Hebreus 11
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs VC
1 Anre, ¿xiy guelreldilaaz? Guelreldilaaz ná dec rialo rdxapnɨ confianz dec zac zec ni canuun gac, ne dec guldípacnɨ roldilaaznɨ ni niclɨ quɨt caguiaatin.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 De to xpɨngul gulalnɨ bianzaacdeb nez lo Dios pur ni güeldilaazdebny.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Zec ni roldilaaznɨ Dios, dunnɨ nánnɨ dec cun xtiidxny banchuuny yabaa, guɨchliu ne irateru de ni rguiaan, xíteete quɨt banchuutiny cun tuby de cos ni rguiaan anre.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Pur ni güeldilaaz Abel Dios ningui güenru ná gun ni bdeedbɨny que ni bdeed Caín, ax bianzaacbɨ nez lo Dios ne cuáany de ni bzalaazbɨ par laany. Ziy xquel masquɨ aguty Abel, per zélaa riat xa xquel güeldilaazbɨ Dios.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Pur ni güeldilaaz Enoc Dios ningui quɨt gutytib, nabánybɨ zéb llayabaa parzi aquɨtru bdxialti de bniety laab pur ni azéne Dios laab. Per anste ni chanény laab, lo xquiits Dios rnii dec bdxulaazny zec ni gubánybɨ.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Ne ruteete quɨt tu chaleeti gún zec ni rdxalaaz Dios belati quɨt reldilaazbɨny. Tutix ni rcaaz gap nez par cun Dios ná par chaldilaazbɨ dec nuu Dios, ne chaldilaazzacbɨ dec laany rdeedny ni rniiny ideedny de ni rguíily laany.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Pur ni güeldilaaz Noé Dios ningui chi raipny laab gac de ni gady iniátib gac ax bcuadiagbɨ diidx, banchuub tuby barcu par ldáb cun de xfamilbɨ lo ni gunii Dios gac. Chiy pur guelreldilaazqui bíeny dec irate bniety guɨchliu riáld castigu ni gunii Dios, chiy Noé ax bianzaacbɨ nez lony pur ni güeldilaazbɨ xtiidxny.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Ziygacza Abraham pur ni güeldilaazbɨ Dios ningui bcuadiagbɨ diidx chi raipny laab idiiab ladxbɨ par chiab rut icáab guɨchliu ni ideedny laab, ax bdiiab ladxbɨ sin quɨt gántib caliti ruy chiab.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Pur ni güeldilaazbɨ Dios, laab gulezbɨ zec bɨnzít lo liu ni gunii Dios ideedny laab. Gulezbɨ láani de carp guidy, ziytiziacza Isaac ne Jacob, laadeb ni riáldzadeb guɨchliuqui.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abraham gulezbɨ ziy pur ni nánbɨ dec teru chaldezbɨ láani guɨdx ni banchuu Dios, guɨdx ni quɨt chúuti dxi nitlo.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Ziygacza Sara, pur guelreldilaaz xtenbɨ ax masquɨ anáb bɨngul par icáab bdoo, per guudbɨ juers par gacbɨ nan lo guɨchliu ax guu tuby llingaanbɨ pur ni güeldilaazbɨ dec Dios runpacny cumplir xtiidxny.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Ziy xquel guc masquɨ quesentiand bɨngul a ná Abraham per gucbɨ de family. Quesentiand zieny de descendency xtenbɨ guu zecpacza de balgui llayabaa, zecpacza de yiully ruu nisdoo ni quɨt xo igabti.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Irate de bniety ni abzeetnɨ axt gutydeb reldilaazdeb Dios, masquɨ quɨt gunátideb guc cumplir irate promes ni baany Dios cun laadeb, per pur guelreldilaaz xtendeb nándeb dec zac zec ni guniiny ax rzaclaazdeb. Laadeb nándeb dec tuby tiop dxizy zéeddeb lo guɨchliu gati par chazyti.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Ne de ni rnii ziy, ziy xquel rienldí dec zeczi caguíilydeb rut gac ladxpacdeb.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Te pur belrulati pur guɨchliu rut bdiiadebɨy rundeb xgab, ax zelee niecquideb ruy stuby.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Per ziy, laadeb mazru rundeb xgab pur tuby lat rut ná mazru güen, mazru rundeb xgab pur llayabaa. Pur ningui Dios quɨt rtiulotiny nány Dios xtendeb, ax abanzaacny tuby lat rut cuezdeb llayabaa.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Pur ni güeldilaaz Abraham Dios ax chi baany Dios prueb Abraham par niguinxúb llingaanbɨ Isaac zec tuby gun par laany, laab guzigueldbɨ masquɨ tubyzi Isaacqui rac lliinbɨ, ne masquɨ nánbɨ dec Dios raipny laab:
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 “Pur llingaanu Isaac idal zieny xfamiliu.”
