2 Coríntios 7
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs VC
1 Lëꞌë të narac shtuaꞌa, ni na promësë shtë Dios nadápaꞌa; por ni napë quë guëzunë́ hiaꞌa de grë cusë mal, tantë nananú laꞌni lduꞌu hiaꞌa nu lo quë nanú shgábaꞌa. Por rëspëti nadápaꞌa parë lëꞌë më, cha guëdë́ꞌnaꞌa intriegu mizmë lëꞌë hiaꞌa lu më të guëquëréldaꞌa nazaꞌquë delantë lu më, tubi vidë limpi.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Gulë bëdëꞌë lugar laꞌni lduꞌu të parë lëꞌë naꞌa; adë chu bëluáꞌadiꞌi cusë mal parë lëꞌë të nu adë chu rguguë́diꞌi lëꞌë të.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Adë rniaꞌa ndëꞌë parë guëdchiꞌba galquiá guëc të purquë ziquë guniaꞌa lu të antsë, nalë́ rac shtuꞌu naꞌa lëꞌë të. Juntë guëbániaꞌa nu juntë gátiaꞌa.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Llëruꞌbë confiansë napa parë lëꞌë të nu rniaꞌa lu mënë de quë nalë́ rquitë lduaꞌa con lëꞌë të. Aunquë rzac zi naꞌa lu cusë durë, perë nalë́ rquitë ldúꞌuhia nu nalë́ lëgrë lduaꞌa, bëꞌnë të.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Dizdë bëdchini naꞌa Macedonia, adë guzíꞌidiꞌi lduꞌu naꞌa. Guëdubi ladë runë mënë cuntrë lëꞌë naꞌa. Nanú ra narzunaldë lëꞌë naꞌa nu rdzëbë naꞌa.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Perë Dios bësëquitë lduꞌu naꞌa iurë lëꞌë Tito bëdchini. Pues Dios na el quë narsëquitë lduꞌu ra nariá lduꞌi.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Nu zac bësëquitë lduꞌu më lduꞌu naꞌa purquë Tito guníꞌiꞌ de quë rac shtuꞌu të guëná të lua, de quë bini lduꞌu të iurë bëꞌnë të recibir primërë cartë naná bësheꞌlda. Guniꞌi Tito de quë quëhunë të cumplir lo quë narac shtuaꞌa. Por ni bëquitë lduaꞌa más todavía.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Aunquë primërë cartë nabëquëaꞌa, bëꞌnin të riá lduꞌu të, perë adë nádiaꞌa tristë bëshéꞌldahin lu të. Por tubi tiempë sí, biá lduaꞌa purquë bësëdchini cartë ni tristë laꞌni lduꞌu të por duꞌpë tiempë
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 perë iurneꞌ rquitë lduaꞌa, lë́dëdiꞌi purquë guc të tristë sino purquë lëꞌë galëtristë ni, bëꞌnë parë bëabrí lduꞌu të con Dios. Lëꞌë të guc të tristë manërë narquitë lduꞌu Dios. Adë bëdë́ꞌnëdiꞌi naꞌa ni tubi dañi parë lëꞌë të.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Lëꞌë galëriá lduꞌu naquëhunë parë guëabrí lduꞌu mënë con Dios, na cusë zaꞌquë. Fin shtëhin na salvaciuni parë lëꞌë të; por ni rquitë lduaꞌa de quë bësheꞌlda cartë ni lu të. En cambi lëꞌë galëriá lduꞌu nanapë mënë shtë guë́ꞌdchiliu, quëhunin parë guëniti mënë vidë shtë rall.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Biá lduꞌu të de verdá nu lueguë bëꞌnë të rëglë asuntë ni tubi manërë nabësëquitë lduꞌu Dios. Bëluaꞌa të de quë nápëdiꞌi të faltë por asuntë naguzac entrë lëꞌë të. Bëldënú të nguiu nabëꞌnë mal. Nalë́ guc shtuꞌu të guëaꞌnë të bien delantë lu Dios. Bëꞌnë të cumplir lueguë narunë tucarë. Bëꞌnë të cashtigu nguiu ni. Clarë rluaꞌa de quë nápëdiꞌi të culpë con nguiu ni.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Iurë bëquëaꞌa primërë cartë, adë bëshéꞌldahin lu të sulamëntë purquë runa llgabë por nguiu nabëꞌnë mal, nilë por lëꞌë personë nabëꞌnë nguiu ni ofender, sino bëquëaꞌa cartë ni parë gac bëꞌa të tubi manërë clarë blac llëruꞌbë na rëspëti nanapë të parë lëꞌë naꞌa. Bëꞌnë të cumplir voluntá shtë Dios.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Por ni rbedchí lduꞌu naꞌa. Además de ni bëquitë lduꞌu naꞌa demasiadë purquë Tito nalë́ náhiꞌ cuntëntë; rquitë ldúꞌiꞌ purquë bësëdchini të lëgrë ldúꞌiꞌ.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Guniaꞌa lu Tito antsë de quë quëreldë të bien nu rquitë lduaꞌa con lëꞌë të; Pues iurneꞌ adë rtúdiꞌi lua lu Tito. Ziquë grë́tëꞌ na verdá lo quë naguniaꞌa lu të, zni na verdá lo quë naguniꞌi naꞌa lu Tito. Rquitë lduꞌu naꞌa con lëꞌë të.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Iurneꞌ lë́ꞌiꞌ másruꞌu rac shtúꞌuiꞌ lëꞌë të iurë rëagná ldúꞌiꞌ lëꞌë të manërë nabëzuꞌbë diaguë të lo quë nagunibë́ꞌaiꞌ, nu zac cumë bëꞌnë të recibir lë́ꞌiꞌ con rëspëti nu con hunurë.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Rquitë lduaꞌa cumë napa llëruꞌbë confiansë gunë të cumplir lo quë narunë tucarë ziquë shmënë Dios.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.