1 Coríntios 4
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs VC
1 Que lë ni naʼ, ral-laʼ guéquiliʼ nácatuʼ netuʼ huen dxin queëʼ Cristo, en nazíʼ lu naʼtuʼ le nagachiʼ queëʼ Dios.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Yuguʼ bönniʼ, Dios nudödëʼ lu náʼagaquiëʼ uluʼgunëʼ dxin le nequi queëʼ, run bayudxi ilunëʼ idú dxiʼa le tunëʼ.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Bitiʼ bi ruíʼi ládxaʼa channö uchiʼa usöröliʼ nedaʼ, o channö uluʼchiʼa uluʼsörö́ bönachi yödzölió ni nedaʼ. Bitiʼ caʼ ruchiʼa rusörö́ cuinaʼ.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Bitiʼ ruxö́s ládxiʼdaʼahuaʼ nedaʼ. Lë ni bitiʼ naca bëʼ bitiʼ nabágaʼa xíguiaʼ. Xanruʼ náquiëʼ Nu ruchiʼa rusörö́ëʼ nedaʼ.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Que lë ni naʼ, bitiʼ ral-laʼ uchiʼa usöröliʼ nu bönniʼ zíʼalö ca idxín dza que. Guliʼcö́z dza niʼ huödëʼ Xanruʼ, ateʼ Lëʼ ubéajëʼ ga lináʼ le nagachiʼ ga chul-la, en uluʼë lahui le yuʼu icja ládxiʼdoʼgaca yúguʼtë bönachi. Níʼirö Dios ubiʼë que queë́gaca bönachi le gun bal léguequi ca ral-laʼ gaca quéguequi.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Naʼa, böchiʼ luzáʼadoʼ, ca naca lë ni, bëʼa didzaʼ que le runtuʼ netuʼ, Apolos, en nedaʼ. Huáca usë́daliʼ ca runtuʼ netuʼ para gunliʼ le nazúajsö lu guichi láʼayi, en bitiʼ gunliʼ zxön tuëʼ bönniʼ, en bitiʼ uzóaliʼ tsöláʼalö iaʼtúëʼ.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 ¿Nuzxi bentsö ga nacuʼ liʼ lo? ¿Bizxi caz bidéliʼnuʼ liʼ le cabí bennëʼ Dios quiuʼ? Channö Lëʼ bénnasëʼ quiuʼ lë naʼ dë lu noʼo, ¿bizx que run ba zxön cuinuʼ, réquinuʼ rácasö quiuʼ bidéliʼnuʼ lë naʼ?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 ¿Naruʼ réquitseliʼ nadéliʼtëröliʼ? ¿Naruʼ réquitseliʼ riléʼeliʼ yöl-laʼ tsahuiʼ queë́liʼ? ¿Naruʼ réquitseliʼ rinná bë́ʼëliʼ, sal-laʼ bitiʼ rinná bë́ʼëtuʼ netuʼ? Niʼa queëʼ Xanruʼ Dios rë́ʼëndaʼ inná bë́ʼëliʼ para gaca inná bë́ʼlentuʼ libíʼiliʼ tsözxö́n.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Runi nedaʼ naca queë́tuʼ, bönniʼ gubáz queëʼ Dios, ca nuzóëʼ netuʼ zéajtuʼ xibánitë ca naʼ raca quégaquiëʼ bönniʼ chinarugu quégaquiëʼ ilátiëʼ lahuiʼ lógaca bönachi. Nácatuʼ ca tu le tuʼyudaʼ bönachi yödzölió ni, encaʼ ca tu le tuʼyúdëʼë gubáz láʼayi queëʼ Dios.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Tuʼ rë́ʼënituʼ guntuʼ xichinëʼ Cristo, ruíʼituʼ bönachi lataj téquiguequi nácatuʼ bönniʼ bitiʼ bi nö́zquequinëʼ, pero libíʼiliʼ réquiliʼ rácadaʼaliʼ tuʼ nácaliʼ queëʼ Cristo.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Ga ridxintë naʼa dza, riduntuʼ, en ribídxituʼ nisa.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Rusacaʼ ziʼ cuintuʼ, laʼ nétuʼsö runtuʼ dxin.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Taʼnnë́ʼ queë́tuʼ,
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Ruzúajaʼ queë́liʼ caní lu guichi, calëga tuʼ rë́ʼëndaʼ gunaʼ ga utuíʼiliʼ, pero rë́ʼëndaʼ uzéajniʼidaʼ libíʼiliʼ, runaʼ ca runëʼ tu bönniʼ ruzéajniʼinëʼ yuguʼ zxíʼini cazëʼ tuʼ nadxíʼinëʼ légacabiʼ.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Sal-laʼ gaca zián gáyuʼë bönniʼ ilaʼcuáʼalen libíʼiliʼ, en uluʼsédinëʼ libíʼiliʼ ca naca queëʼ Cristo, tuz nu zoa naca ca xúziliʼ, nu naʼ ben ga néquiliʼ queëʼ Cristo. Lu yöl-laʼ naʼbán cubi le nápaliʼ tuʼ dzágaliʼ Cristo, nedaʼ caz nacaʼ ca xúziliʼ tuʼ busiyöndaʼ libíʼiliʼ didzaʼ dxiʼa.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Que lë ni naʼ, rátaʼyuaʼ loliʼ güíʼi ládxiʼliʼ gunliʼ ca runaʼ nedaʼ.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Que lë ni naʼ caʼ risö́l-laʼa-biʼ biʼi Timoteo ga zóaliʼ. Tuʼ rúnlenbiʼ nedaʼ dxin queëʼ Xanruʼ nácabiʼ ca zxíʼini cazaʼ, en nácabiʼ idú ladxiʼ, ateʼ nadxíʼidaʼ-biʼ. Gunbiʼ Timoteo ga tsöjnéliʼ yuguʼ xibá rusédidaʼ tuʼ néquidaʼ queëʼ Cristo, yuguʼ le rusédidaʼ yúguʼtë lataj lógaca yúguʼtë cöʼ bönachi queëʼ Cristo.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Bál-laliʼ run ba zxön cuinliʼ tuʼ réquiliʼ bítiʼrö udxinaʼ ga zóaliʼ.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Naʼa, laʼ udxínteaʼ ga zóaliʼ channö Xanruʼ gunnëʼ nedaʼ lataj. Níʼirö guéquibeʼedaʼ, calë́gasö didzaʼ tuʼë bönniʼ tun ba zxön cuíngaquiëʼ, pero guéquibeʼedaʼ channö zóalen yöl-laʼ huáca queëʼ Dios légaquiëʼ.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Channö nazíʼ lu náʼaliʼ rinná béʼenëʼ Dios libíʼiliʼ, bitiʼ naca bëʼ naca caní tuʼ rnnásiliʼ caʼ. Naca bëʼ naca caní channö zóalen libíʼiliʼ yöl-laʼ huáca queëʼ Dios.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 ¿Bízxilö rë́ʼëniliʼ? ¿Naruʼ rë́ʼëniliʼ udxinaʼ ga zóaliʼ len gubáʼayi, para gunaʼ libíʼiliʼ ziʼ, o len yöl-laʼ nadxíʼi, en lu yöl-laʼ nöxaj ladxiʼ?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.