1 Coríntios 4
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NTLH
1 Que lë ni naʼ, ral-laʼ guéquiliʼ nácatuʼ netuʼ huen dxin queëʼ Cristo, en nazíʼ lu naʼtuʼ le nagachiʼ queëʼ Dios.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Yuguʼ bönniʼ, Dios nudödëʼ lu náʼagaquiëʼ uluʼgunëʼ dxin le nequi queëʼ, run bayudxi ilunëʼ idú dxiʼa le tunëʼ.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 Bitiʼ bi ruíʼi ládxaʼa channö uchiʼa usöröliʼ nedaʼ, o channö uluʼchiʼa uluʼsörö́ bönachi yödzölió ni nedaʼ. Bitiʼ caʼ ruchiʼa rusörö́ cuinaʼ.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 Bitiʼ ruxö́s ládxiʼdaʼahuaʼ nedaʼ. Lë ni bitiʼ naca bëʼ bitiʼ nabágaʼa xíguiaʼ. Xanruʼ náquiëʼ Nu ruchiʼa rusörö́ëʼ nedaʼ.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 Que lë ni naʼ, bitiʼ ral-laʼ uchiʼa usöröliʼ nu bönniʼ zíʼalö ca idxín dza que. Guliʼcö́z dza niʼ huödëʼ Xanruʼ, ateʼ Lëʼ ubéajëʼ ga lináʼ le nagachiʼ ga chul-la, en uluʼë lahui le yuʼu icja ládxiʼdoʼgaca yúguʼtë bönachi. Níʼirö Dios ubiʼë que queë́gaca bönachi le gun bal léguequi ca ral-laʼ gaca quéguequi.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Naʼa, böchiʼ luzáʼadoʼ, ca naca lë ni, bëʼa didzaʼ que le runtuʼ netuʼ, Apolos, en nedaʼ. Huáca usë́daliʼ ca runtuʼ netuʼ para gunliʼ le nazúajsö lu guichi láʼayi, en bitiʼ gunliʼ zxön tuëʼ bönniʼ, en bitiʼ uzóaliʼ tsöláʼalö iaʼtúëʼ.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 ¿Nuzxi bentsö ga nacuʼ liʼ lo? ¿Bizxi caz bidéliʼnuʼ liʼ le cabí bennëʼ Dios quiuʼ? Channö Lëʼ bénnasëʼ quiuʼ lë naʼ dë lu noʼo, ¿bizx que run ba zxön cuinuʼ, réquinuʼ rácasö quiuʼ bidéliʼnuʼ lë naʼ?
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 ¿Naruʼ réquitseliʼ nadéliʼtëröliʼ? ¿Naruʼ réquitseliʼ riléʼeliʼ yöl-laʼ tsahuiʼ queë́liʼ? ¿Naruʼ réquitseliʼ rinná bë́ʼëliʼ, sal-laʼ bitiʼ rinná bë́ʼëtuʼ netuʼ? Niʼa queëʼ Xanruʼ Dios rë́ʼëndaʼ inná bë́ʼëliʼ para gaca inná bë́ʼlentuʼ libíʼiliʼ tsözxö́n.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Runi nedaʼ naca queë́tuʼ, bönniʼ gubáz queëʼ Dios, ca nuzóëʼ netuʼ zéajtuʼ xibánitë ca naʼ raca quégaquiëʼ bönniʼ chinarugu quégaquiëʼ ilátiëʼ lahuiʼ lógaca bönachi. Nácatuʼ ca tu le tuʼyudaʼ bönachi yödzölió ni, encaʼ ca tu le tuʼyúdëʼë gubáz láʼayi queëʼ Dios.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Tuʼ rë́ʼënituʼ guntuʼ xichinëʼ Cristo, ruíʼituʼ bönachi lataj téquiguequi nácatuʼ bönniʼ bitiʼ bi nö́zquequinëʼ, pero libíʼiliʼ réquiliʼ rácadaʼaliʼ tuʼ nácaliʼ queëʼ Cristo.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Ga ridxintë naʼa dza, riduntuʼ, en ribídxituʼ nisa.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 Rusacaʼ ziʼ cuintuʼ, laʼ nétuʼsö runtuʼ dxin.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 Taʼnnë́ʼ queë́tuʼ,
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Ruzúajaʼ queë́liʼ caní lu guichi, calëga tuʼ rë́ʼëndaʼ gunaʼ ga utuíʼiliʼ, pero rë́ʼëndaʼ uzéajniʼidaʼ libíʼiliʼ, runaʼ ca runëʼ tu bönniʼ ruzéajniʼinëʼ yuguʼ zxíʼini cazëʼ tuʼ nadxíʼinëʼ légacabiʼ.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Sal-laʼ gaca zián gáyuʼë bönniʼ ilaʼcuáʼalen libíʼiliʼ, en uluʼsédinëʼ libíʼiliʼ ca naca queëʼ Cristo, tuz nu zoa naca ca xúziliʼ, nu naʼ ben ga néquiliʼ queëʼ Cristo. Lu yöl-laʼ naʼbán cubi le nápaliʼ tuʼ dzágaliʼ Cristo, nedaʼ caz nacaʼ ca xúziliʼ tuʼ busiyöndaʼ libíʼiliʼ didzaʼ dxiʼa.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 Que lë ni naʼ, rátaʼyuaʼ loliʼ güíʼi ládxiʼliʼ gunliʼ ca runaʼ nedaʼ.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Que lë ni naʼ caʼ risö́l-laʼa-biʼ biʼi Timoteo ga zóaliʼ. Tuʼ rúnlenbiʼ nedaʼ dxin queëʼ Xanruʼ nácabiʼ ca zxíʼini cazaʼ, en nácabiʼ idú ladxiʼ, ateʼ nadxíʼidaʼ-biʼ. Gunbiʼ Timoteo ga tsöjnéliʼ yuguʼ xibá rusédidaʼ tuʼ néquidaʼ queëʼ Cristo, yuguʼ le rusédidaʼ yúguʼtë lataj lógaca yúguʼtë cöʼ bönachi queëʼ Cristo.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Bál-laliʼ run ba zxön cuinliʼ tuʼ réquiliʼ bítiʼrö udxinaʼ ga zóaliʼ.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 Naʼa, laʼ udxínteaʼ ga zóaliʼ channö Xanruʼ gunnëʼ nedaʼ lataj. Níʼirö guéquibeʼedaʼ, calë́gasö didzaʼ tuʼë bönniʼ tun ba zxön cuíngaquiëʼ, pero guéquibeʼedaʼ channö zóalen yöl-laʼ huáca queëʼ Dios légaquiëʼ.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 Channö nazíʼ lu náʼaliʼ rinná béʼenëʼ Dios libíʼiliʼ, bitiʼ naca bëʼ naca caní tuʼ rnnásiliʼ caʼ. Naca bëʼ naca caní channö zóalen libíʼiliʼ yöl-laʼ huáca queëʼ Dios.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 ¿Bízxilö rë́ʼëniliʼ? ¿Naruʼ rë́ʼëniliʼ udxinaʼ ga zóaliʼ len gubáʼayi, para gunaʼ libíʼiliʼ ziʼ, o len yöl-laʼ nadxíʼi, en lu yöl-laʼ nöxaj ladxiʼ?
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.