Apocalipse 16
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs VC
1 Níʼirö biyöndaʼ chiʼi nu ruíʼi zidzaj didzaʼ lataj láʼayi naʼ, en rë gadxi gubáz láʼayi naʼ, rnna: “¡Guliʼtséaj! ¡Guliʼtsöjlálaj gadxi zxígaʼdoʼ naʼ lu yödzölió, le yúdzugaca lë naʼ ruluíʼi yöl-laʼ rilé queëʼ Dios!”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Guyijëʼ gubáz láʼayi zíʼalö, en yöjlaljëʼ le yudzu zxígaʼdoʼ naʼ zönëʼ lu yödzölió. Lë naʼ yudzu zxígaʼdoʼ naʼ ben ga gutsaj yudzuʼ yaʼa le riládaʼ idútë le naca caz nupa naʼ daʼ léguequi le naca bëʼ dáʼgaca böaʼ síniaʼ naʼ, encaʼ nupa naʼ taʼyéaj ládxiʼgaca budóʼ queë́baʼ.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Níʼirö guyijëʼ gubáz láʼayi buropi, en yöjlaljëʼ le yudzu zxígaʼdoʼ naʼ zönëʼ lu nísadoʼ, ateʼ nisa naʼ böáca rön ca naca rön queëʼ tu bönniʼ nati, ateʼ gulati yúguʼtë nupa nabángaca nacuáʼ lu nísadoʼ naʼ.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Guyijëʼ gubáz láʼayi bunni, en yöjlaljëʼ le yudzu zxígaʼdoʼ naʼ zönëʼ gapa dë yegu, en gapa ralaj nisa, ateʼ gapa dë nisa naʼ buluʼhuöáca rön.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Níʼirö biyöndaʼ ruʼë didzaʼ gubáz láʼayi naʼ dë lu nëʼë rinná béʼenëʼ nisa naʼ, rnnëʼ: “¡Xantuʼ Dios Láʼayi! ¡Zoa cazuʼ, en guzóa cazuʼ! ¡Tsahuiʼ nacuʼ tuʼ richuguʼ caní quégaca bönachi
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 tuʼ buluʼlaljëʼ rön quégaca nupa néquiguequi quez quiuʼ, en quégaca nupa guluíʼi didzaʼ uláz quiuʼ! ¡Naʼa, Liʼ runuʼ ga ilë́ʼajëʼ rön, tuʼ caní ral-laʼ gaca quégaquiëʼ!”
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Níʼirö biyöndaʼ ruíʼi didzaʼ tu nu zoa raʼ bucugu yehuaʼ yubá niʼ, rnna: “¡Caʼ gaca, Xantuʼ Dios, napa cazuʼ yöl-laʼ unná bëʼ! ¡Idútë li, en tsahuiʼ naca ca richuguʼ quégaca bönachi!”
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Guyijëʼ gubáz láʼayi budapi naʼ, en yöjlaljëʼ le yudzu zxígaʼdoʼ naʼ zönëʼ lu gubidza, ateʼ gubidza naʼ, bëʼë Dios le lataj uzéguiʼdaʼ bönachi len guíʼ que.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Gulaʼyéguiʼdaʼ yúguʼtë bönachi tu ruzéguiʼdaʼ gubidza, pero bitiʼ buluʼbíʼi ládxiʼgaca, en bitiʼ gulaʼgúʼu Dios yöl-laʼ ba. Gulaʼnnë́ ziʼi queëʼ Dios, Bönniʼ dë lu nëʼë inná béʼenëʼ yuguʼ lë ni tuʼsacaʼ ziʼ bönachi.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Guyijëʼ gubáz láʼayi guyuʼ naʼ, en yöjlaljëʼ le yudzu zxígaʼdoʼ zönëʼ lu xilataj böaʼ síniaʼ ga naʼ rinná bë́ʼëbaʼ, ateʼ gurö́ʼö chul-la gapa rinná bë́ʼëbaʼ. Níʼirö, tuʼ gulaʼguíʼi gulaʼzacaʼ bönachi, guláguyaʼa lúdxiʼguequi,
