Romanos 7
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs VC
1 De saniroldilaaznɨ Jesucrist, laat nántɨ xa ná tuby ley. Ne leyqui ná ni rnabee bniety lalzi ni nabánybɨ.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Zecquɨ belati izuubzin chi ruchnaa tuby bniety, ax aquɨt xo guchnaatib cun stuby irɨnquɨ lalzi ni nabány chialbɨ. Per belati gaty chialbɨ ax aquɨt xi leyti icua guchnaab stuby.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Per belati lalzi ni nabány chialbɨ chiy ax gapbɨ stuby nguiu o stuby gunaa, duldiy cayunbɨ. Per belati aguty chialbɨ ax aquɨt xi leyti icua guchnaab stuby niclɨza gati duldtiy cayunbɨ.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Ziyzaquɨy laat de saniroldilaaznɨ Jesucrist, pur guelguty xte Crist agutytɨ par xley Moisés. Anre anát xpɨny Crist, laany ni gubíi gubánny stuby ax ziy xquel azelee idxannɨ zec ni rcaaz Dios idxannɨ.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Te pur chi gubánnɨ zectisy ni bcaaznɨ, mazrul bdxannɨ ni rnii ley dec quɨt náti par idxannɨ ax bionuun de mal ni riáld castigu.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Per anre ni agutynɨ par ley, anre ni aquɨtru rnabee ley dunnɨ, ne ni abchu zec ni nabánnɨ ax azelee idxannɨ zec ni rcaaz Dios idxannɨ pur Spíritu Sant ni rbeznén, gati purti zonén cuend leyqui.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Quɨt caniitia laat dec mal ná ley, te pur gati ziytiy. Te pur sin ley quɨt niacbeetia xiy duld, niclɨ quɨt niacbiia dec duld ná guelrzebylaaz belati quɨt ninii ley: “Quɨt sebylaaztiu.”
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Per deni gucbiia dec mal ná guelrzebylaaz, mazrul guc zieny duld xtena pur iralote guelrzebylaaz ni gúpa. Belati quɨt níiu ley, quɨt niacbeeti bniety xiy duld.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Anste ni gacbiia ley, par nare güenquɨ nabánia. Per chi gucbiia ley, gucbiia dec cayuna duld ne pur duldqui ax riálda castigu.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Ley beedni par gacbee bniety xa ibánybɨ, per par nare beedtisni par isiáldni naa castigu.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Te pur gulo bsacan duld nare dec zelee gúna irate ni rnabee ley, per lagac pur leyqui gucbiia dec castigutisy ná ni riálda.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Per xíteete malti ná leyqui te pur, pur Dios zéedni ne irate de ni zéed lo leyqui de Diosza zéedni, ax güenquɨ ne xnezquɨni ná ni rnii ley.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Gati leyti nap duld dec riálda castigu sino que duldiy ná ni bsacan nare par gúna ni riáld castigu. Chiy pur leyqui gucbiia dec quesentiand rnia ná gún bniety duld.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Dunnɨ nánnɨ dec pur Dios zéed ley, per zec bɨnguɨchliu ni naa ax runpac duld gan nare.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Xíteete racbeetia xi zelo ni raca, te pur quɨt runtia ni rcaaza sino que lalza ni quɨt rcaaza gúna, runa.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Ne chi runa ni quɨt rcaaza gúna, pur ziy racbiia dec güenquɨ ná ley te pur, pur ley, racbiia xiy cayuna.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Ax agati dzɨnquɨ runtia ni quɨt ná par gúna sino que pur causɨ ni naa bɨnduld ax ruupac chi run duld gan nare.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Te pur nare nánna zec bɨnguɨchliu ni naa, xíteete güenti quɨt nátia, masquɨpac rcaaza gúna púrzi ni ná güen per quɨt chaleeti.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Quɨt releeti gúna púrzi de cos güen ni rcaaza gúna sino que ruupac chi runa de mal ni quɨt rcaaza gúna.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Anre belati runa ni quɨt rcaaza gúna, per agati dzɨnquɨ runtia ni quɨt ná par gúna, sino que pur causɨ ni naa bɨnduld ax ruupac chi run duld gan nare.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Nare racbiia dec masquɨ rcaaza gúna púrzi ni ná güen, per as nuugapac duld ni run gan nare.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Quesentiand rdxalaaza gúna irate zec ni rnabee Dios,
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 per nuu tuby ni rcua gúna ziy, ne ni rcuaqui ná duld, pur ni nubániac duld ax ruupac chi runiy gan nare.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 ¡Laistmɨ naa! ¿Túlesa lá ni ílda nare lo castigu ni riálda pur de duld ni runa zec bɨnguɨchliu ni naa?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 ¡Per xtiosten Dios dec pur Xtadnɨ Jesucrist agulaa lo castiguqui! Te pur masquɨ xgaba ná gúna púrzipac zec ni rnabee Dios, per zec bɨnguɨchliu ni naa ax ruupac chi run duld gan nare.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.