Apocalipse 16
zak (ZAK) vs NAA
1 Kyaamwe, nikiigwa eriiraka ikuru okurwa mwiiseengerero rya Taatabhugya, rirabhabhuurira bhamaraika muhuungati bharya, “Mugeende mwiitire mukyaaro ebhitubha muhuungati bhyo obhururu bhwa Taatabhugya.”
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ambe, maraika wo okutaanga akagya, akiitira mukyaaro ekitubha kyaaye kyo obhururu bhwa Taatabhugya. Hayohayo, abhaatu bhoosi bhano bhakutuurirwa orubhaaso rwe etyeenyi na bharaseengera omusaambwa gwaaye gwo okubhaazwa, bhakarwaara amahuti amabhi.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Niho maraika wa kabhiri neewe akiitira ekitubha kyaaye munyaanza. Amaanzi gakiikyoora kya amanyiinga ge ebhituundu, ne ebhigiro bhyoosi ebhihoru munyaanza bhikakwa.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Maraika wa katatu neewe akiitira ekitubha kyaaye mubhitaaro ne emisabhuko, na amaanzi gayo goosi gakiikyoora amanyiinga.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Kyaamwe, nikiigwa maraika omwiimeerereri wa amaanzi akubhuga,
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Kwo okubha abhaatu bhe ebhibhi bhakiitira
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Niho nikiigwa eriiraka okurwa ahagiro ho okuruusirya ekimweeso rikubhuga, “Ee Omukuru, Taatabhugya wo Obhuturo Bhwoosi, obhutini bhwe ekiina kyaazo ni bhwe eheene no obhuheene.”
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Maraika wa kane akiitira ekitubha kyaaye kuryoobha. Kweego omubhaso gukahaabhwa obhunagya bhwo okwookya abhaatu.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Abhaatu bhakookibhwa bhubhi bhukongʼu. Bhakamutuka Taatabhugya, kwo okubha yaari no obhuturo iguru ye eziinku zino, nawe bhataatigiri ebhibhi naabhe bhatamuguungirye.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Niho maraika wa kataano akiitira ekitubha kyaaye kukituumbi kyo obhutemi kye etyeenyi. Rugeendo rumwe, ekiirima kikakuundikirya obhutemi bhwaaye na abhaatu bhakiirumaruma eziindimi zyaabhu kwo obhururu.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Bhakamutuka Taatabhugya wa mwiisaaro kwo obhururu obhuhaari na amahuti gaabhu amabhiihu. Nawe bhataatigiri amahokya gaabhu amabhi.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Maraika wa kasaasabha neewe akiitira ekitubha kyaaye mukitaaro ekikuru kya Efuraati, na amaanzi gakooma. Kweego, enzira ekakorwa kubhatemi bhano bhakurwa ruguru.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Niho nikarora amasaambwa amabhi atatu gano gatuubheeni ne ebhikerwe. Erimwe rikahuruka mumunwa gwo oguzoka, eriindi rikarwa mumunwa gwe etyeenyi ekuru, ne eriindi rikarwa mumunwa gwo omurooti wurya wo orurimi.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Amasaambwa amabhi gayo, gaari no obhunagya bhwo okukora ebhyeerekenio, ne emirimo gyaabhu ni kugya kubhatemi bhoosi mukyaaro, okubhakumania kwiiguru we eriihi orusiku orukuru rwa Taatabhugya wo Obhuturo Bhwoosi.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Omukuru Yeesu arabhuga, “Murore! Niraaza kyo omwiibhi. Aratweerwa ebhite wuno akuteengeeza no okwiibhanura emyeenda gyaaye okubha ataaza kugeenda kingʼaabhi no okusuuka.”
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Ambe, amasaambwa gayo gakabhakumania abhatemi bhoosi na abhasirikare bhaabhu ahagiro hano hakubhirikirwa Harimagedoni ku Kieburania.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Niho, maraika wa muhuungati akiitira ekitubha kyaaye mubhukama. Neenye nikiigwa eriiraka ikuru okurwa kukituumbi kyo omuriinga kya mwiiseengerero rya Taatabhugya, rirabhuga, “Goosi gahwiiri!”
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Hakabha no obhumeme, omurumo gwo orukubha, ne ekyaaro kikarigita bhukongʼu. Eriirigito riyo, ryaari ikuru ryo okuhitira goosi kweema abhaatu okubhuumbwa.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Niho omugye omukuru gwa Babeeri gukatwaanikana katatu, ne emigye emikuru gye ebhyaaro gikasarika gyoosi. Neewe Taatabhugya ateebhiri ebhibhi bhyo omugye omukuru gwa Babeeri, akagunyweesya ekikoombe kya amaanzi go omuzabibu kwo obhururu bhwaaye obhukuru.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Eriirigito rirya rikagirya ebhigiinga bhyoosi bhikabhura, ne ebhiguru bhyoosi bhitaarorekeeni kweeki.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Embura yo omusoke ekatweeka. Omusoke omukuru kye eratiri miroongo etaano (50) kwo ogumwe, gukagweera abhaatu okurwa mwiisaaro. Abhaatu bhakamutuka Taatabhugya kwo obhutemwa bhwe embura ya amagina yiyo, kwo okubha zyaari eziinku mbiihu bhukongʼu.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.