2 Coríntios 3
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs ARA
1 ¿Naruʼ réquitseliʼ run ba zxön cuintuʼ cateʼ ruíʼituʼ caní didzaʼ? ¿Naruʼ runtsö bayudxi uluíʼituʼ libíʼiliʼ tu guichi le ruluíʼi le nácatuʼ? ¿Naruʼ ral-laʼ inábituʼ libíʼiliʼ gúnnaliʼ queë́tuʼ tu guichi caní, ca naʼ tun bal-la bönachi?
1 Começamos, porventura, outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou temos necessidade, como alguns, de cartas de recomendação para vós outros ou de vós?
2 Libíʼi cázaliʼ nácaliʼ ca tu guichi le ruluíʼi le nácatuʼ, le nazúaj lu icja ládxiʼdoʼotuʼ, ateʼ yúguʼtë bönachi gaca uluʼlaba le, en tséajniʼiguequi le.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos os homens,
3 Le nácaliʼ naláʼ lahui ca tu guichi nuzúajëʼ Cristo, le gusö́l-lëʼë lu naʼtuʼ. Bitiʼ nazúaj tu lu guichi, pero Böʼ Láʼayi queëʼ Dios ban nuzúajëʼ le, calëga tu lu guiö́jtaʼa, pero lu icja ládxiʼdoʼoliʼ nuzúajëʼ.
3 estando já manifestos como carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas pelo Espírito do Deus vivente, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 Ruíʼituʼ caní didzaʼ tuʼ ruzxöni ládxiʼtuʼ-nëʼ Dios tuʼ zóalenëʼ Cristo rëʼu.
4 E é por intermédio de Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Bitiʼ réquituʼ bi gaca guntuʼ rácasö queë́tuʼ, pero Dios runnëʼ queë́tuʼ yöl-laʼ huáca bi guntuʼ.
5 não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa suficiência vem de Deus,
6 Dios caz bennëʼ queë́tuʼ yöl-laʼ huáca guntuʼ xichinëʼ lu didzaʼ cubi naʼ, le ruún rëʼu tuz len Dios. Didzaʼ ni bitiʼ naca tu xibá nazúaj lu guichi, pero naca tu le nusë́dinëʼ Dios Böʼ Láʼayi rëʼu. Xibá naʼ nazúaj lu guíchisö richugu queë́ruʼ gátiruʼ, pero Dios Böʼ Láʼayi nabániruʼ.
6 o qual nos habilitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 Yuguʼ xibá queëʼ nazúajgaca lu guichi, Dios buzúajëʼ yuguʼ lu guiö́jtaʼa, ateʼ buluʼe lahui yöl-laʼ beníʼ queëʼ cateʼ budödëʼ le lu nëʼë Moisés. Sal-laʼ gudödi que, guyë́pitërö yösa beníʼ lahuëʼ Moisés. Caní guca, bitiʼ guca uluʼyú bönachi Israel lahuëʼ Moisés. Channö yöl-laʼ beníʼ caní yöjtsaga xibá naʼ, ateʼ xibá naʼ richugu quégaca bönachi ilátigaca,
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fitar a face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que desvanecente,
8 zxö́ntërö naca yöl-laʼ beníʼ naʼ dzaga yuguʼ le runëʼ Dios Böʼ Láʼayi.
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito!
9 Yöjtsaga yöl-laʼ beníʼ lë naʼ ben ga narugu quégaca bönachi ilátigaca. Zxö́ntërö naca yöl-laʼ beníʼ que lë naʼ run ga rnnëʼ Dios nácagaca tsahuiʼ bönachi.
9 Porque, se o ministério da condenação foi glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Tuʼ nácatërö lesacaʼ yöl-laʼ beníʼ naʼ naláʼ lahui naʼa, cuídiʼsö nagáʼana yöl-laʼ beníʼ naʼ biláʼ lahui cateʼ Dios bunödzjëʼ xibá queëʼ quégaca bönachi.
10 Porquanto, na verdade, o que, outrora, foi glorificado, neste respeito, já não resplandece, diante da atual sobre-excelente glória.
11 Channö guzóa yöl-laʼ beníʼ que lë naʼ guzóa tu chíʼidoʼosö, zxö́ntërö naca yöl-laʼ beníʼ que lë ni sóaticaʼsö.
11 Porque, se o que se desvanecia teve sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 Tuʼ zoa lë ni runruʼ löza, ruíʼituʼ didzaʼ lu yöl-laʼ rugu ladxiʼ.
12 Tendo, pois, tal esperança, servimo-nos de muita ousadia no falar.
13 Bitiʼ runtuʼ ca benëʼ Moisés, bucacheʼ lahuëʼ len tu láriʼdoʼ, para cabí uluʼyú bönachi Israel yöl-laʼ beníʼ naʼ zeaj riniti.
13 E não somos como Moisés, que punha véu sobre a face, para que os filhos de Israel não atentassem na terminação do que se desvanecia.
14 Gulaʼchul-la gulaʼnítiëʼ yuguʼ bönniʼ niʼ. Ga ridxintë naʼa dza cateʼ tuʼlabëʼ guichi que didzaʼ gula naʼ le ruún bönachi tuz len Dios, naca tsca nagáʼana laʼ leze láriʼdoʼ naʼ lógaquiëʼ, lë naʼ gaca ugǘëʼ tuzëʼ Cristo.
14 Mas os sentidos deles se embotaram. Pois até ao dia de hoje, quando fazem a leitura da antiga aliança, o mesmo véu permanece, não lhes sendo revelado que, em Cristo, é removido.
15 Ga ridxintë naʼa dza, cateʼ tuʼlabëʼ guichi ga naʼ nazúaj didzaʼ queëʼ Moisés, zxoa ca tu láriʼdoʼ guiö́j lógaquiëʼ le run ga nachul-la nanítigaquiëʼ.
15 Mas até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Cateʼ nu ruhuöáca queëʼ Xanruʼ, rigúa lë naʼ run ga nachul-la naniti nu naʼ.
16 Quando, porém, algum deles se converte ao Senhor, o véu lhe é retirado.
17 Cateʼ ni rnnatuʼ: “Xanruʼ”, ruíʼituʼ didzaʼ queëʼ Dios Böʼ Láʼayi. Ga zoëʼ Böʼ Láʼayi queëʼ Xanruʼ, niʼ zoa caz yöl-laʼ nadzán.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e, onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Yúguʼtëruʼ rëʼu bitiʼ bi nusayaj loruʼ. Nácaruʼ ca tu guíë dxili ga naláʼ yöl-laʼ beníʼ que lahuëʼ Xanruʼ, ateʼ yöl-laʼ beníʼ naʼ queëʼ Xanruʼ, Nu naca Böʼ Láʼayi, rutsáʼ rëʼu, en run ga zeaj rácaröruʼ ca náquiëʼ Cristo caz, en rátaʼrö queë́ruʼ yöl-laʼ beníʼ queëʼ.
18 E todos nós, com o rosto desvendado, contemplando, como por espelho, a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, o Espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.