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 pero bitiʼ buluʼbíʼi ládxiʼgaca para cabirö ilúngaca le ruáʼ döʼ tunëʼ. Gulaʼnnë́ ziʼi queëʼ Dios zoëʼ yehuaʼ yubá tuʼ taʼguíʼi taʼzacaʼ, en tuʼ dxíagaca yudzuʼ yaʼa naʼ.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Guyijëʼ gubáz láʼayi buzxopi naʼ, en yöjlaljëʼ le yudzu zxígaʼdoʼ naʼ zönëʼ lu yegu zxön nazíʼi le Eufrates, ateʼ gubidxi nisa yegu naʼ para ibáʼa nöza ga ilaʼdödi nupa taʼnná bëʼ, nupa ilaʼrúaj zacaʼ ga rilén gubidza.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Níʼirö biléʼedaʼ bëla zxön xitsiníʼ naʼ, en böaʼ síniaʼ naʼ, en bönniʼ ruʼë didzaʼ uláz quégacabaʼ. Bilaʼrúaj tsonna böʼ xihuiʼ tun ditaj bönachi lu ruáʼagaca nupa naʼ. Naláʼgaca ca naláʼgacabaʼ buludzu.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Nácagaca yonna böʼ ni böʼ que tuʼ xihuiʼ, böʼ naʼ tun le nácagaca bëʼ le ilún ga uluʼbani bönachi. Yöjaca böʼ xihuiʼ naʼ idú yödzölió, en yöjtúbigaca nupa taʼnná bëʼ, para tsöjáquiëʼ lu gudil-la naʼ gaca lu dza zxön queëʼ Dios, Bönniʼ napa cazëʼ yöl-laʼ unná bëʼ.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Caní rnnëʼ Dios: “¡Buliʼyútsöcaʼ! Guídaʼ tsálidoʼos ca ridxinëʼ tu bönniʼ gubán. Bicaʼ ba nu zoa ban ladxiʼ, en run chiʼi le nacu nu naʼ, en rúnticaʼsö dxiʼa, para cabí gun bayudxi ta xiguídisö, en para cabí utuíʼi nu naʼ lahuiʼ lógaca bönachi.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Yuguʼ böʼ xihuiʼ naʼ buluʼtubi yuguʼ bönniʼ taʼnná bëʼë, ateʼ buluʼdubëʼ tu lataj nazíʼi le lu didzaʼ hebreo: Armagedón.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Guyijëʼ gubáz láʼayi igadxi naʼ, en yöjlaljëʼ le yudzu zxígaʼdoʼ naʼ zönëʼ lu böʼös, ateʼ bëʼ zidzaj didzaʼ tu nu zoa lu lataj láʼayi zoa yehuaʼ yubá ga dë lataj lo naʼ, rnna: “Chinaca.”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Níʼirö guyëpi yösa, en gurö́ʼödaʼ bö, en gunnë́ guziúʼ. Gudö́didaʼ budóʼ zxuʼ, le gudö́didaʼrö ca gudödi tsanni ni nacuáʼ bönachi yödzölió.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Birúaj tsonna cö́ʼölö yödzö zxön naʼ, ateʼ gulaʼguínnaj yödzö nacuáʼ yödzölió. Yöjnenëʼ Dios le naca xihuiʼ gulún bönachi yödzö zxön naʼ nazíʼi le Babilonia, ateʼ lu yöl-laʼ rilé queëʼ benëʼ xíguiaʼ nupa nacuáʼ niʼ.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Bilaʼgachiʼ yuguʼ luyú bidxi dzöʼö lu nísadoʼ, ateʼ bítiʼrö gulaʼláʼ yuguʼ guíʼadoʼ.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Böxaj caʼ guiö́j böguiʼ yöla sunna, le zaʼ lúzxiba, en yöjsóa ícjagaca bönachi, ateʼ nál-liʼ tu tu guiö́j böguiʼ naʼ ca tu gayuáʼ guíë, ateʼ yúguʼtë bönachi gulaʼnnë́ xihuiʼ queëʼ Dios tuʼ nözi guiö́j böguiʼ naʼ tuʼ buluʼsácaʼdaʼ ziʼi léguequi.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.