaca ládjagaquiëʼ.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Ca naca lë ni röjlö́zgaca xtídzaʼgaquiëʼ bönniʼ guluʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios, ca naʼ nazúaj lu guichi láʼayi, rnna:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Dza tödi lë ni huödaʼ, en uchisaʼ Nu inná bëʼ,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 para uluʼguilaj iaʼzícaʼrö bönachi Xanruʼ.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Caní rnnëʼ Xanruʼ,
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 ’Que lë ni naʼ runi nedaʼ bitiʼ ral-laʼ gun níguiruʼ bönachi izáʼa, nupa tuʼhuöáca queëʼ Dios.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Ral-laʼ uzúajruʼ lu guichi quégaquiëʼ uluʼcáʼanëʼ yuguʼ le bitiʼ ral-laʼ ilahuëʼ, le nadödi lógaca budóʼ guiö́j budóʼ yaga, en cabí ilunëʼ le ruáʼ döʼ, en cabí ilahuëʼ xipë́laʼgacabaʼ böaʼ guixiʼ bitiʼ narúaj-gácabaʼ rön, en cabí ilahuëʼ xichönbaʼ bítiʼtës böaʼ guixiʼ.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Dza niʼte nacuáʼ yúguʼtë yödzö nupa tun libán lu yuʼu gapa tuʼdubëʼ bönniʼ judío, en tuʼsëdëʼ queëʼ Dios. Tunëʼ libán niʼ que le buzúajëʼ lu guichi Moisés. Tuʼlaba cazëʼ le yuguʼ dza láʼayi.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Níʼirö gulaʼyaza ládxiʼgaquiëʼ gubáz nasö́l-lëʼë Cristo, en bönniʼ gula tapa chiʼë, en yúguʼtë bönachi queëʼ Cristo, ilaʼbö́ëʼ bal-lëʼ bönniʼ ládjagaquiëʼ, en ilaʼsö́l-lëʼë légaquiëʼ Antioquía. Tsöjácalenëʼ Pablo, en Bernabé. Chopëʼ naʼ gulaʼbö́ëʼ, lë́gaquiëʼ Judas, zoa iaʼtú lëʼ Barsabás, encaʼ Silas. Nácagaquiëʼ bönniʼ lo ládjagaquiëʼ bö́chiʼruʼ niʼ.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Buluʼzúajëʼ lu guichi le buluʼdödëʼ lu náʼagaquiëʼ iluʼë, le rnna caní:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Biyö́nituʼ ca tun bal-la bönachi bilaʼrúaj ga zóatuʼ, nupa naʼ bitiʼ nasö́l-laʼtuʼ. Dutsáʼagaquiëʼ libíʼiliʼ len le taʼnnë́ʼ, en tuʼbequi böniga icja ládxiʼdoʼoliʼ, tuʼ taʼnná bëʼë irugu lu xipë́laʼliʼ, en gunliʼ ca rinná bëʼ xibá queëʼ Moisés.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Que lë ni naʼ guyaza ládxiʼtuʼ cateʼ chibén tuz xtídzaʼtuʼ, gurötuʼ chopëʼ bönniʼ, nupa isö́l-laʼtuʼ para uduyúgaquiëʼ libíʼiliʼ. Guídlengaquiëʼ Bernabé, en Pablo, nupa naʼ nadxíʼiruʼ.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Chiyöjáquiëʼ Bernabé, en Pablo gapa guzóa bönadxi ilátiëʼ tuʼ nadxíʼiguequinëʼ Xanruʼ Jesucristo.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Caní naca, risö́l-laʼtuʼ Judas, en Silas ga zóaliʼ. Chopëʼ ni uluʼsiyönnëʼ libíʼiliʼ lë ni ruzúajtuʼ lu guichi ni.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Dios Böʼ Láʼayi buluíʼinëʼ netuʼ le raza ládxëʼë, en lëscaʼ caní raza ládxiʼtuʼ netuʼ, bitiʼ usubágaʼrötuʼ libíʼiliʼ yuaʼ, le naca le rinná bëʼ xibá queëʼ Moisés, pero yuguʼ lë nisö run bayudxi gunliʼ:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Bitiʼ gáguliʼ le nadödi lógaca budóʼ guiö́j budóʼ yaga.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Caní guca, yuguʼ bönniʼ naʼ nasö́l-laʼgaquiëʼ bilaʼdxinëʼ Antioquía. Buluʼtubëʼ bönachi queëʼ Cristo nacuáʼ niʼ, ateʼ gulaʼguʼë guichi naʼ lu náʼagaquiëʼ.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Cateʼ chibudxi buluʼlabëʼ le, buluʼdzéjanëʼ ca naca le nazúaj lu guichi naʼ, le ruhuë́ tsahuiʼ légaquiëʼ.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Tuʼ nácagaquiëʼ Judas, en Silas bönniʼ tuʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios buluʼhuë́ tsáhuëʼë légaquiëʼ, en buluʼtipëʼ ládxiʼgaquiëʼ bö́chiʼruʼ niʼ, buluʼgunëʼ dxin didzaʼ zián le guluíʼilenëʼ légaquiëʼ.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Gudödi buluʼdzénëʼ Judas, en Silas niʼ nababa dza, níʼirö bö́chiʼruʼ niʼ buluʼzenëʼ légaquiëʼ dxiʼa didzaʼ para tsöjhuö́ajgaquiëʼ Jerusalén ga nacuʼë bönniʼ gulaʼsö́l-lëʼë légaquiëʼ.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Guyaza ládxëʼë Silas bugáʼanëʼ Antioquía.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Buluʼgáʼanëʼ caʼ Pablo, en Bernabé Antioquía naʼ, ateʼ buluʼsédinëʼ bönachi, en gulunëʼ libán que xtídzëʼë Xanruʼ. Lëscaʼ caní gulún ziánrö caʼ bönachi.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Gudödi nababa dza Pablo gudxëʼ Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Gúʼunnëʼ Bernabé ilaʼchë́ʼë-biʼ biʼi Juan Marcos, tséajlenbiʼ légaquiëʼ,
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 pero bitiʼ guyaza ládxëʼë Pablo ilaʼchë́ʼë-biʼ tséajlenbiʼ légaquiëʼ tuʼ buláʼalenbiʼ légaquiëʼ luyú Panfilia, en bítiʼrö yöjénlenbiʼ légaquiëʼ dxin queëʼ Xanruʼ.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Bitiʼ guca tuz xtídzaʼgaquiëʼ Bernabé, en Pablo ga bidxintë buluʼláʼalenëʼ tuëʼ iaʼtúëʼ. Bernabé guchë́ʼë-biʼ biʼi Marcos, ateʼ gulaʼbenëʼ tu lëʼe barco, yöjáquiëʼ luyú Chipre.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pablo gurö́ëʼ Silas para tséajlenëʼ lëʼ. Níʼirö yuguʼ bö́chiʼruʼ gulaʼguʼë légaquiëʼ lu nëʼë Xanruʼ, en gulaʼnábinëʼ Lëʼ uzáʼ ládxëʼë quégaquiëʼ, ateʼ buluʼzë́ʼë Pablo, en Silas niʼ.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Gulaʼdödëʼ yuguʼ yödzö luyú Siria, en Cilicia, ateʼ buluʼtipëʼ ládxiʼgaca bönachi queëʼ Cristo nacuáʼ niʼ.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.