2 Coríntios 12
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVT
1 Le nácatë bitiʼ ral-laʼ gun ba zxön cuinaʼ. Sal-laʼ caní naca, naʼa guʼa didzaʼ ca nácagaca le buluíʼinëʼ Xanruʼ nedaʼ, en le buzéajniʼinëʼ nedaʼ.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 Núnbëʼa-nëʼ tu bönniʼ réajlëʼë Cristo, chiguca chidáʼ iz zoa nu guchë́ʼ lëʼ yehuaʼ yubá. Bitiʼ nözdaʼ channö guyijëʼ niʼ lu idútë le naca cazëʼ, o lu böʼ naca cazëʼ. Tuzëʼ Dios nö́zinëʼ.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 Nözdaʼ guyáziëʼ lataj lachi queëʼ Dios, nazíʼi le paraíso. Bitiʼ nözdaʼ channö guyijëʼ niʼ lu idútë le naca cazëʼ, o cabí. Tuzëʼ Dios nö́zinëʼ.
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 Tsanni niʼ zoëʼ ga naʼ, biyönnëʼ le tun ga nu rubani, yuguʼ le bitiʼ dë lataj nu güíʼi didzaʼ que.
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 Bönniʼ ni huáca gunaʼ lëʼ zxön, pero bitiʼ gun ba zxön cuinaʼ. Tuz gun ba zxön cuinaʼ tuʼ ricuídiʼdaʼ.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 Laʼtuʼ guë́ʼënidaʼ gun ba zxön cuinaʼ, bitiʼ gacaʼ bönniʼ bitiʼ bi nö́zinëʼ, channö inníaʼ le naca idútë li. Naʼa, bitiʼ gun ba zxön cuinaʼ tuʼ cabí rë́ʼëndaʼ nu gunrö nedaʼ bal tsca le biléʼe benaʼ nedaʼ, o tsca naca didzaʼ biyö́ni bëʼa nedaʼ.
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Níʼirö, para cabí tödi bëʼ gun ba zxön cuinaʼ tuʼ biléʼedaʼ lë naʼ tun ga nu rubani, Dios buzóëʼ tu huëʼ lu xipë́laʼa le riládaʼ ca rilá ga rinë́ʼ tu yötsiʼ. Huëʼ naʼ guca ca tu le bugún dxin tuʼ xihuiʼ, para busacaʼ ziʼ nedaʼ. Caní guca quiaʼ para cabí tödi bëʼ gun ba zxön cuinaʼ.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Tsonna luzuí gútaʼyuaʼ lahuëʼ Xanruʼ, en gunábidaʼ Lëʼ ugǘëʼ xihuëʼa naʼ.
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 Xanruʼ gudxëʼ nedaʼ: “Nácatë quiuʼ le ruzáʼ ládxaʼa quiuʼ. Uzíʼtëruʼ xibé le ruzáʼ ládxaʼa quiuʼ cateʼ ricuídiʼnuʼ.” Que lë ni naʼ, rudzéjadeʼedaʼ tuʼ ricuídiʼdaʼ. Tuʼ raca caní quiaʼ, rácalentërö yöl-laʼ huáca queëʼ Cristo nedaʼ.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Que lë ni naʼ, tuʼ nadxíʼidaʼ-nëʼ Cristo, rudzéjadaʼ cateʼ ricuídiʼdaʼ, en cateʼ nu rulidza nedaʼ ziʼ, en cateʼ bi riyadzaj quiaʼ, en cateʼ nu ribía ladxiʼ nedaʼ, en cateʼ bi raca quiaʼ. Cateʼ nacuídiʼdaʼ, nápatërö cazaʼ yöl-laʼ huáca queëʼ Lëʼ.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Nacaʼ tu bönniʼ bitiʼ bi nö́zinëʼ tuʼ bëʼa didzaʼ ca naca le dxiʼa benaʼ nedaʼ. Libíʼi cázaliʼ benliʼ bayudxi benaʼ caní. Libíʼiliʼ ral-laʼ gunliʼ nedaʼ bal, ateʼ sal-laʼ bitiʼ bi nacaʼ nedaʼ, bitiʼ caʼ nácaraʼ cuidiʼ ca nácagaquiëʼ bönniʼ niʼ nácadaʼgaquiëʼ lo, taʼnnë́ʼ nácagaquiëʼ gubáz queëʼ Cristo.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Yuguʼ le benaʼ lu yöl-laʼ riböza zxön ladxiʼ quiaʼ ga niʼ zóaliʼ nácagaca bëʼ nacaʼ gubáz queëʼ Cristo. Biléʼeliʼ yuguʼ le benaʼ, le nácagaca bëʼ, en le tun ga nu rubani, en yuguʼ yöl-laʼ huáca zxön que yehuaʼ yubá.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Tuz le cabí benaʼ ga zóaliʼ le benaʼ ga nacuáʼ iaʼzícaʼrö cöʼ bönachi queëʼ Cristo. Bitiʼ busacaʼ ziʼa libíʼiliʼ bi gúnnaliʼ le guíʼaj gahuaʼ. Buliʼniti lo nedaʼ tuʼ cabí benaʼ caní queë́liʼ.
