2 Coríntios 12

Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Le nácatë bitiʼ ral-laʼ gun ba zxön cuinaʼ. Sal-laʼ caní naca, naʼa guʼa didzaʼ ca nácagaca le buluíʼinëʼ Xanruʼ nedaʼ, en le buzéajniʼinëʼ nedaʼ.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Núnbëʼa-nëʼ tu bönniʼ réajlëʼë Cristo, chiguca chidáʼ iz zoa nu guchë́ʼ lëʼ yehuaʼ yubá. Bitiʼ nözdaʼ channö guyijëʼ niʼ lu idútë le naca cazëʼ, o lu böʼ naca cazëʼ. Tuzëʼ Dios nö́zinëʼ.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, não sei, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe) foi arrebatado ao terceiro céu.
3 Nözdaʼ guyáziëʼ lataj lachi queëʼ Dios, nazíʼi le paraíso. Bitiʼ nözdaʼ channö guyijëʼ niʼ lu idútë le naca cazëʼ, o cabí. Tuzëʼ Dios nö́zinëʼ.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 Tsanni niʼ zoëʼ ga naʼ, biyönnëʼ le tun ga nu rubani, yuguʼ le bitiʼ dë lataj nu güíʼi didzaʼ que.
4 Foi arrebatado ao paraíso; e ouviu palavras inefáveis, que ao homem não é lícito falar.
5 Bönniʼ ni huáca gunaʼ lëʼ zxön, pero bitiʼ gun ba zxön cuinaʼ. Tuz gun ba zxön cuinaʼ tuʼ ricuídiʼdaʼ.
5 De alguém assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Laʼtuʼ guë́ʼënidaʼ gun ba zxön cuinaʼ, bitiʼ gacaʼ bönniʼ bitiʼ bi nö́zinëʼ, channö inníaʼ le naca idútë li. Naʼa, bitiʼ gun ba zxön cuinaʼ tuʼ cabí rë́ʼëndaʼ nu gunrö nedaʼ bal tsca le biléʼe benaʼ nedaʼ, o tsca naca didzaʼ biyö́ni bëʼa nedaʼ.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isto, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Níʼirö, para cabí tödi bëʼ gun ba zxön cuinaʼ tuʼ biléʼedaʼ lë naʼ tun ga nu rubani, Dios buzóëʼ tu huëʼ lu xipë́laʼa le riládaʼ ca rilá ga rinë́ʼ tu yötsiʼ. Huëʼ naʼ guca ca tu le bugún dxin tuʼ xihuiʼ, para busacaʼ ziʼ nedaʼ. Caní guca quiaʼ para cabí tödi bëʼ gun ba zxön cuinaʼ.
7 E, para que não me exaltasse pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Tsonna luzuí gútaʼyuaʼ lahuëʼ Xanruʼ, en gunábidaʼ Lëʼ ugǘëʼ xihuëʼa naʼ.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor para que se desviasse de mim.
9 Xanruʼ gudxëʼ nedaʼ: “Nácatë quiuʼ le ruzáʼ ládxaʼa quiuʼ. Uzíʼtëruʼ xibé le ruzáʼ ládxaʼa quiuʼ cateʼ ricuídiʼnuʼ.” Que lë ni naʼ, rudzéjadeʼedaʼ tuʼ ricuídiʼdaʼ. Tuʼ raca caní quiaʼ, rácalentërö yöl-laʼ huáca queëʼ Cristo nedaʼ.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Que lë ni naʼ, tuʼ nadxíʼidaʼ-nëʼ Cristo, rudzéjadaʼ cateʼ ricuídiʼdaʼ, en cateʼ nu rulidza nedaʼ ziʼ, en cateʼ bi riyadzaj quiaʼ, en cateʼ nu ribía ladxiʼ nedaʼ, en cateʼ bi raca quiaʼ. Cateʼ nacuídiʼdaʼ, nápatërö cazaʼ yöl-laʼ huáca queëʼ Lëʼ.
10 Por isso sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco então sou forte.
11 Nacaʼ tu bönniʼ bitiʼ bi nö́zinëʼ tuʼ bëʼa didzaʼ ca naca le dxiʼa benaʼ nedaʼ. Libíʼi cázaliʼ benliʼ bayudxi benaʼ caní. Libíʼiliʼ ral-laʼ gunliʼ nedaʼ bal, ateʼ sal-laʼ bitiʼ bi nacaʼ nedaʼ, bitiʼ caʼ nácaraʼ cuidiʼ ca nácagaquiëʼ bönniʼ niʼ nácadaʼgaquiëʼ lo, taʼnnë́ʼ nácagaquiëʼ gubáz queëʼ Cristo.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Yuguʼ le benaʼ lu yöl-laʼ riböza zxön ladxiʼ quiaʼ ga niʼ zóaliʼ nácagaca bëʼ nacaʼ gubáz queëʼ Cristo. Biléʼeliʼ yuguʼ le benaʼ, le nácagaca bëʼ, en le tun ga nu rubani, en yuguʼ yöl-laʼ huáca zxön que yehuaʼ yubá.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Tuz le cabí benaʼ ga zóaliʼ le benaʼ ga nacuáʼ iaʼzícaʼrö cöʼ bönachi queëʼ Cristo. Bitiʼ busacaʼ ziʼa libíʼiliʼ bi gúnnaliʼ le guíʼaj gahuaʼ. Buliʼniti lo nedaʼ tuʼ cabí benaʼ caní queë́liʼ.
