2 Coríntios 1
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs ACF
1 Nedaʼ, Pablo, nacaʼ gubáz queëʼ Jesucristo tuʼ rë́ʼënëʼ caní Dios. Biʼi bö́chiʼruʼ Timoteo runbiʼ nedaʼ tsözxö́n. Rugapaʼ Dios libíʼiliʼ, rudúbiliʼ queëʼ Dios lu yödzö Corinto, encaʼ yúguʼtëliʼ néquiliʼ quez queëʼ Dios luyú Acaya ga naʼ nababa Corinto.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 Rinábidaʼ-nëʼ Xúziruʼ Dios, en Xanruʼ Jesucristo uzáʼ ládxëʼë queë́liʼ, en gunëʼ ga soa dxi icja ládxiʼdoʼoliʼ.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 ¡Yöl-laʼ ba Dios, Xuzëʼ Xanruʼ Jesucristo, tuʼ náquiëʼ Xúziruʼ, en ruhuéchiʼ ládxëʼë rëʼu, en náquiëʼ caʼ Dios, Nu ruhuë́ tsáhuiʼticaʼsö rëʼu!
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 Dios ruhuë́ tsáhuëʼë rëʼu cateʼ raca bítiʼtës bi raca queë́ruʼ, para gaca huë tsáhuiʼruʼ caʼ nupa bi raca quéguequi. Ruhuë́ tsáhuiʼruʼ légaquiëʼ ca naʼ Dios ruhuë́ tsáhuëʼë rëʼu.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Tsca taʼyán le riguíʼi rizácaʼruʼ, ca naʼ gudíʼi guzxáquëʼë Cristo, lëscaʼ caní taʼyán le tuʼhuë́ tsahuiʼ rëʼu, tuʼ nácaruʼ tuz len Cristo.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Que lë ni naʼ, channö bi riguíʼi rizácaʼtuʼ, raca caní queë́tuʼ para gaca huë tsáhuiʼtuʼ libíʼiliʼ, en guntuʼ ga uláliʼ. Channö Dios ruhuë́ tsáhuëʼë netuʼ, raca caní para gaca huë tsáhuiʼtuʼ libíʼiliʼ, ateʼ lu yöl-laʼ riböza zxön ladxiʼ queë́liʼ, gaca guáʼ ilenliʼ yuguʼ le quíʼi sácaʼliʼ, ca naʼ raca caʼ queë́tuʼ.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Ruzxöni ládxiʼtuʼ-nëʼ Dios gúnticaʼsëʼ ga gaca dxiʼa queë́liʼ, tuʼ chinö́zituʼ ca naʼ riguíʼi rizácaʼliʼ tsözxö́n len netuʼ, lëscaʼ caní ruzíʼiliʼ xibé tsözxö́n len netuʼ le ruhuë́ tsáhuëʼë Dios rëʼu.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Rë́ʼënituʼ inö́ziliʼ, böchiʼ luzáʼadoʼ, ca naca le zián le gulaca queë́tuʼ luyú Asia. Gudö́ditë bëʼ lë naʼ guca queë́tuʼ, ateʼ guca zíʼtërö ca le guca guáʼ ilentuʼ. Caʼ guca, bítiʼrö bentuʼ löza sóatuʼ ibantuʼ.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Gúquituʼ guca queë́tuʼ ca raca quégaquiëʼ bönniʼ chinarugu quégaquiëʼ ilátiëʼ. Guca caní queë́tuʼ para cabí uzxöni ládxiʼtuʼ laʼ cuínsituʼ, pero uzxöni ládxiʼtuʼ-nëʼ Dios, Nu rusubán nupa chinátigaca.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Dios busölë́ʼ netuʼ lu lë naʼ ben ga guzóa bönadxi gátituʼ, ateʼ rusölë́ʼ netuʼ yúguʼtë dza. Runtuʼ löza usölë́ʼ Lëʼ netuʼ caní leyúbölö