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Chizóa guídaʼ ga zóaliʼ le bunni luzuí. Bitiʼ bi inabaʼ gúnnaliʼ quiaʼ. Rë́ʼëndaʼ gunna cuin cázaliʼ quiaʼ, en calëga bi dë queë́liʼ. Yuguʼ biʼi huë́ʼënidoʼ, bitiʼ run bayudxi uluʼgágubiʼ xuz xináʼagacabiʼ. Xuz xináʼagacabiʼ naʼ ral-laʼ uluʼgahuëʼ zxíʼinigaquiëʼ.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 Idú ládxaʼa utö́aʼ yúguʼtë le dë quiaʼ, en udödi cuinaʼ niʼa queë́liʼ para gaca bi uzíʼiliʼ xibé, sal-laʼ réquidaʼ cateʼ nadxíʼirödaʼ libíʼiliʼ, zeaj ruhuéchiʼ yöl-laʼ nadxíʼi queë́liʼ nedaʼ.
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 Nöz quéziliʼ bitiʼ busacaʼ ziʼa libíʼiliʼ. Naʼa, bál-laliʼ innaliʼ gucaʼ sinaʼ, ateʼ len didzaʼ bitiʼ nácatë buziʼa xibaliʼ.
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 ¿Naruʼ réquitseliʼ guzxíʼ yéʼedaʼ libíʼiliʼ cateʼ gusö́l-laʼa yuguʼ gubáz quiaʼ ga zóaliʼ?
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Gútaʼyuaʼ lobiʼ biʼi Tito tséajbiʼ ga zóaliʼ, ateʼ gusö́l-laʼa-nëʼ bö́chiʼruʼ naʼ tsözxö́n len lëbiʼ. ¿Naruʼ réquitseliʼ buzíʼibiʼ xibaliʼ biʼi Tito? ¿Naruʼ cabí bentuʼ laʼ lë́bisö ca runtuʼ biʼi Tito, en nedaʼ, encaʼ laʼ lë́bisö didzaʼ bë́ʼëtuʼ?
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 ¿Naruʼ réquitseliʼ rubéaj cuintuʼ dxiʼa loliʼ libíʼiliʼ? Lahuëʼ Dios ruíʼituʼ didzaʼ uláz queëʼ Cristo, böchiʼ luzáʼadoʼ, ateʼ yúguʼtë le runtuʼ nácagaca para gácarö idú yöl-laʼ réajlëʼ queë́liʼ Cristo.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Rádxidaʼ bitiʼ gácaliʼ ca rë́ʼëndaʼ gácaliʼ cateʼ guídaʼ ga zóaliʼ, ateʼ nedaʼ bitiʼ gacaʼ ca rë́ʼëniliʼ libíʼiliʼ gacaʼ. Rádxidaʼ ridil-la dídzaʼliʼ, en ruzxéʼeliʼ luzáʼaliʼ, en rileliʼ luzáʼaliʼ, en rulidza dítjaliʼ luzáʼaliʼ, en rnnëliʼ que luzáʼaliʼ, en run ba zxön cuinliʼ, en rutsátsaliʼ.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Cateʼ guídaʼ ga zóaliʼ, channö caní raca queë́liʼ, rádxidaʼ gunëʼ Dios ga utuíʼidaʼ ca naca queë́liʼ, ateʼ gun bayudxi cödxaʼ niʼa quégaca zián nupa niʼ gulún dul-laʼ, en bitiʼ buluʼbíʼi ládxiʼgaca ca nácagaca le cabí naca tsahuiʼ gulúngaca, en yuguʼ le gulaʼzë́ ládxiʼguequi le cabí naca dxiʼa.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.