2 Coríntios 3
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs VC
1 ¿Naruʼ réquitseliʼ run ba zxön cuintuʼ cateʼ ruíʼituʼ caní didzaʼ? ¿Naruʼ runtsö bayudxi uluíʼituʼ libíʼiliʼ tu guichi le ruluíʼi le nácatuʼ? ¿Naruʼ ral-laʼ inábituʼ libíʼiliʼ gúnnaliʼ queë́tuʼ tu guichi caní, ca naʼ tun bal-la bönachi?
1 Recomeçamos a fazer o nosso próprio elogio? Temos, acaso, como alguns, necessidade de vos apresentar ou receber de vós carta de recomendação?
2 Libíʼi cázaliʼ nácaliʼ ca tu guichi le ruluíʼi le nácatuʼ, le nazúaj lu icja ládxiʼdoʼotuʼ, ateʼ yúguʼtë bönachi gaca uluʼlaba le, en tséajniʼiguequi le.
2 Vós mesmos sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens.
3 Le nácaliʼ naláʼ lahui ca tu guichi nuzúajëʼ Cristo, le gusö́l-lëʼë lu naʼtuʼ. Bitiʼ nazúaj tu lu guichi, pero Böʼ Láʼayi queëʼ Dios ban nuzúajëʼ le, calëga tu lu guiö́jtaʼa, pero lu icja ládxiʼdoʼoliʼ nuzúajëʼ.
3 Não há dúvida de que vós sois uma carta de Cristo, redigida por nosso ministério e escrita, não com tinta, mas com o Espírito de Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, em vossos corações.
4 Ruíʼituʼ caní didzaʼ tuʼ ruzxöni ládxiʼtuʼ-nëʼ Dios tuʼ zóalenëʼ Cristo rëʼu.
4 Tal é a convicção que temos em Deus por Cristo.
5 Bitiʼ réquituʼ bi gaca guntuʼ rácasö queë́tuʼ, pero Dios runnëʼ queë́tuʼ yöl-laʼ huáca bi guntuʼ.
5 Não que sejamos capazes por nós mesmos de ter algum pensamento, como de nós mesmos. Nossa capacidade vem de Deus.
6 Dios caz bennëʼ queë́tuʼ yöl-laʼ huáca guntuʼ xichinëʼ lu didzaʼ cubi naʼ, le ruún rëʼu tuz len Dios. Didzaʼ ni bitiʼ naca tu xibá nazúaj lu guichi, pero naca tu le nusë́dinëʼ Dios Böʼ Láʼayi rëʼu. Xibá naʼ nazúaj lu guíchisö richugu queë́ruʼ gátiruʼ, pero Dios Böʼ Láʼayi nabániruʼ.
6 Ele é que nos fez aptos para ser ministros da Nova Aliança, não a da letra, e sim a do Espírito. Porque a letra mata, mas o Espírito vivifica.
7 Yuguʼ xibá queëʼ nazúajgaca lu guichi, Dios buzúajëʼ yuguʼ lu guiö́jtaʼa, ateʼ buluʼe lahui yöl-laʼ beníʼ queëʼ cateʼ budödëʼ le lu nëʼë Moisés. Sal-laʼ gudödi que, guyë́pitërö yösa beníʼ lahuëʼ Moisés. Caní guca, bitiʼ guca uluʼyú bönachi Israel lahuëʼ Moisés. Channö yöl-laʼ beníʼ caní yöjtsaga xibá naʼ, ateʼ xibá naʼ richugu quégaca bönachi ilátigaca,
7 Ora, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de tal glória que os filhos de Israel não podiam fitar os olhos no rosto de Moisés, por causa do resplendor de sua face {embora transitório},
8 zxö́ntërö naca yöl-laʼ beníʼ naʼ dzaga yuguʼ le runëʼ Dios Böʼ Láʼayi.
8 quanto mais glorioso não será o ministério do Espírito!
