2 Coríntios 2
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NTLH
1 Que lë ni naʼ bëʼ ládxaʼa cabí guídateaʼ queë́liʼ zíʼalö, para cabí gunaʼ ga huíʼiniliʼ.
1 Portanto, para não entristecê-los de novo, eu resolvi não ir ver vocês.
2 Channö gunaʼ nedaʼ ga huíʼiniliʼ, ¿nuzxi caz gun ga udzéjadaʼ nedaʼ? ¿Naruʼ guntsaʼ ga huíʼini nu ral-laʼ gun ga udzéjadaʼ nedaʼ?
2 Pois, se eu entristeço vocês, então quem vai me alegrar? Somente vocês, a quem tenho entristecido!
3 Que lë ni naʼ buzúajaʼ queë́liʼ lu guichi zíʼalö. Bitiʼ gúʼunidaʼ guídaʼ ga zóaliʼ, para cabí gunliʼ libíʼiliʼ ga huíʼinidaʼ nedaʼ, tuʼ ral-laʼ gácaliʼ libíʼi cázaliʼ le gun ga udzéjadaʼ nedaʼ. Tuʼ ruzxöni ládxaʼa libíʼiliʼ, nözdaʼ udzéjaliʼ yúguʼtëliʼ channö udzéjadaʼ nedaʼ.
3 Foi por isso que escrevi aquela carta . O motivo foi que eu não queria ir e ser entristecido pelas próprias pessoas que deveriam me alegrar. Pois eu tenho a certeza de que, quando estou feliz, vocês todos também estão.
4 Cateʼ niʼ buzúajaʼ queë́liʼ lu guichi lë naʼ, gusë́bideʼe ládxaʼa, en buíʼinideʼe ládxaʼa ga bidxintë gurödxaʼ. Buzúajaʼ caní lu guichi, calëga para gunaʼ ga huíʼiniliʼ, pero para inö́ziliʼ ca nadxíʼideʼedaʼ libíʼiliʼ.
4 Eu escrevi aquela carta muito preocupado e triste e derramando muitas lágrimas. Porém não escrevi para fazer com que vocês ficassem tristes, mas para que soubessem do grande amor que tenho por todos vocês.
5 Channö zoëʼ tu bönniʼ niʼ, bönniʼ naʼ busuhuíʼininëʼ rëʼu, calëga nédaʼsö busuhuíʼininëʼ, pero huáca innaruʼ busuhuíʼininëʼ yúguʼtëliʼ libíʼiliʼ. Rnníaʼ: “Huaca innaruʼ”, para cabí tödi bëʼ ichugu bëʼa queëʼ bönniʼ naʼ.
5 Mas, se alguém fez com que alguma pessoa ficasse triste, não fez isso a mim, mas sim a vocês ou, pelo menos, a alguns de vocês. Escrevo assim para não ser muito duro com esse homem.
6 Tscatiʼ gaz xíguiaʼ chibenliʼ látuʼbiquiʼ yúguʼtëliʼ queëʼ bönniʼ naʼ.
6 Basta o castigo que a maioria já deu a ele.
7 Naʼa, ral-laʼ uniti loliʼ bönniʼ naʼ, en utípaliʼ ládxëʼë, para cabí tödi bëʼ huíʼininëʼ, en para cabí gaca tsaz chopa ládxëʼë.
7 Agora vocês devem perdoá-lo e animá-lo para que ele não fique tão triste, que acabe caindo no desespero.
8 Que lë ni naʼ rátaʼyuaʼ loliʼ gunliʼ le gaca bëʼ nadxíʼiliʼ-nëʼ idú ládxiʼliʼ.
8 Por isso peço que façam com que ele tenha a certeza de que vocês o amam.
9 Que lë ni naʼ caʼ buzúajaʼ queë́liʼ lu guichi lë naʼ. Gúʼunidaʼ siʼ bëʼa libíʼiliʼ para inözdaʼ channö rúnticaʼsiliʼ ca rnna xtídzaʼa.
9 E foi por isso também que escrevi aquela carta . Eu queria pôr vocês à prova e saber se estão sempre prontos a obedecer aos meus ensinos.
