2 Coríntios 2
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVT
1 Que lë ni naʼ bëʼ ládxaʼa cabí guídateaʼ queë́liʼ zíʼalö, para cabí gunaʼ ga huíʼiniliʼ.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Channö gunaʼ nedaʼ ga huíʼiniliʼ, ¿nuzxi caz gun ga udzéjadaʼ nedaʼ? ¿Naruʼ guntsaʼ ga huíʼini nu ral-laʼ gun ga udzéjadaʼ nedaʼ?
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Que lë ni naʼ buzúajaʼ queë́liʼ lu guichi zíʼalö. Bitiʼ gúʼunidaʼ guídaʼ ga zóaliʼ, para cabí gunliʼ libíʼiliʼ ga huíʼinidaʼ nedaʼ, tuʼ ral-laʼ gácaliʼ libíʼi cázaliʼ le gun ga udzéjadaʼ nedaʼ. Tuʼ ruzxöni ládxaʼa libíʼiliʼ, nözdaʼ udzéjaliʼ yúguʼtëliʼ channö udzéjadaʼ nedaʼ.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 Cateʼ niʼ buzúajaʼ queë́liʼ lu guichi lë naʼ, gusë́bideʼe ládxaʼa, en buíʼinideʼe ládxaʼa ga bidxintë gurödxaʼ. Buzúajaʼ caní lu guichi, calëga para gunaʼ ga huíʼiniliʼ, pero para inö́ziliʼ ca nadxíʼideʼedaʼ libíʼiliʼ.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Channö zoëʼ tu bönniʼ niʼ, bönniʼ naʼ busuhuíʼininëʼ rëʼu, calëga nédaʼsö busuhuíʼininëʼ, pero huáca innaruʼ busuhuíʼininëʼ yúguʼtëliʼ libíʼiliʼ. Rnníaʼ: “Huaca innaruʼ”, para cabí tödi bëʼ ichugu bëʼa queëʼ bönniʼ naʼ.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Tscatiʼ gaz xíguiaʼ chibenliʼ látuʼbiquiʼ yúguʼtëliʼ queëʼ bönniʼ naʼ.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Naʼa, ral-laʼ uniti loliʼ bönniʼ naʼ, en utípaliʼ ládxëʼë, para cabí tödi bëʼ huíʼininëʼ, en para cabí gaca tsaz chopa ládxëʼë.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 Que lë ni naʼ rátaʼyuaʼ loliʼ gunliʼ le gaca bëʼ nadxíʼiliʼ-nëʼ idú ládxiʼliʼ.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Que lë ni naʼ caʼ buzúajaʼ queë́liʼ lu guichi lë naʼ. Gúʼunidaʼ siʼ bëʼa libíʼiliʼ para inözdaʼ channö rúnticaʼsiliʼ ca rnna xtídzaʼa.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Cateʼ nu runiti loliʼ libíʼiliʼ, nedaʼ caʼ runiti lahuaʼ nu naʼ. Cateʼ nu runiti lahuaʼ, channö bi ben nu naʼ runiti lahuaʼ, runaʼ caní uláz queëʼ Cristo para gaca bi uzíʼiliʼ xibé.
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 Caní runaʼ, para cabí sequiʼ Satanás tuʼ xihuiʼ ucúl-la rëʼu, tuʼ chinö́ziruʼ yuguʼ le rë́ʼëni gun queë́ruʼ.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 Cateʼ bidxinaʼ lu yödzö Troas para gunaʼ libán que didzaʼ dxiʼa queëʼ Cristo, bénnadëʼë Xanruʼ nedaʼ lataj gunaʼ libán niʼ.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 Sal-laʼ guca caní, guröʼa böniga tuʼ cabí yöjxácaʼa-biʼ biʼi bö́chiʼruʼ Tito niʼ. Que lë ni naʼ buzáʼalenaʼ bönachi niʼ, ateʼ guyijaʼ luyú Macedonia.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 ¡Xclenëʼ Dios! Richë́ʼticaʼsëʼ rëʼu ca tu le naca bëʼ bidéliʼnëʼ Cristo yöl-laʼ rusölá queë́ruʼ. Dios rugunëʼ dxin rëʼu para ruluʼë lahui ca gaca ilúnbëʼe bönachi Cristo. Le nácaruʼ naca ca tu le riláʼ zxixi, le riguisi gátiʼtës.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 Nácaruʼ ca tu nöri riláʼ zxixi, le ruzéguiʼë Cristo lahuëʼ Dios, en le riguísiëʼ lógaca nupa nulágaca, en nupa nanítigaca.
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 Lógaca nupa naʼ nanítigaca nácaruʼ ca tu le riláʼ siguti le naca bëʼ ilátiëʼ. Lógaca nupa naʼ nulágaca nácaruʼ ca tu le riláʼ zxixi le naca bëʼ ibánticaʼsiruʼ. ¿Nuzxi caz naca lesacaʼ gaca que caní?
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 Bitiʼ runtuʼ ca tun zián bönachi, nupa tuʼgún dxin xtídzëʼë Dios ca tu le tutiʼ, en toʼo. Tuʼ nasö́l-lëʼë Dios netuʼ, idú ládxiʼtuʼ ruíʼituʼ didzaʼ lahuëʼ Lëʼ tuʼ nácatuʼ tuz len Cristo.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.