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 channö gácalenliʼ netuʼ, ulídzaliʼ-nëʼ Dios, en inábiliʼ-nëʼ gácalenëʼ netuʼ. Dios gunëʼ ca naʼ inábiliʼ-nëʼ tsözxö́n len bönachi zián, uzáʼ ládxëʼë queë́tuʼ, ateʼ ilaʼnná: “Xclenëʼ Dios” niʼa queë́tuʼ.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Lë ni le run ga rudzéjatuʼ. Böʼ naca caztuʼ ruluíʼi netuʼ, len yöl-laʼ baʼa ladxiʼ queë́tuʼ, en idú ládxiʼtuʼ runtuʼ bi runtuʼ yödzölió ni, ateʼ caní bentuʼ caʼ ga niʼ zóaliʼ. Caní bentuʼ, tuʼ gúcalen netuʼ le buzáʼ ládxëʼë Dios queë́tuʼ, en calëga len yöl-laʼ réajniʼi queë́ztuʼ bentuʼ caní.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 Ruzúajsötuʼ queë́liʼ lu guichi le gaca ulábaliʼ, en le gaca tséajniʼiliʼ. Raca ládxaʼa tséajniʼiliʼ idú
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 lë naʼ réajniʼiliʼ latiʼ. Níʼirö cateʼ idxín dza huödëʼ Xanruʼ Jesucristo, gaca gunliʼ netuʼ zxön ca naʼ netuʼ guntuʼ libíʼiliʼ zxön.
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 — ausente —
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 ¿Naruʼ réquitseliʼ guzxíʼ yëʼa tuʼ butsáʼa ca gunaʼ? ¿Naruʼ réquitseliʼ lu yöl-laʼ bönáchisö quiaʼ runaʼ le rizáʼasö icjaʼ, en bë́ʼësaʼ caʼ didzaʼ cateʼ gunníaʼ: “Caní gunaʼ”?
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 Niʼa queëʼ Xanruʼ Dios, Nu run idútë ca rnna xtídzëʼë, bitiʼ bë́ʼësaʼ caʼ didzaʼ cateʼ bë́ʼlenaʼ libíʼiliʼ xtídzëʼë Dios.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Jesucristo, Zxíʼinëʼ Dios, Nu naʼ bentuʼ libán que ga zóaliʼ, nedaʼ len Silvano, en Timoteo, bitiʼ ruíʼisëʼ caʼ didzaʼ. Lëʼ ruʼë didzaʼ idútë li.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Cristo caz runëʼ ga naca idútë löza yúguʼtë le guzxíʼ lu nëʼë Dios, ateʼ niʼa queëʼ Lëʼ gaca innaruʼ: “Caʼ gaca”, para gaca queëʼ Dios yöl-laʼ ba.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Dios caz runëʼ ga runtuʼ löza tsözxö́n len libíʼiliʼ néquiruʼ queëʼ Cristo, en budödëʼ lu naʼtuʼ dxin queëʼ runtuʼ.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 Bennëʼ queë́ruʼ le naca bëʼ néquiruʼ queëʼ, tuʼ guchíziëʼ icja ládxiʼdoʼoruʼ Dios Böʼ Láʼayi, Nu naca queë́ruʼ le run ga naca löza yúguʼtë le gunnëʼ Dios queë́ruʼ.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Niʼa queëʼ Xanruʼ Dios, Nu nözi le rizáʼ ládxaʼa, ruáʼa didzaʼ idútë li. Nö́zinëʼ Lëʼ bitiʼ bidaʼ ga zóaliʼ lu yödzö Corinto, para cabí gun bayudxi gunaʼ ga huíʼiniliʼ.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 Bitiʼ rë́ʼënituʼ inná béʼetuʼ libíʼiliʼ ca réajlëʼëliʼ Cristo, tuʼ chinácaliʼ tsutsu ca réajlëʼëliʼ Lëʼ. Rë́ʼënituʼ guntuʼ le gun ga udzeja ládxiʼliʼ.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.