2 Coríntios 1
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs VC
1 Nedaʼ, Pablo, nacaʼ gubáz queëʼ Jesucristo tuʼ rë́ʼënëʼ caní Dios. Biʼi bö́chiʼruʼ Timoteo runbiʼ nedaʼ tsözxö́n. Rugapaʼ Dios libíʼiliʼ, rudúbiliʼ queëʼ Dios lu yödzö Corinto, encaʼ yúguʼtëliʼ néquiliʼ quez queëʼ Dios luyú Acaya ga naʼ nababa Corinto.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Rinábidaʼ-nëʼ Xúziruʼ Dios, en Xanruʼ Jesucristo uzáʼ ládxëʼë queë́liʼ, en gunëʼ ga soa dxi icja ládxiʼdoʼoliʼ.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 ¡Yöl-laʼ ba Dios, Xuzëʼ Xanruʼ Jesucristo, tuʼ náquiëʼ Xúziruʼ, en ruhuéchiʼ ládxëʼë rëʼu, en náquiëʼ caʼ Dios, Nu ruhuë́ tsáhuiʼticaʼsö rëʼu!
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Dios ruhuë́ tsáhuëʼë rëʼu cateʼ raca bítiʼtës bi raca queë́ruʼ, para gaca huë tsáhuiʼruʼ caʼ nupa bi raca quéguequi. Ruhuë́ tsáhuiʼruʼ légaquiëʼ ca naʼ Dios ruhuë́ tsáhuëʼë rëʼu.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Tsca taʼyán le riguíʼi rizácaʼruʼ, ca naʼ gudíʼi guzxáquëʼë Cristo, lëscaʼ caní taʼyán le tuʼhuë́ tsahuiʼ rëʼu, tuʼ nácaruʼ tuz len Cristo.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Que lë ni naʼ, channö bi riguíʼi rizácaʼtuʼ, raca caní queë́tuʼ para gaca huë tsáhuiʼtuʼ libíʼiliʼ, en guntuʼ ga uláliʼ. Channö Dios ruhuë́ tsáhuëʼë netuʼ, raca caní para gaca huë tsáhuiʼtuʼ libíʼiliʼ, ateʼ lu yöl-laʼ riböza zxön ladxiʼ queë́liʼ, gaca guáʼ ilenliʼ yuguʼ le quíʼi sácaʼliʼ, ca naʼ raca caʼ queë́tuʼ.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Ruzxöni ládxiʼtuʼ-nëʼ Dios gúnticaʼsëʼ ga gaca dxiʼa queë́liʼ, tuʼ chinö́zituʼ ca naʼ riguíʼi rizácaʼliʼ tsözxö́n len netuʼ, lëscaʼ caní ruzíʼiliʼ xibé tsözxö́n len netuʼ le ruhuë́ tsáhuëʼë Dios rëʼu.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Rë́ʼënituʼ inö́ziliʼ, böchiʼ luzáʼadoʼ, ca naca le zián le gulaca queë́tuʼ luyú Asia. Gudö́ditë bëʼ lë naʼ guca queë́tuʼ, ateʼ guca zíʼtërö ca le guca guáʼ ilentuʼ. Caʼ guca, bítiʼrö bentuʼ löza sóatuʼ ibantuʼ.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Gúquituʼ guca queë́tuʼ ca raca quégaquiëʼ bönniʼ chinarugu quégaquiëʼ ilátiëʼ. Guca caní queë́tuʼ para cabí uzxöni ládxiʼtuʼ laʼ cuínsituʼ, pero uzxöni ládxiʼtuʼ-nëʼ Dios, Nu rusubán nupa chinátigaca.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Dios busölë́ʼ netuʼ lu lë naʼ ben ga guzóa bönadxi gátituʼ, ateʼ rusölë́ʼ netuʼ yúguʼtë dza. Runtuʼ löza usölë́ʼ Lëʼ netuʼ caní leyúbölö
