2 Coríntios 7
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs ARA
1 Lëꞌë të narac shtuaꞌa, ni na promësë shtë Dios nadápaꞌa; por ni napë quë guëzunë́ hiaꞌa de grë cusë mal, tantë nananú laꞌni lduꞌu hiaꞌa nu lo quë nanú shgábaꞌa. Por rëspëti nadápaꞌa parë lëꞌë më, cha guëdë́ꞌnaꞌa intriegu mizmë lëꞌë hiaꞌa lu më të guëquëréldaꞌa nazaꞌquë delantë lu më, tubi vidë limpi.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Gulë bëdëꞌë lugar laꞌni lduꞌu të parë lëꞌë naꞌa; adë chu bëluáꞌadiꞌi cusë mal parë lëꞌë të nu adë chu rguguë́diꞌi lëꞌë të.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Adë rniaꞌa ndëꞌë parë guëdchiꞌba galquiá guëc të purquë ziquë guniaꞌa lu të antsë, nalë́ rac shtuꞌu naꞌa lëꞌë të. Juntë guëbániaꞌa nu juntë gátiaꞌa.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Llëruꞌbë confiansë napa parë lëꞌë të nu rniaꞌa lu mënë de quë nalë́ rquitë lduaꞌa con lëꞌë të. Aunquë rzac zi naꞌa lu cusë durë, perë nalë́ rquitë ldúꞌuhia nu nalë́ lëgrë lduaꞌa, bëꞌnë të.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Dizdë bëdchini naꞌa Macedonia, adë guzíꞌidiꞌi lduꞌu naꞌa. Guëdubi ladë runë mënë cuntrë lëꞌë naꞌa. Nanú ra narzunaldë lëꞌë naꞌa nu rdzëbë naꞌa.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Perë Dios bësëquitë lduꞌu naꞌa iurë lëꞌë Tito bëdchini. Pues Dios na el quë narsëquitë lduꞌu ra nariá lduꞌi.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Nu zac bësëquitë lduꞌu më lduꞌu naꞌa purquë Tito guníꞌiꞌ de quë rac shtuꞌu të guëná të lua, de quë bini lduꞌu të iurë bëꞌnë të recibir primërë cartë naná bësheꞌlda. Guniꞌi Tito de quë quëhunë të cumplir lo quë narac shtuaꞌa. Por ni bëquitë lduaꞌa más todavía.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Aunquë primërë cartë nabëquëaꞌa, bëꞌnin të riá lduꞌu të, perë adë nádiaꞌa tristë bëshéꞌldahin lu të. Por tubi tiempë sí, biá lduaꞌa purquë bësëdchini cartë ni tristë laꞌni lduꞌu të por duꞌpë tiempë
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 perë iurneꞌ rquitë lduaꞌa, lë́dëdiꞌi purquë guc të tristë sino purquë lëꞌë galëtristë ni, bëꞌnë parë bëabrí lduꞌu të con Dios. Lëꞌë të guc të tristë manërë narquitë lduꞌu Dios. Adë bëdë́ꞌnëdiꞌi naꞌa ni tubi dañi parë lëꞌë të.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Lëꞌë galëriá lduꞌu naquëhunë parë guëabrí lduꞌu mënë con Dios, na cusë zaꞌquë. Fin shtëhin na salvaciuni parë lëꞌë të; por ni rquitë lduaꞌa de quë bësheꞌlda cartë ni lu të. En cambi lëꞌë galëriá lduꞌu nanapë mënë shtë guë́ꞌdchiliu, quëhunin parë guëniti mënë vidë shtë rall.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Biá lduꞌu të de verdá nu lueguë bëꞌnë të rëglë asuntë ni tubi manërë nabësëquitë lduꞌu Dios. Bëluaꞌa të de quë nápëdiꞌi të faltë por asuntë naguzac entrë lëꞌë të. Bëldënú të nguiu nabëꞌnë mal. Nalë́ guc shtuꞌu të guëaꞌnë të bien delantë lu Dios. Bëꞌnë të cumplir lueguë narunë tucarë. Bëꞌnë të cashtigu nguiu ni. Clarë rluaꞌa de quë nápëdiꞌi të culpë con nguiu ni.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Iurë bëquëaꞌa primërë cartë, adë bëshéꞌldahin lu të sulamëntë purquë runa llgabë por nguiu nabëꞌnë mal, nilë por lëꞌë personë nabëꞌnë nguiu ni ofender, sino bëquëaꞌa cartë ni parë gac bëꞌa të tubi manërë clarë blac llëruꞌbë na rëspëti nanapë të parë lëꞌë naꞌa. Bëꞌnë të cumplir voluntá shtë Dios.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Por ni rbedchí lduꞌu naꞌa. Además de ni bëquitë lduꞌu naꞌa demasiadë purquë Tito nalë́ náhiꞌ cuntëntë; rquitë ldúꞌiꞌ purquë bësëdchini të lëgrë ldúꞌiꞌ.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Guniaꞌa lu Tito antsë de quë quëreldë të bien nu rquitë lduaꞌa con lëꞌë të; Pues iurneꞌ adë rtúdiꞌi lua lu Tito. Ziquë grë́tëꞌ na verdá lo quë naguniaꞌa lu të, zni na verdá lo quë naguniꞌi naꞌa lu Tito. Rquitë lduꞌu naꞌa con lëꞌë të.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Iurneꞌ lë́ꞌiꞌ másruꞌu rac shtúꞌuiꞌ lëꞌë të iurë rëagná ldúꞌiꞌ lëꞌë të manërë nabëzuꞌbë diaguë të lo quë nagunibë́ꞌaiꞌ, nu zac cumë bëꞌnë të recibir lë́ꞌiꞌ con rëspëti nu con hunurë.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Rquitë lduaꞌa cumë napa llëruꞌbë confiansë gunë të cumplir lo quë narunë tucarë ziquë shmënë Dios.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.