Apocalipse 16
zak (ZAK) vs ARC
1 Kyaamwe, nikiigwa eriiraka ikuru okurwa mwiiseengerero rya Taatabhugya, rirabhabhuurira bhamaraika muhuungati bharya, “Mugeende mwiitire mukyaaro ebhitubha muhuungati bhyo obhururu bhwa Taatabhugya.”
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ambe, maraika wo okutaanga akagya, akiitira mukyaaro ekitubha kyaaye kyo obhururu bhwa Taatabhugya. Hayohayo, abhaatu bhoosi bhano bhakutuurirwa orubhaaso rwe etyeenyi na bharaseengera omusaambwa gwaaye gwo okubhaazwa, bhakarwaara amahuti amabhi.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Niho maraika wa kabhiri neewe akiitira ekitubha kyaaye munyaanza. Amaanzi gakiikyoora kya amanyiinga ge ebhituundu, ne ebhigiro bhyoosi ebhihoru munyaanza bhikakwa.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 Maraika wa katatu neewe akiitira ekitubha kyaaye mubhitaaro ne emisabhuko, na amaanzi gayo goosi gakiikyoora amanyiinga.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Kyaamwe, nikiigwa maraika omwiimeerereri wa amaanzi akubhuga,
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 Kwo okubha abhaatu bhe ebhibhi bhakiitira
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Niho nikiigwa eriiraka okurwa ahagiro ho okuruusirya ekimweeso rikubhuga, “Ee Omukuru, Taatabhugya wo Obhuturo Bhwoosi, obhutini bhwe ekiina kyaazo ni bhwe eheene no obhuheene.”
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Maraika wa kane akiitira ekitubha kyaaye kuryoobha. Kweego omubhaso gukahaabhwa obhunagya bhwo okwookya abhaatu.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Abhaatu bhakookibhwa bhubhi bhukongʼu. Bhakamutuka Taatabhugya, kwo okubha yaari no obhuturo iguru ye eziinku zino, nawe bhataatigiri ebhibhi naabhe bhatamuguungirye.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Niho maraika wa kataano akiitira ekitubha kyaaye kukituumbi kyo obhutemi kye etyeenyi. Rugeendo rumwe, ekiirima kikakuundikirya obhutemi bhwaaye na abhaatu bhakiirumaruma eziindimi zyaabhu kwo obhururu.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 Bhakamutuka Taatabhugya wa mwiisaaro kwo obhururu obhuhaari na amahuti gaabhu amabhiihu. Nawe bhataatigiri amahokya gaabhu amabhi.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 Maraika wa kasaasabha neewe akiitira ekitubha kyaaye mukitaaro ekikuru kya Efuraati, na amaanzi gakooma. Kweego, enzira ekakorwa kubhatemi bhano bhakurwa ruguru.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 Niho nikarora amasaambwa amabhi atatu gano gatuubheeni ne ebhikerwe. Erimwe rikahuruka mumunwa gwo oguzoka, eriindi rikarwa mumunwa gwe etyeenyi ekuru, ne eriindi rikarwa mumunwa gwo omurooti wurya wo orurimi.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 Amasaambwa amabhi gayo, gaari no obhunagya bhwo okukora ebhyeerekenio, ne emirimo gyaabhu ni kugya kubhatemi bhoosi mukyaaro, okubhakumania kwiiguru we eriihi orusiku orukuru rwa Taatabhugya wo Obhuturo Bhwoosi.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Omukuru Yeesu arabhuga, “Murore! Niraaza kyo omwiibhi. Aratweerwa ebhite wuno akuteengeeza no okwiibhanura emyeenda gyaaye okubha ataaza kugeenda kingʼaabhi no okusuuka.”
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 Ambe, amasaambwa gayo gakabhakumania abhatemi bhoosi na abhasirikare bhaabhu ahagiro hano hakubhirikirwa Harimagedoni ku Kieburania.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Niho, maraika wa muhuungati akiitira ekitubha kyaaye mubhukama. Neenye nikiigwa eriiraka ikuru okurwa kukituumbi kyo omuriinga kya mwiiseengerero rya Taatabhugya, rirabhuga, “Goosi gahwiiri!”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 Hakabha no obhumeme, omurumo gwo orukubha, ne ekyaaro kikarigita bhukongʼu. Eriirigito riyo, ryaari ikuru ryo okuhitira goosi kweema abhaatu okubhuumbwa.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Niho omugye omukuru gwa Babeeri gukatwaanikana katatu, ne emigye emikuru gye ebhyaaro gikasarika gyoosi. Neewe Taatabhugya ateebhiri ebhibhi bhyo omugye omukuru gwa Babeeri, akagunyweesya ekikoombe kya amaanzi go omuzabibu kwo obhururu bhwaaye obhukuru.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Eriirigito rirya rikagirya ebhigiinga bhyoosi bhikabhura, ne ebhiguru bhyoosi bhitaarorekeeni kweeki.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Embura yo omusoke ekatweeka. Omusoke omukuru kye eratiri miroongo etaano (50) kwo ogumwe, gukagweera abhaatu okurwa mwiisaaro. Abhaatu bhakamutuka Taatabhugya kwo obhutemwa bhwe embura ya amagina yiyo, kwo okubha zyaari eziinku mbiihu bhukongʼu.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.