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Per Abraham güenéb cuend dec Dios napny guelrnabee axt par isbánny de bɨnguty, ax casi digapac choniin dec gubíi gubány lliinbɨ stubiy chi gudeedbɨ pruebqui.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Ziygacza Isaac pur guelreldilaaz ni gúpbɨ Dios ax chi banldeeb quia de llingaanbɨ Jacob ne Esaú, guniib xa gac cun cad tubydeb.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Ziytiziac Jacob pur guelreldilaaz ni gúpzacbɨ Dios ziyza bguaadbɨ bendiciony iropte de llingaan Gusé chi apac mer gatybɨ. Chiy quia bastón xtenbɨ guzunaab gunaabbɨ lo Dios.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Ziygacza Gusé pur guelreldilaaz ni gúpbɨ Dios, chi apac gatybɨ, laab guniib dec sdiia de bniety Israel Egipto, ax raipbɨ laadeb xa gunnédeb de dzɨt xtenbɨ.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Pur guelreldilaaz Dios, xtad ne xnan Moisés chi gulbɨ, laadeb bcuaatsdeb laab pur chon búiu pur ni gunádeb dec quesentiand garbɨ bdoo náb, ax quɨt bdxibtideb ni gunii rey dec gaty irate de bdoo.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Ne chi guc Moisés bnietroo, pur guelreldilaaz ni gúpbɨ Dios, guudbɨ xgab quɨt nizigueldtib niacbɨ lliin llindxaap rey xte Egipto.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Par laab, güenru gudeedbɨ trabaju cun de saa bniety Israelbɨ, xlat ni niunbɨ duld nibelaazbɨ laadeb par níapbɨ nitisy rcaazbɨ, de cos ni quɨt náti par chazy.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Par laab mazru sac gudeedbɨ trabaju zec Crist xlat ni níapbɨ irate de guelnazaac xte Egipto, te pur mazru güenéb cuend de guelnazaac ni yáldbɨ lo Dios.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Pur ni güeldilaaz Moisés Dios, laab bdiiab Egipto, quɨt bdxibtib masquɨ bdxiich rey xte Egipto. Laab guzutipbɨ lazupacza caguiaab Dios ni quɨt xo yianloti bniety.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Ziyza pur güeldilaaz Moisés Dios, laab baanbɨ laní pascu, ax gunabeeb btiuub de bniety Israel rɨny ruu puert lizdeb, te par chi gudeed ánglɨ xte guelguty, quɨt niguinxútiny de llingangulo de bniety Israelqui.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Pur güeldilaaz de bniety Israel Dios, laadeb gudeeddeb zecac lo yiubiz rut bllal nisdoo ni lá Nisdoo Xnia. Per chi baany de bniety Egipto pur nideeddeb, horqui gubíi bdxasaa nisdooqui chiy guaapy nis quiadeb ax gutydeb.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Pur ni güeldilaaz de bniety Israel Dios, chi bialo gadz dxi ni cacuaadeb güelt guɨdx Jericó, ax biab de pader ni ná iduibrdonte guɨdxqui.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Ne Rahab ni guc tuby gunaadxab láani guɨdx Jericó, pur ni güeldilaazbɨ Dios, quɨt gutytib chi guty iraru de bniety ladxbɨ ni quɨt nicuadiag diidx, te pur baanbɨ recibir de bniety Israel ni güeldaats guɨdxqui.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Anre, ¿xiru iniia laat? Quɨt galdti iniia laat pur Gedeón, Barac, Sansón, Jefté, David, Samuel ne pur de profet.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Iratedeb güeldilaazdeb Dios ax baandeb gan lo zienzi de naciony, baandeb guelgurtisy zec ni riáld, gunádeb guc cumplir ni raipy Dios laadeb ne bchiideb ruu de lióny.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Ziyza guudeb láani balroo ne quɨt xi guctideb, guládeb lo guelguty xte spad, cuáadeb juers chi lazu quɨt xi juersti napdeb, guzutipdeb lo guerr ne bxuuindeb de bɨnzít ni gudildnédeb.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Ne ziyza de gunaa ni guty de xfamilni, pur güeldilaazdeb Dios ax gubíi gubány de xfamildeb stuby.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Nuuzadeb gudeeddeb guelzii baany bɨny burlɨ laadeb, btaaz bɨny laadeb, axt bldiiby bɨny laadeb cun caden ne guudeb lizguiib.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Nuuzadeb gudinxú bɨny laadeb cun guia, nuuzadeb gutydeb chi baany de bɨny laadeb iruldti cun sierr, o gutyzadeb cun spad. Ne nuuzadeb iranezzi cuandzadeb nacudeb guidy llíily o guidy chiv, prob, nalas xquel cuandzadeb, iralote ni banné bɨny laadeb.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Cuandzadeb de nez lo yiubiz, láani de dany, ne láani iralote de cuev. De bnietqui niclɨ quɨt riáldti nibánydeb lo guɨchliu pur güen ni gucdeb.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Ne masquɨ iratedeb bíeny dec guldípacdeb güeldilaazdeb Dios, per quɨt cuáatideb ni raipny laadeb.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Te pur laany baanny xgab pur tuby cos güenru par dunnɨ, ax quɨtga gucti ni raipny laadeb te par tubylote icáan cun laadeb ni guniiny.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.