2 Coríntios 10
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs VC
1 Na Pablo runa ruëguë lu të con mizmë galnaduꞌu nu pacënci nanapë Cristo. Gulë bëꞌnë lo quë nacagniaꞌa. Rniꞌi mënë de quë iurë quëreldënúa lëꞌë të, adë nápëdiaꞌa valurë parë guadiꞌdza zihani cusë guëc të perë iurë zitu nanúa, iurní sí napa valurë.
1 Eu, Paulo, vos exorto pela mansidão e bondade de Cristo, eu que me mostro humilde quando estou entre vós, mas, quando longe, sou ousado convosco.
2 Runa ruëguë lu të de quë iurë gueꞌdë guënahia lëꞌë të, adë nídiꞌi nicidá tildia lëꞌë të. Pues lu bëldá mënë, sí, napë quë gapa valurë purquë quëgdchiꞌbë rall galquiá guëc naꞌa. Rniꞌi rall quëgniꞌi naꞌa shtiꞌdzë Jesús sulamëntë mizmë manërë ziquë ra mënë shtë guë́ꞌdchiliu.
2 Peço-vos que, quando eu estiver presente, não me veja obrigado a usar de minha autoridade de que pretendo realmente usar com certas pessoas que imaginam que nós procedemos com intenções humanas.
3 Verdá na de quë quëreldë naꞌa lu guë́ꞌdchiliu rëꞌ perë adë quëgdíldidiꞌi naꞌa ziquë cualquier mënë shtë guë́ꞌdchiliu
3 Porque, ainda que vivamos na carne, não militamos segundo a carne.
4 purquë ra armë nadápaꞌa, adë nádiꞌi rahin lo quë naruntsaꞌu mënë sino na rahin fuertë; napë rahin pudërë shtë Dios parë gunin gan lu grë ra fuersë mal.
4 Não são carnais as armas com que lutamos. São poderosas, em Deus, capazes de arrasar fortificações.
5 Zni quëgdëꞌnë naꞌa gan lu grë llgabë nu galquiá nardchiꞌbë mënë cuntrë Dios. Quëgdëꞌnë naꞌa gan lu cualquier cusë nadchini nu cusë narcá parë adë gunguë bë́ꞌadiꞌi mënë Dios. Grë llgabë, grë galërniꞌi lduꞌu shtë mieti naná cuntrë lëꞌë më, quëgdëꞌnë naꞌa ordenar parë guëzuꞌbë diaguë rahin shtiꞌdzë Cristo.
5 Nós aniquilamos todo raciocínio e todo orgulho que se levanta contra o conhecimento de Deus, e cativamos todo pensamento e o reduzimos à obediência a Cristo.
6 Nu na naꞌa dispuestë guëdëꞌnë naꞌa cashtigu grë ra mënë naná rzuꞌbë diáguëdiꞌi shtiꞌdzë më. Zni guëdëꞌnë naꞌa iurë bëꞌnë të cumplir grë cusë narunë tucarë gunë të.
6 Estamos prontos também para castigar todos os desobedientes, assim que for perfeita a vossa obediência.
7 Lëꞌë të quëhunë të juzguë sulë por lo quë narná të por fuërë. Si talë tubi de lëꞌë të rníꞌil nadchini nal shmënë Cristo, napë quë gac bë́ꞌal de quë también lëꞌë naꞌa na naꞌa shmënë më.
7 Julgais as coisas pela aparência!... Quem se gloria de pertencer a Cristo considere que, como ele é de Cristo, assim também nós o somos.
8 Aunquë nilë lëꞌë na rniaꞌa nadchini de quë napa derechë parë guënibë́ꞌahia lëꞌë të, adë rtúdiꞌi lua purquë lëꞌë Dadë bëneꞌe pudërë rëꞌ parë bien shtënë të parë su të más firmë lu shnezë më. Adë bëneꞌe më pudërë ni parë guëdëꞌnë naꞌa dañi parë lëꞌë të.
8 Ainda que eu me orgulhasse um pouco em demasia da autoridade que o Senhor nos deu, para vossa edificação e não para vossa ruína, não teria de que envergonhar-me.
9 Adë rúnëdiꞌi të llgabë të de quë rtsëba lëꞌë të con ra cartë narsheꞌlda lu të.
9 Não quero, porém, dar a impressão de querer aterrar-vos com minhas cartas.
10 Ra mënë rniꞌi de quë diꞌdzë narquëaꞌa laꞌni ra cartë, nadushë nu fuertë na rahin purquë zitu nanúa parë lëꞌë të perë iurë quëreldënúa lëꞌë të, ruadiꞌdza sin pudërë; zni rniꞌi rall. Nu zac rniꞌi rall mudë naruadiꞌdza dizaꞌquë, rrúꞌudiꞌi shnezin.
