2 Coríntios 7

Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Böchiʼ luzáʼadoʼ, néquiguequi queë́ruʼ yuguʼ lë ni guzxíʼ lu nëʼë Dios. Que lë ni naʼ ral-laʼ un cuinruʼ dxiʼa, en ubéajruʼ yúguʼtë le rucáʼana cáʼasö idútë le naca cázaruʼ, en böʼ naca cázaruʼ. Lu yöl-laʼ radxi queë́ruʼ Dios ral-laʼ guéquiruʼ quez queëʼ Lëʼ.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Guliʼsíʼ lu náʼaliʼ netuʼ.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Ruáʼa caní didzaʼ, calëga para usubágaʼa libíʼiliʼ xíguiaʼ, pero naca ca naʼ chigunníaʼ zíʼalö, rnníaʼ: Zoaʼ sinaʼ ibánlenaʼ libíʼiliʼ o gátilenaʼ libíʼiliʼ tuʼ ruíʼi ládxaʼa libíʼiliʼ.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Ruzxö́nidaʼ ládxaʼa libíʼiliʼ, en rúndaʼa libíʼiliʼ zxön. Sal-laʼ zián le riguíʼi rizácaʼtuʼ, nadípadaʼ ládxaʼa, en rudzéjadeʼe ládxaʼa.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Cateʼ bidxintuʼ luyú Macedonia, ga ridxintë naʼa dza, bitiʼ rataʼ queë́tuʼ lataj uzíʼ ládxiʼtuʼ, pero zián le taca queë́tuʼ. Taʼdíl-lalen bönachi netuʼ, ateʼ lu icja ládxiʼdoʼotuʼ yúʼugaca le tun ga rádxituʼ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Níʼirö Dios, Nu rutipa ladxiʼ nu chizóa gaca chopa ladxiʼ, butipëʼ ládxiʼtuʼ cateʼ budxinbiʼ biʼi Tito ga guzóatuʼ.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Bitiʼ gúcasö tuʼ budxinbiʼ queë́tuʼ, pero tuʼ gudíxjöiʼibiʼ caʼ netuʼ ca naʼ libíʼiliʼ butípaliʼ ládxiʼbiʼ. Gudíxjöiʼibiʼ netuʼ ca naʼ rë́ʼënideʼeliʼ uléʼeliʼ nedaʼ, en ca naʼ ruhuíʼiniliʼ niʼa que lë naʼ guca niʼ, encaʼ ca ruíʼi ládxiʼliʼ nedaʼ. Yúguʼtë lë ni ben ga rudzeja ládxaʼa.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Sal-laʼ le buzúajaʼ queë́liʼ lu guichi zíʼalö ben ga buíʼiniliʼ, bitiʼ ruhuíʼindaʼ naʼa. Zíʼalö buíʼinidaʼ cateʼ gúquibeʼedaʼ ben ga buíʼiniliʼ libíʼiliʼ tu chíʼidoʼ,
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 pero naʼa rudzéjadaʼ, calëga tuʼ buíʼiniliʼ, pero tuʼ ben yöl-laʼ ruhuíʼini queë́liʼ naʼ ga bubíʼi ládxiʼliʼ. Dios bugunëʼ dxin yöl-laʼ ruhuíʼini queë́liʼ, para cabí ichixi iníguiliʼ niʼa que le bentuʼ netuʼ.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Yöl-laʼ ruhuíʼini naʼ rugunëʼ dxin Dios run ga nu ubíʼi ladxiʼ para ulá nu naʼ, ateʼ que lë ni naʼ bitiʼ ral-laʼ huíʼiniruʼ que. Yöl-laʼ ruhuíʼini le naca que yödzölió ni run ga ilátigaca bönachi.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Buliʼyútsöcaʼ ca bugunëʼ Dios dxin yöl-laʼ ruhuíʼini queë́liʼ naʼ.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Que lë ni naʼ, sal-laʼ buzúajaʼ caní lu guichi naʼ, bitiʼ guca niʼa que nu naʼ ben dul-laʼ, en calëga niʼa que nu naʼ gudíʼi guzxacaʼ, pero para gaca bëʼ lahuëʼ Dios le nácatë ruíʼi ládxiʼliʼ netuʼ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 ¡Lë ni butipa ládxiʼtuʼ! Calë́gasö bidipa ládxiʼtuʼ, pero rudzéjadeʼe ládxiʼtuʼ tuʼ rudzéjabiʼ biʼi Tito niʼa que le benliʼ libíʼiliʼ, tuʼ butípaliʼ ládxiʼbiʼ.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Benaʼ libíʼiliʼ zxön lobiʼ Tito, ateʼ bitiʼ benliʼ ga utuíʼidaʼ. Bë́ʼlenticaʼstuʼ libíʼiliʼ didzaʼ idútë li, ateʼ lëscaʼ caní naca idútë li didzaʼ bë́ʼlentuʼ-biʼ Tito cateʼ bentuʼ libíʼiliʼ bal.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Zeaj rácarö idú ca nadxíʼibiʼ biʼi Tito libíʼiliʼ cateʼ röjnebiʼ ca naʼ benliʼ ca rnna xtídzaʼtuʼ, en ca naʼ benliʼ-biʼ bal lu yöl-laʼ radxi Dios queë́liʼ en lu yöl-laʼ nöxaj ladxiʼ queë́liʼ.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Rudzéjadeʼedaʼ tuʼ gaca uzxöni ládxaʼa libíʼiliʼ idú ládxaʼa.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.