2 Coríntios 7

Isthmus Zapotec NT (ZAI_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nga runi, hermanu ni nadxiee ca', yáquexa ma bidii stiidxa be laanu la? usiá nu laanu de irá ni runi dxaba xcuerpu nu ne espíritu stinu, ti sa nu modo pe naquiiñe sa ca xpinni be, cani ridxibi laabe.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Laganaxhii laadu. Qué huaché' né du iruti', ne qué huayuni du pur uchee iruti', ne qué huaguite du iruti'.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Cadi cayabe ni laatu para udxiiba donda ique tu, purti maca gudxe laatu napa laatu ndaani ladxiduá'. Pa gati nu o pa ibani nu peru nuaa nia laatu tobi si.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Napa confianza laatu ne nabé rieche nia laatu. Neca nuaa lu enda naná, peru nayeche nuaa ne cadi caree gana.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Dede dxi bedandá du Macedonia, qué ganda chu' dxí ladxidó' do. Ladu tiica iré' du nuu ni cuchiiña laadu. Qué riaadxa tu ucaa lú laadu ne cadxibi ladxidó' do.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Peru rusieche Dios ni cayacaná ladxidó', ne bisieche laadu ra bedandá Titu.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Bieche du ra bedandá be, peru cadi nga si, sínuque laca bieche du ra byuí' né be laadu pabiá' bisieche tu laabe. Gudxi be laadu pabiá' napa tu gana gu'ya tu naa, ne pabiá' ucaná ladxidó' to pur ni guca que, ne pabiá' riree tu favor stinne', ne jma rusi bieche ora gunna nga.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ora biiya ucaná tu chupa chonna gubidxa ra bicaa gui'chi que lú tu, rabe pa ñanna qué nucaa ni. Peru ma cadi cayeeda di malaya naa.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Ma cayeche', cadi purti bininá ni laatu, sínuque purti biquiiñe ni para bixele tu de ni cadi jneza. Ucaná tu modo na Dios ne zacá qué nuniti tu gasti pur ni bini du.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Purti ora racaná ladxidó' binni modo na Dios la? rudxii lú ca neza ilá ca', ne qué reeda malaya laaca xiñee biyubi ca neza que. Peru ora acaná ladxidó' cabe modo racaná cani qué runi cre Dios la? zati cabe.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Laguuya si pabiá' galán biree ni para laatu ra ucaná ladxidó' to modo na Dios, pabiá' ucuá ique tu guni tu ni jneza ti ihuinni nga ni cuyubi tu guni tu, pabiá' bidxiichi né tu laca laatu ne pabiá' bidxibi tu, pabiá' gupa tu gana gu'ya tu naa, ne pabiá' biyubi tu usaba ná tu ni bichee que. De irá modo bisihuinni tu ma gasti donda luguiá tu de ni cuze'te nu ri'.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Cadi ni bichee si que cá ique ra bicaa gui'chi que lú tu, nin ni bichee né be que, sínuque jma bine ni para uluí' Dios laatu pabiá' risaca du para laatu.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Yanna ma nuu dxí ladxidó' do ne laca nabé cayeche du purti nayeche beeda Titu pur irá modo bisieche tu laa.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Pa bidxiiba laatu nezalú be ante che be ra nuu tu la? cadi catuí lua ti bine ni, purti cásica dxandí irá ni huayabi du laatu la? zaqueca dxandí ni gudxe laabe que.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Ne jma rusi ranaxhii be laatu ora rietenala'dxi be modo bizuuba tu diidxa' ne modo bichagalú tu laabe, qué ñaca tu nayá', ne bidxibi tu laabe.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Cayeche purti ma nanna cadi naquiiñe chuaa xizaa pa zuni tu jneza.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.