2 Coríntios 7
Isthmus Zapotec NT (ZAI_TBL) vs ARIB
1 Nga runi, hermanu ni nadxiee ca', yáquexa ma bidii stiidxa be laanu la? usiá nu laanu de irá ni runi dxaba xcuerpu nu ne espíritu stinu, ti sa nu modo pe naquiiñe sa ca xpinni be, cani ridxibi laabe.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Laganaxhii laadu. Qué huaché' né du iruti', ne qué huayuni du pur uchee iruti', ne qué huaguite du iruti'.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Cadi cayabe ni laatu para udxiiba donda ique tu, purti maca gudxe laatu napa laatu ndaani ladxiduá'. Pa gati nu o pa ibani nu peru nuaa nia laatu tobi si.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Napa confianza laatu ne nabé rieche nia laatu. Neca nuaa lu enda naná, peru nayeche nuaa ne cadi caree gana.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Dede dxi bedandá du Macedonia, qué ganda chu' dxí ladxidó' do. Ladu tiica iré' du nuu ni cuchiiña laadu. Qué riaadxa tu ucaa lú laadu ne cadxibi ladxidó' do.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Peru rusieche Dios ni cayacaná ladxidó', ne bisieche laadu ra bedandá Titu.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Bieche du ra bedandá be, peru cadi nga si, sínuque laca bieche du ra byuí' né be laadu pabiá' bisieche tu laabe. Gudxi be laadu pabiá' napa tu gana gu'ya tu naa, ne pabiá' ucaná ladxidó' to pur ni guca que, ne pabiá' riree tu favor stinne', ne jma rusi bieche ora gunna nga.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ora biiya ucaná tu chupa chonna gubidxa ra bicaa gui'chi que lú tu, rabe pa ñanna qué nucaa ni. Peru ma cadi cayeeda di malaya naa.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Ma cayeche', cadi purti bininá ni laatu, sínuque purti biquiiñe ni para bixele tu de ni cadi jneza. Ucaná tu modo na Dios ne zacá qué nuniti tu gasti pur ni bini du.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Purti ora racaná ladxidó' binni modo na Dios la? rudxii lú ca neza ilá ca', ne qué reeda malaya laaca xiñee biyubi ca neza que. Peru ora acaná ladxidó' cabe modo racaná cani qué runi cre Dios la? zati cabe.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Laguuya si pabiá' galán biree ni para laatu ra ucaná ladxidó' to modo na Dios, pabiá' ucuá ique tu guni tu ni jneza ti ihuinni nga ni cuyubi tu guni tu, pabiá' bidxiichi né tu laca laatu ne pabiá' bidxibi tu, pabiá' gupa tu gana gu'ya tu naa, ne pabiá' biyubi tu usaba ná tu ni bichee que. De irá modo bisihuinni tu ma gasti donda luguiá tu de ni cuze'te nu ri'.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Cadi ni bichee si que cá ique ra bicaa gui'chi que lú tu, nin ni bichee né be que, sínuque jma bine ni para uluí' Dios laatu pabiá' risaca du para laatu.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Yanna ma nuu dxí ladxidó' do ne laca nabé cayeche du purti nayeche beeda Titu pur irá modo bisieche tu laa.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Pa bidxiiba laatu nezalú be ante che be ra nuu tu la? cadi catuí lua ti bine ni, purti cásica dxandí irá ni huayabi du laatu la? zaqueca dxandí ni gudxe laabe que.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Ne jma rusi ranaxhii be laatu ora rietenala'dxi be modo bizuuba tu diidxa' ne modo bichagalú tu laabe, qué ñaca tu nayá', ne bidxibi tu laabe.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Cayeche purti ma nanna cadi naquiiñe chuaa xizaa pa zuni tu jneza.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.