Atos 20
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs VC
1 Chi guridxí ni rac de bɨny Efesoqui, Pablɨ gurɨdxbɨ de bniety ni reldilaaz Jesucrist par blɨdxbɨ laadeb. Chiyru raipbɨ laadeb dec azéb, ax zéb nez Macedonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Güetixlob iduibte de nezqui, quesentiand guluzaclaazbɨ de xpɨny Crist cun de xtiidxbɨ, ax bdzɨnbɨ Grecia
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 rut guzuguaab chon búiu. Chiguld aidiiab inaazbɨ barcu par chiab Siria, chi gucbeeb dec rcaaz de bniety Israel xi gunné laab, ax güenru baanbɨ xgab gubíi biecquibɨ nez Macedonia.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Güenéb Sópater bniety Berea, llingaan Pirro, cun Aristarco ne Segundo de bniety Tesalónica, néza Gayo bniety Derbe, cun Timoteo, chiy Tíquico ne Trófimo de bniety nez Asia.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Iratedeb guzanɨɨddeb ax cuanuudeb Pablɨ cun nare Lucas guɨdx Troas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Dunnɨ chi gudeed laní ni rquiiny bniety guechtily sin levadur, chiyru bdxúun láani barcu bdiian Filipos, ax ni rac gaay dxi bdzɨnnɨ guɨdx Troas rut zuguaadeb. Ruy bzuguaan gadz dxi.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Chi bdzɨny chitmigu, chi bdxasaan par illull guechtily, ne cun Pablɨ abaanbɨ xgab iragueelqui idiiab azéb, ax chi guc gueel abcaninézic de bniety.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Chiy láani yuu yaa rut bdxasaanqui zieny linternɨ cacagui,
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 ax zub tuby bíiny ni lá Eutico ruu ventan. Ne cun xchi guniné Pablɨ laadeb, parzi gunaaz bcaald bniinqui, cuall bcaald ax biabllɨ desde ni rion pis axtquɨ lo guɨchliu, agutyllɨ bldesdeb laall.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Chiyru biat Pablɨ rut nágaall, guzullibbɨ gudeezbɨ laall, ax raipbɨ laadeb:
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Chiyru gubíi bieepy Pablɨ stuby, bllullbɨ guechtily bquiindeb, ne güelaa guninéb laadeb axtquɨ bragueel. Chi bragueel ax biunezbɨ zéb.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Ne bniiny ni biab ruu ventanqui, nabányllɨ zíanedeb laall, parzi quesentiand rzaclaazdeb.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Dunnɨ ax bdxúun láani barcu bzanɨɨdnɨ zoon par guɨdx Asón, rut biian diidx icáan Pablɨ, te pur laab baanbɨ xgab niib chiab ruy.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Chi bdxasaan cun Pablɨ guɨdx Asón, chiy bdxunénbɨ láani barcu zoon par rut lá Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Mitilene bdiian, chi bragueelqui ax bdeednɨ nez cuee isla ni lá Quío. Chi bragueel stuby, bdzɨnnɨ rut lá Samos. Chiy chi bragueel stuby, bdzɨnnɨ Mileto, per anste idzɨnnɨ ruy, bzudxin rut lá Trogilio.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Pablɨ baanbɨ xgab quɨt niatib Efeso, quɨt rcaaztib niacldaab nez Asia pur ni rcaazbɨ yiub idzɨnbɨ Jerusalén, te pur xgabbɨ ná belati chalee idzɨnbɨ chi laní Pentecostés.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Deni zuguaan Mileto, gunabee Pablɨ gueed de bniety ni rnabee lo de xpɨny Crist láani guɨdx Efeso.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Chi bdzɨndeb, ax raipbɨ laadeb:
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Iduibte ni zuguaníaa laat cayuna sirvɨ lo Jesucrist cun paciency, masquɨ axt ruuna ne iralote de guelzii ni agudeda pur ni rcaaz de bniety Israel gunné nare.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Per masquɨ ziy quɨt bsaantia guniia laat ni ná güen par laat, zeclɨ nez lo de bniety ne liztɨ bseeda laat.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Ne zeclɨ de bniety Israel ne de ni quɨt ná bniety Israel, araipiadeb yaicquideb cun Dios ne chaldilaazdeb Xtadnɨ Jesús.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Anre nare acháa Jerusalén rut caxiaald Spíritu Sant naa, quɨt gántia xi canuu nare ruy.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Ni nántizia ná dec irate rut raa rnii Spíritu Sant naa dec lizguiib ne zieny de guelzii ná ni canuu nare.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Per quɨt xi gúnti pur ziy, masquɨ gatia per cuntisy rzaclaaza gúna ni ná par gúna axtisy rut chalee, ne gúna mandad ni absiáld Xtadnɨ Jesús nare, itɨɨcha de didxzaac xtenny xa ná guelrcaaz xte Dios.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 ’Anre nare nánna dec nic tubytɨ ni abenía xa ná guelrnabee xte Dios, aquɨtru iniátit nare.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Pur ningui, rcaaza iniia laat anre dec aquɨt xi duldti napa belati quɨt ibánytɨ xnezni.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Te pur nare agudixtiia lot irate xa ná xgab Dios, xíteete quɨt xi bcuaatstia.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Ax gulcualo lagac laat ne gulcualo irate de bniety ni reldilaaz Jesucrist, laadeb ni absiáld Spíritu Sant laat icualot zecpacza chi rcualo tuby pastor de llíily, te pur Jesucrist cun rɨny xtenny agudillyny pur laadeb.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Nare nánna chi azáa zeed stuby de ni gueed, zecpacza ni rtɨɨch de begu de llíily, ziy xgabdeb gunnédeb de xpɨny Crist.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Ne lagac lot idiacá de ni iliuu púrzi dixú, te par gúndeb gan gún de xpɨny Crist cuend xtiidxdeb xlat ni gúndeb cuend xtiidx Dios.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Gulcualo laat. Gulchanelaaz dec pur chon iz quɨt bsaantia guninía laat, axt ruuna blɨdxa laat.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 ’Anre de saniroldilaaznɨ Jesucrist, laznaa Dios rsáana laat cun de didxzaac xtenny. Laany napny guelrnabee par gacnény laat chaza gacbeet xa rcaazny ibánytɨ, ax inɨɨdxny laat irate ni aguniiny ideedny de ni ná xpɨnny.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Xíteete mɨlyti gunaaba laat, niclɨza lady.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Laat nanchuut dec cun de naapaca baania dzɨɨny par bquinnía de ni guzuguanía.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Abliuua laat dec ziy ná par gún bniety dzɨɨny, ax gacné bniety de ni runlieedxni. Gulchanelaaz de diidx xte Xtadnɨ Jesús chi guniiny: “Mazrupac rzaclaaz ni rguaad que ni rcáa.”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Chi gulull gunii Pablɨ ziy, chiy guzullibbɨ gunaabbɨ lo Dios cun iratedeb.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Iratedeb biindeb, gudeezdeb Pablɨ ne gudodeb ruub.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Quesentiand nalas bziiendeb, pur ni raipbɨ laadeb aquɨtru iniátideb laab. Chiyru güeldecadeb laab axt rut zu barcu.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.