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 channö gácalenliʼ netuʼ, ulídzaliʼ-nëʼ Dios, en inábiliʼ-nëʼ gácalenëʼ netuʼ. Dios gunëʼ ca naʼ inábiliʼ-nëʼ tsözxö́n len bönachi zián, uzáʼ ládxëʼë queë́tuʼ, ateʼ ilaʼnná: “Xclenëʼ Dios” niʼa queë́tuʼ.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Lë ni le run ga rudzéjatuʼ. Böʼ naca caztuʼ ruluíʼi netuʼ, len yöl-laʼ baʼa ladxiʼ queë́tuʼ, en idú ládxiʼtuʼ runtuʼ bi runtuʼ yödzölió ni, ateʼ caní bentuʼ caʼ ga niʼ zóaliʼ. Caní bentuʼ, tuʼ gúcalen netuʼ le buzáʼ ládxëʼë Dios queë́tuʼ, en calëga len yöl-laʼ réajniʼi queë́ztuʼ bentuʼ caní.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Ruzúajsötuʼ queë́liʼ lu guichi le gaca ulábaliʼ, en le gaca tséajniʼiliʼ. Raca ládxaʼa tséajniʼiliʼ idú
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 lë naʼ réajniʼiliʼ latiʼ. Níʼirö cateʼ idxín dza huödëʼ Xanruʼ Jesucristo, gaca gunliʼ netuʼ zxön ca naʼ netuʼ guntuʼ libíʼiliʼ zxön.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 — ausente —
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 ¿Naruʼ réquitseliʼ guzxíʼ yëʼa tuʼ butsáʼa ca gunaʼ? ¿Naruʼ réquitseliʼ lu yöl-laʼ bönáchisö quiaʼ runaʼ le rizáʼasö icjaʼ, en bë́ʼësaʼ caʼ didzaʼ cateʼ gunníaʼ: “Caní gunaʼ”?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Niʼa queëʼ Xanruʼ Dios, Nu run idútë ca rnna xtídzëʼë, bitiʼ bë́ʼësaʼ caʼ didzaʼ cateʼ bë́ʼlenaʼ libíʼiliʼ xtídzëʼë Dios.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Jesucristo, Zxíʼinëʼ Dios, Nu naʼ bentuʼ libán que ga zóaliʼ, nedaʼ len Silvano, en Timoteo, bitiʼ ruíʼisëʼ caʼ didzaʼ. Lëʼ ruʼë didzaʼ idútë li.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Cristo caz runëʼ ga naca idútë löza yúguʼtë le guzxíʼ lu nëʼë Dios, ateʼ niʼa queëʼ Lëʼ gaca innaruʼ: “Caʼ gaca”, para gaca queëʼ Dios yöl-laʼ ba.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Dios caz runëʼ ga runtuʼ löza tsözxö́n len libíʼiliʼ néquiruʼ queëʼ Cristo, en budödëʼ lu naʼtuʼ dxin queëʼ runtuʼ.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Bennëʼ queë́ruʼ le naca bëʼ néquiruʼ queëʼ, tuʼ guchíziëʼ icja ládxiʼdoʼoruʼ Dios Böʼ Láʼayi, Nu naca queë́ruʼ le run ga naca löza yúguʼtë le gunnëʼ Dios queë́ruʼ.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Niʼa queëʼ Xanruʼ Dios, Nu nözi le rizáʼ ládxaʼa, ruáʼa didzaʼ idútë li. Nö́zinëʼ Lëʼ bitiʼ bidaʼ ga zóaliʼ lu yödzö Corinto, para cabí gun bayudxi gunaʼ ga huíʼiniliʼ.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Bitiʼ rë́ʼënituʼ inná béʼetuʼ libíʼiliʼ ca réajlëʼëliʼ Cristo, tuʼ chinácaliʼ tsutsu ca réajlëʼëliʼ Lëʼ. Rë́ʼënituʼ guntuʼ le gun ga udzeja ládxiʼliʼ.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.