13 Pois, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Chizóa guídaʼ ga zóaliʼ le bunni luzuí. Bitiʼ bi inabaʼ gúnnaliʼ quiaʼ. Rë́ʼëndaʼ gunna cuin cázaliʼ quiaʼ, en calëga bi dë queë́liʼ. Yuguʼ biʼi huë́ʼënidoʼ, bitiʼ run bayudxi uluʼgágubiʼ xuz xináʼagacabiʼ. Xuz xináʼagacabiʼ naʼ ral-laʼ uluʼgahuëʼ zxíʼinigaquiëʼ.
14 Eis aqui estou pronto para pela terceira vez ir ter convosco, e não vos serei pesado, pois que não busco o que é vosso, mas sim a vós: porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Idú ládxaʼa utö́aʼ yúguʼtë le dë quiaʼ, en udödi cuinaʼ niʼa queë́liʼ para gaca bi uzíʼiliʼ xibé, sal-laʼ réquidaʼ cateʼ nadxíʼirödaʼ libíʼiliʼ, zeaj ruhuéchiʼ yöl-laʼ nadxíʼi queë́liʼ nedaʼ.
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Nöz quéziliʼ bitiʼ busacaʼ ziʼa libíʼiliʼ. Naʼa, bál-laliʼ innaliʼ gucaʼ sinaʼ, ateʼ len didzaʼ bitiʼ nácatë buziʼa xibaliʼ.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 ¿Naruʼ réquitseliʼ guzxíʼ yéʼedaʼ libíʼiliʼ cateʼ gusö́l-laʼa yuguʼ gubáz quiaʼ ga zóaliʼ?
17 Porventura aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Gútaʼyuaʼ lobiʼ biʼi Tito tséajbiʼ ga zóaliʼ, ateʼ gusö́l-laʼa-nëʼ bö́chiʼruʼ naʼ tsözxö́n len lëbiʼ. ¿Naruʼ réquitseliʼ buzíʼibiʼ xibaliʼ biʼi Tito? ¿Naruʼ cabí bentuʼ laʼ lë́bisö ca runtuʼ biʼi Tito, en nedaʼ, encaʼ laʼ lë́bisö didzaʼ bë́ʼëtuʼ?
18 Roguei a Tito, e enviei com ele um irmão. Porventura Tito se aproveitou de vós? Não andamos porventura no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 ¿Naruʼ réquitseliʼ rubéaj cuintuʼ dxiʼa loliʼ libíʼiliʼ? Lahuëʼ Dios ruíʼituʼ didzaʼ uláz queëʼ Cristo, böchiʼ luzáʼadoʼ, ateʼ yúguʼtë le runtuʼ nácagaca para gácarö idú yöl-laʼ réajlëʼ queë́liʼ Cristo.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Rádxidaʼ bitiʼ gácaliʼ ca rë́ʼëndaʼ gácaliʼ cateʼ guídaʼ ga zóaliʼ, ateʼ nedaʼ bitiʼ gacaʼ ca rë́ʼëniliʼ libíʼiliʼ gacaʼ. Rádxidaʼ ridil-la dídzaʼliʼ, en ruzxéʼeliʼ luzáʼaliʼ, en rileliʼ luzáʼaliʼ, en rulidza dítjaliʼ luzáʼaliʼ, en rnnëliʼ que luzáʼaliʼ, en run ba zxön cuinliʼ, en rutsátsaliʼ.
20 Porque receio que, quando chegar, não vos ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis; que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Cateʼ guídaʼ ga zóaliʼ, channö caní raca queë́liʼ, rádxidaʼ gunëʼ Dios ga utuíʼidaʼ ca naca queë́liʼ, ateʼ gun bayudxi cödxaʼ niʼa quégaca zián nupa niʼ gulún dul-laʼ, en bitiʼ buluʼbíʼi ládxiʼgaca ca nácagaca le cabí naca tsahuiʼ gulúngaca, en yuguʼ le gulaʼzë́ ládxiʼguequi le cabí naca dxiʼa.
21 Que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e chore por muitos daqueles que dantes pecaram, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e desonestidade que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.