10 Cateʼ nu runiti loliʼ libíʼiliʼ, nedaʼ caʼ runiti lahuaʼ nu naʼ. Cateʼ nu runiti lahuaʼ, channö bi ben nu naʼ runiti lahuaʼ, runaʼ caní uláz queëʼ Cristo para gaca bi uzíʼiliʼ xibé.
10 Quando vocês perdoam alguém, eu também perdoo. Porque, quando eu perdoo, se é que, de fato, tenho alguma coisa a perdoar, faço isso por causa de vocês, na presença de Cristo,
11 Caní runaʼ, para cabí sequiʼ Satanás tuʼ xihuiʼ ucúl-la rëʼu, tuʼ chinö́ziruʼ yuguʼ le rë́ʼëni gun queë́ruʼ.
11 a fim de que Satanás não se aproveite de nós; pois conhecemos bem os planos dele.
12 Cateʼ bidxinaʼ lu yödzö Troas para gunaʼ libán que didzaʼ dxiʼa queëʼ Cristo, bénnadëʼë Xanruʼ nedaʼ lataj gunaʼ libán niʼ.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar o evangelho de Cristo, vi que o Senhor me havia aberto o caminho para o trabalho ali.
13 Sal-laʼ guca caní, guröʼa böniga tuʼ cabí yöjxácaʼa-biʼ biʼi bö́chiʼruʼ Tito niʼ. Que lë ni naʼ buzáʼalenaʼ bönachi niʼ, ateʼ guyijaʼ luyú Macedonia.
13 Mas eu estava muito preocupado porque não tinha conseguido encontrar o nosso irmão Tito. Por isso me despedi dos irmãos dali e fui para a província da Macedônia.
14 ¡Xclenëʼ Dios! Richë́ʼticaʼsëʼ rëʼu ca tu le naca bëʼ bidéliʼnëʼ Cristo yöl-laʼ rusölá queë́ruʼ. Dios rugunëʼ dxin rëʼu para ruluʼë lahui ca gaca ilúnbëʼe bönachi Cristo. Le nácaruʼ naca ca tu le riláʼ zxixi, le riguisi gátiʼtës.
14 Mas dou graças a Deus porque, unidos com Cristo, somos sempre conduzidos por Deus como prisioneiros no desfile de vitória de Cristo. Como um perfume que se espalha por todos os lugares, somos usados por Deus para que Cristo seja conhecido por todas as pessoas.
15 Nácaruʼ ca tu nöri riláʼ zxixi, le ruzéguiʼë Cristo lahuëʼ Dios, en le riguísiëʼ lógaca nupa nulágaca, en nupa nanítigaca.
15 Porque somos como o cheiro suave do sacrifício que Cristo oferece a Deus , cheiro que se espalha entre os que estão sendo salvos e os que estão se perdendo.
16 Lógaca nupa naʼ nanítigaca nácaruʼ ca tu le riláʼ siguti le naca bëʼ ilátiëʼ. Lógaca nupa naʼ nulágaca nácaruʼ ca tu le riláʼ zxixi le naca bëʼ ibánticaʼsiruʼ. ¿Nuzxi caz naca lesacaʼ gaca que caní?
16 Para os que estão se perdendo, é um mau cheiro que mata; mas, para os que estão sendo salvos, é um perfume muito agradável que dá vida. Então, quem é capaz de realizar um trabalho como esse?
17 Bitiʼ runtuʼ ca tun zián bönachi, nupa tuʼgún dxin xtídzëʼë Dios ca tu le tutiʼ, en toʼo. Tuʼ nasö́l-lëʼë Dios netuʼ, idú ládxiʼtuʼ ruíʼituʼ didzaʼ lahuëʼ Lëʼ tuʼ nácatuʼ tuz len Cristo.
17 Nós não somos como muitas pessoas que entregam a mensagem de Deus como se estivessem fazendo um negócio qualquer. Pelo contrário, foi Deus quem nos enviou, e por isso anunciamos a sua mensagem com sinceridade na presença dele, como mensageiros de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.