9 Yöjtsaga yöl-laʼ beníʼ lë naʼ ben ga narugu quégaca bönachi ilátigaca. Zxö́ntërö naca yöl-laʼ beníʼ que lë naʼ run ga rnnëʼ Dios nácagaca tsahuiʼ bönachi.
9 Se o ministério da condenação já foi glorioso, muito mais o há de sobrepujar em glória o ministério da justificação !
10 Tuʼ nácatërö lesacaʼ yöl-laʼ beníʼ naʼ naláʼ lahui naʼa, cuídiʼsö nagáʼana yöl-laʼ beníʼ naʼ biláʼ lahui cateʼ Dios bunödzjëʼ xibá queëʼ quégaca bönachi.
10 Aliás, sob esse aspecto e em comparação desta glória eminentemente superior, empalidece a glória do primeiro ministério.
11 Channö guzóa yöl-laʼ beníʼ que lë naʼ guzóa tu chíʼidoʼosö, zxö́ntërö naca yöl-laʼ beníʼ que lë ni sóaticaʼsö.
11 Se o transitório era glorioso, muito mais glorioso é o que permanece!
12 Tuʼ zoa lë ni runruʼ löza, ruíʼituʼ didzaʼ lu yöl-laʼ rugu ladxiʼ.
12 Em posse de tal esperança, procedemos com total desassombro,
13 Bitiʼ runtuʼ ca benëʼ Moisés, bucacheʼ lahuëʼ len tu láriʼdoʼ, para cabí uluʼyú bönachi Israel yöl-laʼ beníʼ naʼ zeaj riniti.
13 Não fazemos como Moisés, que cobria o rosto com um véu para que os filhos de Israel não fixassem os olhos no fim daquilo que era transitório.
14 Gulaʼchul-la gulaʼnítiëʼ yuguʼ bönniʼ niʼ. Ga ridxintë naʼa dza cateʼ tuʼlabëʼ guichi que didzaʼ gula naʼ le ruún bönachi tuz len Dios, naca tsca nagáʼana laʼ leze láriʼdoʼ naʼ lógaquiëʼ, lë naʼ gaca ugǘëʼ tuzëʼ Cristo.
14 Em conseqüência, a inteligência deles permaneceu obscurecida. Ainda agora, quando lêem o Antigo Testamento, esse mesmo véu permanece abaixado, porque é só em Cristo que ele deve ser levantado.
15 Ga ridxintë naʼa dza, cateʼ tuʼlabëʼ guichi ga naʼ nazúaj didzaʼ queëʼ Moisés, zxoa ca tu láriʼdoʼ guiö́j lógaquiëʼ le run ga nachul-la nanítigaquiëʼ.
15 Por isso, até o dia de hoje, quando lêem Moisés, um, véu cobre-lhes o coração.
16 Cateʼ nu ruhuöáca queëʼ Xanruʼ, rigúa lë naʼ run ga nachul-la naniti nu naʼ.
16 Esse véu só será tirado quando se converterem ao Senhor.
17 Cateʼ ni rnnatuʼ: “Xanruʼ”, ruíʼituʼ didzaʼ queëʼ Dios Böʼ Láʼayi. Ga zoëʼ Böʼ Láʼayi queëʼ Xanruʼ, niʼ zoa caz yöl-laʼ nadzán.
17 Ora, o Senhor é Espírito, e onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Yúguʼtëruʼ rëʼu bitiʼ bi nusayaj loruʼ. Nácaruʼ ca tu guíë dxili ga naláʼ yöl-laʼ beníʼ que lahuëʼ Xanruʼ, ateʼ yöl-laʼ beníʼ naʼ queëʼ Xanruʼ, Nu naca Böʼ Láʼayi, rutsáʼ rëʼu, en run ga zeaj rácaröruʼ ca náquiëʼ Cristo caz, en rátaʼrö queë́ruʼ yöl-laʼ beníʼ queëʼ.
18 Mas todos nós temos o rosto descoberto, refletimos como num espelho a glória do Senhor e nos vemos transformados nesta mesma imagem, sempre mais resplandecentes, pela ação do Espírito do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.