10 Suas cartas, dizem, são imperativas e fortes, mas, quando está presente, a sua pessoa é fraca e a palavra desprezível.
11 Perë el quë narniꞌi zndëꞌë napë quë gac bë́ꞌall de quë lo quë narquëꞌë naꞌa laꞌni cartë dizdë zitu, guëdëꞌnë naꞌa cumplir grë puntë ni iurë guëquëreldënú naꞌa lëꞌë të. Guëdëꞌnë naꞌa lo quë narniꞌi naꞌa.
11 Quem assim pensa, fique sabendo que quais somos por escrito nas cartas, quando estamos ausentes, tais seremos também de fato, quando estivermos presentes.
12 Adë nápëdiꞌi naꞌa valurë parë guëniꞌi naꞌa na naꞌa igual con ra narniꞌi bien de mizmë lëꞌë rall; adë chu rúnëdiꞌi comparar con ra naruadiꞌdzë bien de mizmë lëꞌë rall. Lëꞌë rall quëhunë rall tubi cusë tuntë nanadë rlluíꞌidiꞌi, purquë quëhunë rall comparar mizmë lëꞌë rall con los de más mënë naná quëhunë igual.
12 Em verdade, não ousamos equiparar-nos nem comparar-nos com alguns que se preconizam a si próprios. Medindo-se eles conforme a sua própria medida e comparando-se consigo mesmos, dão provas de pouco bom senso.
13 Adë rúnëdiꞌi naꞌa nadchini, sulamëntë runë tucarë guëniꞌi naꞌa de lo quë bëdëꞌnë naꞌa, lë́dëdiꞌi por lo quë nabëꞌnë stubi mënë. Pues Dios quëgluaꞌa më lo quë narunë tucarë guëdëꞌnë naꞌa nu bëneꞌe më permisi parë beꞌdë guëniꞌi naꞌa dizaꞌquë lu të naquëreldë Corinto.
13 Nós outros não nos gloriaremos além da medida, mas permaneceremos dentro do campo de ação que Deus nos determinou, levando-nos até vós.
14 Adë quëgníꞌidiꞌi naꞌa lo quë nadë rúnëdiꞌi tucarë iurë rniꞌi naꞌa napë naꞌa derechë parë guëdëꞌë naꞌa cunseju, purquë lëꞌë naꞌa na naꞌa primërë naná biadiꞌdzë dizaꞌquë entrë lëꞌë të. Cagniꞌi naꞌa lu të purquë nadapë naꞌa derechë.
14 Não passamos além dos limites. Estaríamos passando, caso não houvéssemos chegado até vós. Ora, realmente temos chegado até vós, pregando o Evangelho de Cristo.
15 Adë runë narúꞌbëdiꞌi naꞌa por dchiꞌni nabëꞌnë stubi mënë si fuërë nahin shchiꞌni naꞌa, sino al contrari, rialdí lduꞌu naꞌa de quë iurë tsaldí lduꞌu të shtiꞌdzë më más, iurní guëruꞌu nezë parë guëdëꞌnë naꞌa más dchiꞌni entrë lëꞌë të hashtë regiuni más zitu tëchi ladzë të.
15 Não nos ufanamos além da medida, cobrindo-nos de trabalhos alheios. Esperamos que, com o progresso de vossa fé, nossa obra cresça entre vós dentro do quadro de ação que nos foi determinado.
16 Pues rac shtuꞌu naꞌa guëniꞌi naꞌa dizaꞌquë entrë ra mënë naquëreldë más zitu quë lëꞌë të. Zni adë guëníꞌidiꞌi naꞌa nadchini por lo quë nabëꞌnë stubi muzë shtë Dios.
16 Assim esperamos levar o Evangelho aos países que ficam além de vós, sem nos gloriarmos das obras realizadas por outros dentro do domínio reservado a eles.
17 Si talë chu rac shtuꞌu guëníꞌill nadchini, pues runë tucarë guëníꞌill lo quë nabëꞌnë Dadë Jesucristo.
17 Ora, quem se gloria, glorie-se no Senhor.
18 El quë nalasac delantë lu Dios, na el quë lëꞌë më rniꞌi nall nguiu zaꞌquë, lë́dëdiꞌi lëꞌë nguiu narniꞌi de mizmë lë́ꞌëll de quë lasáquëll.
18 Pois merece a aprovação não aquele que se recomenda a si mesmo, mas aquele que o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.