2 Coríntios 7

Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Böchiʼ luzáʼadoʼ, néquiguequi queë́ruʼ yuguʼ lë ni guzxíʼ lu nëʼë Dios. Que lë ni naʼ ral-laʼ un cuinruʼ dxiʼa, en ubéajruʼ yúguʼtë le rucáʼana cáʼasö idútë le naca cázaruʼ, en böʼ naca cázaruʼ. Lu yöl-laʼ radxi queë́ruʼ Dios ral-laʼ guéquiruʼ quez queëʼ Lëʼ.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Guliʼsíʼ lu náʼaliʼ netuʼ.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Ruáʼa caní didzaʼ, calëga para usubágaʼa libíʼiliʼ xíguiaʼ, pero naca ca naʼ chigunníaʼ zíʼalö, rnníaʼ: Zoaʼ sinaʼ ibánlenaʼ libíʼiliʼ o gátilenaʼ libíʼiliʼ tuʼ ruíʼi ládxaʼa libíʼiliʼ.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Ruzxö́nidaʼ ládxaʼa libíʼiliʼ, en rúndaʼa libíʼiliʼ zxön. Sal-laʼ zián le riguíʼi rizácaʼtuʼ, nadípadaʼ ládxaʼa, en rudzéjadeʼe ládxaʼa.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Cateʼ bidxintuʼ luyú Macedonia, ga ridxintë naʼa dza, bitiʼ rataʼ queë́tuʼ lataj uzíʼ ládxiʼtuʼ, pero zián le taca queë́tuʼ. Taʼdíl-lalen bönachi netuʼ, ateʼ lu icja ládxiʼdoʼotuʼ yúʼugaca le tun ga rádxituʼ.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Níʼirö Dios, Nu rutipa ladxiʼ nu chizóa gaca chopa ladxiʼ, butipëʼ ládxiʼtuʼ cateʼ budxinbiʼ biʼi Tito ga guzóatuʼ.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Bitiʼ gúcasö tuʼ budxinbiʼ queë́tuʼ, pero tuʼ gudíxjöiʼibiʼ caʼ netuʼ ca naʼ libíʼiliʼ butípaliʼ ládxiʼbiʼ. Gudíxjöiʼibiʼ netuʼ ca naʼ rë́ʼënideʼeliʼ uléʼeliʼ nedaʼ, en ca naʼ ruhuíʼiniliʼ niʼa que lë naʼ guca niʼ, encaʼ ca ruíʼi ládxiʼliʼ nedaʼ. Yúguʼtë lë ni ben ga rudzeja ládxaʼa.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Sal-laʼ le buzúajaʼ queë́liʼ lu guichi zíʼalö ben ga buíʼiniliʼ, bitiʼ ruhuíʼindaʼ naʼa. Zíʼalö buíʼinidaʼ cateʼ gúquibeʼedaʼ ben ga buíʼiniliʼ libíʼiliʼ tu chíʼidoʼ,
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 pero naʼa rudzéjadaʼ, calëga tuʼ buíʼiniliʼ, pero tuʼ ben yöl-laʼ ruhuíʼini queë́liʼ naʼ ga bubíʼi ládxiʼliʼ. Dios bugunëʼ dxin yöl-laʼ ruhuíʼini queë́liʼ, para cabí ichixi iníguiliʼ niʼa que le bentuʼ netuʼ.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Yöl-laʼ ruhuíʼini naʼ rugunëʼ dxin Dios run ga nu ubíʼi ladxiʼ para ulá nu naʼ, ateʼ que lë ni naʼ bitiʼ ral-laʼ huíʼiniruʼ que. Yöl-laʼ ruhuíʼini le naca que yödzölió ni run ga ilátigaca bönachi.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Buliʼyútsöcaʼ ca bugunëʼ Dios dxin yöl-laʼ ruhuíʼini queë́liʼ naʼ.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Que lë ni naʼ, sal-laʼ buzúajaʼ caní lu guichi naʼ, bitiʼ guca niʼa que nu naʼ ben dul-laʼ, en calëga niʼa que nu naʼ gudíʼi guzxacaʼ, pero para gaca bëʼ lahuëʼ Dios le nácatë ruíʼi ládxiʼliʼ netuʼ.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 ¡Lë ni butipa ládxiʼtuʼ! Calë́gasö bidipa ládxiʼtuʼ, pero rudzéjadeʼe ládxiʼtuʼ tuʼ rudzéjabiʼ biʼi Tito niʼa que le benliʼ libíʼiliʼ, tuʼ butípaliʼ ládxiʼbiʼ.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Benaʼ libíʼiliʼ zxön lobiʼ Tito, ateʼ bitiʼ benliʼ ga utuíʼidaʼ. Bë́ʼlenticaʼstuʼ libíʼiliʼ didzaʼ idútë li, ateʼ lëscaʼ caní naca idútë li didzaʼ bë́ʼlentuʼ-biʼ Tito cateʼ bentuʼ libíʼiliʼ bal.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Zeaj rácarö idú ca nadxíʼibiʼ biʼi Tito libíʼiliʼ cateʼ röjnebiʼ ca naʼ benliʼ ca rnna xtídzaʼtuʼ, en ca naʼ benliʼ-biʼ bal lu yöl-laʼ radxi Dios queë́liʼ en lu yöl-laʼ nöxaj ladxiʼ queë́liʼ.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Rudzéjadeʼedaʼ tuʼ gaca uzxöni ládxaʼa libíʼiliʼ idú ládxaʼa.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.