Atos 12
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs VC
1 Láani de dxiqui rey Herodes guzulo rteedbɨ tuby tiop de ni reldilaaz Jesucrist guelzii.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ne gunabeezacbɨ gaty Jacob bets Juany cun spad.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Chiy chi gunáb dec rdxalaazquɨ de bɨny Israel zec ni abaanbɨ, ax gunabeezacbɨ bgáa Bed. Niy gucquɨy lo de dxi laní ni rquiindeb guechtily sin levadur.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Chi gunaazdeb Bed ax guluudeb laab láani lizguiib. Chiy gunabee rey Herodes tap cuaa suldad icualo ruu lizguiib. Tapga ná tuby cuaa de suldadqui. Te pur baanbɨ xgab idzɨɨb Bed nez lo bɨnguɨdx chi nideed pascu.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Pur ningui bcualodeb Bed chi nuub láani lizguiib. Per irate de ni reldilaaz Jesucrist quɨt gulezti rguiin rnaabdeb lo Dios pur laab.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Ne lagac guxin ni a iragueel par idzɨɨ Herodes Bed lo bɨnguɨdx, Bed nayaaisbɨ glay tiop de suldad liibbɨ cun tiop caden, chiy stuudx suldad cacualo ruu lizguiib.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Tuisquɨ bdzɨny tuby ánglɨ xte Dios ax bzieeny tuby bcháa láani lizguiibqui. Chiyru bsees ánglɨqui cueláany Bed par bcuanyny laab, raipny laab:
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 ax raipy ánglɨqui laab:
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Chiyru bdiia Bed zenaldbɨ ánglɨqui, per niclɨ quɨt racbeeb la didxldíy ni cayun ánglɨqui. Laab rlilob dec canixcaaldzib.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Ax gudeeddeb lo tuby cuaa suldad, chiyru gudeeddeb lo stuby cuaangui. Chi bdzɨndeb ruu puert guiib par a idiiadeb lo nez, yiubyzi puertqui bllalni, ax bdiiadeb. Chiy chi bdzɨndeb tuby xquin, ruy bsáan ánglɨqui Bed.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Chiyru gucbeeb dec didxldíquɨy ni cayac, ax guniib:
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Chi gucbee Bed ziy ax zégacbɨ liz María, xnan Juany, ni láza Marcos, rut dxasaa zieny de bniety ni canaab lo Dios.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Deni bsez Bed ruu puert, chiy bdiia tuby dxaap ni lá Rode par zeguiaab tú bnietqui.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Per chi bambeeb rsee Bed, quesentiand rzaclaazbɨ, parzi xlat ni nixalbɨ ruu puert ax blluuinbɨ güetixteeb a Bed zuguaa ruu puert.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Chiy raipdeb laab:
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Per Bed güelaa bsezbɨ, parzi chi bxaldeb ruu puert axtpacza bdxibdeb chi gunádeb laab.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Chiyru baany Bed seny lodeb iganydeb, ax gudixteeb lodeb xa xquel gulée Dios laab láani lizguiib. Ne raipbɨ laadeb:
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Chi bragueel niclɨ quɨt racbee de suldad xa gúndeb pur ni quɨt gucbeedeb xa guc bdiia Bed.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Chiy gunabee Herodes chatíilydeb laab, per quɨt nidxialtideb laab. Parzi deni bialo gunabdiidx Herodes de suldadqui xa xquel guc, ax gunabeeb gatydeb.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Herodes bdxichnéb de bɨny Tiro ne Sidón. Per de bɨnqui bdxadiidxdeb par chaninédeb laab. Chiy chi baandeb gan guzulo rchaadeb bniety nguiu ni lá Blasto tuby xpɨny rey Herodes, ax Blasto gunii pur laadeb lo reyqui dec quɨt xi didxguidxti nuu cun laab. Te pur nez rut rnabee reyqui zá ni rquiindeb.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Herodes gulecáb xi dxi ininéb laadeb. Ne dxiqui gudacubɨ de lady zaac xtenbɨ, gurib lo yallily rut rnabeeb, ax guzulo caninéb laadeb.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Chiy guzulo rbɨxtia de bniety:
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Hóracqui tuby ánglɨ xte Dios bsiáldny Herodes tuby guelguidx. Gudo bzug laab ax gutybɨ, te pur bdxulaazbɨ bzubyaa bniety laab xlat ni nizubyaab Dios.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Per xtiidx Dios güelaaru brɨɨchni iranezte ne iranezteza güelaaru bdal de ni güeldilaazny.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Chiy Bernabé cun Saulo chi bialo baandeb ni ná par gúndeb Jerusalén, ax biecquinédeb Juany ni láza Marcos par guɨdx Antioquía.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.