Lucas 20
Ca titsaʼ de laʼlabani para iyate ca enneʼ (ZAANT) vs NVT
1 Ttu tsá lània nna de riquixá'ani Jesús ca enne' le' templua ca enseñanza qui' Tata Dios nna de runie predicar acerca de ca titsa' tse' qui'e nna, bitsina' tè ca sacerdote principal nna ca maestro de la ley lani canu rigú'ubia' entre ca enne' yétsiá.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Gunne cą lani e nna ra cą ne: Gutixa'áni intu'. Núní por mandado qui'ni acca runi lu' ca cosį. Núní benna deréchuį qui' lu' cá.
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Becàbi Jesús nna rèe cą: Ą'hua inte' nna guni huá' le ttu pregunta, lecàbini inte':
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Derecho nu béniní Juáan bautizar, tsí dá'ą de ỹiabara', o tsí ca enne' ba bete cą na áccá.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Làniana gudulo cą gunne lettia cą tì'iỹalá ecàbini cą ne nna ra luetsi quį: Ti'ani ecàbi ri'u annana: Canchu ina ri'u qui'ni Tata Dios bete derecho qui' Juáan para guni bi bautizar, entonces gá taą́ ri'u: Biálacca làa huíalatsi' le qui' bi cá.
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Ą'hua canchu ina ri'u qui'ni ca enne' ba bete permiso qui' bi, entonces iyaba ca enne' nna gudua cą íyya iqquia ri'u porqui'ni yala seguro ga'na cą qui'ni Juáan nna uccua bi ttu profeta nu guthel·la' Tata Dios.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Acca mejor la becàbi cą nna ra cą: Labí yù tu' gáỹalá da' derecho qui' bía.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Làniana ra tè Jesús cą: Nìhua inte' nna labí quixa'ánia' le nuỹa benna la'huacca quia' acca runia' ca cosį.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Gutixa'a tènì Jesús ca enni'a ttu comparación nna rèe: Ttu ènne'yu' nna guda bi planta qui' betsulí' le' loyu qui' bi. Betèsa tè bi lóyúa lani canu guni cą na tsina. Làniana guda' tè bi dia bi attu lugar nna labí betsina' tè bi.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Bi'yu díbá tiempo cosecha qui' betsulí'a nna guthel·la' bi ttu mozo lani canu runi tsina le' lóyúa, para qui'ni gute cą qui' rendimiento qui' loyu qui' bía. Pero làcą nna bè' lá cą mózuá idí' tsè' nna bethel·la' tè cą na, bittu tení biỹa bete cą éyu'ą.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Bedethèl·la' gáabá bi attu mozo nna, anía huá bedua dí' cą mózuá nna bè' cą na lani yà nna, ą́' tèruba dénáló ní'į bethel·la' cą na.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Bedethèl·la' gáabá bi attu mozo nu cca tsunnáa nna. Aníahuá bedethácca' cą na, de chi beni dí' cą quì'į nna bedàl·la cą na fuera.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Làniana enne' ná xana' lóyúa nna ra bi: Annana biáttsarúnuá gunia'. Ithél·la' cà'a' ỹì'nia' enne' yala catsi'íti'į, xiaba canchu chi ilá'ni cą bi nna huappa cà'ba cą bi respeto.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Pero canu runi tsina lóyúa nna de bilá'ni cą ỹi'ni bía nna gulù'u taá titsa' luetsi quį nna ra cą: Là nui nuą' eyà'na itúbá lóyúį. Lítsa', gutti ri'u ą para qui'ni ri'u la thí' nu reda' latsi' tàta qui' niá na ccá ri'u xana' itúbá lóyúį.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Làniana bedàxu' cą ỹi'ni bía nna bedàl·la cą bi fuera nna betti cą bi. Acca, biani guni propio gani enne' ná xana' lóyúa lani làcą cá.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Pues el·lani bi nna gul·lùỹa bi latsi' canu runi tsìnàa nna, gutèsa tè bi loyu qui' bía lani canu huaya' la. Ą' ná comparación nu gutixa'a Jesús. Ca enni'a nna de biyénini cą ca titsa' quì'e nna ra tè cą: Làa ina cànna Tata Dios thacca' tu' tì' ra cuíą'lu'ą'.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Pero Jesús nna gunne'e cą nna rèe: Pues biani ritelíni le titsa' nu ga'na escrito làti ra:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Inte' nna nia' le: Nuỹa tediba ibìxi lo íyya principal ni nna l·lúỹa latsi'į, ą'hua nuỹa íqquianí ìnnia íyyį nna gútsi'ití'níą na.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Làniana ca sacerdote principal ą'hua ca maestro de la ley nna gutelíni cą qui'ni contra làbácą nuá gutixa'a Jesús enseñánzaá. Acca yala uccua latsi' quį gudàxu' cą ne, pero gutsibáni cą ca enne' yétsiá.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Acca guleda ba cą ttu oportunidad nna bete cą bel·liu làtsi' ná' tuchùppa ca enne' para tsía cą guni bá cą ne prueba ti'átsí yala amigo tsè' ná cą lani e, canchu ecàbie ttu titsa' nu labí ná correcto, anía modo nna gappa cą néda gute cą ne cuenta làtsi' ná' gobernador.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Acca gunàba titsa' tè cą ne nna ra cą: Maestro, hua yù bá tu' qui'ni rulue' cuią'lu' nna riquixa'a cuią'lu' puro taá nu ná tsè', nìhua labí rucué'ní cuią'lu' ca enne' según la' rinna' qui' quį, sino ttu ru'ataá cani cuią'lu' cą nna riquixá'ani cuią'lu' iyábani ca enne' lo néda lígani qui' Tata Dios.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Gutixa'áni cuią'lu' intu': Tsí hua ná tsè' quiỹa ri'u nu ruthítsini gobierno qui' César ri'u, o tsí bíhuá áccá.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Pero Jesús nna gutelí taánie la' rulábalatsi' mal qui' quį nna rèe cą: Biecca calatsi' le guquìnnia le inte' lani ca tìtsa'ą'.
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Líúlue' tsánnanì inte' bél·liuą' nna. Núní retrato quí'ní nui dua lo monédį, ą'hua núní láa ní nui dua nì. Becàbi cą nna ra cą ne: Qui' Cesar enne' romano ná rey.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Làniana ra tìe cą: Entonces líúte bá qui' César nu ná qui' César, ą'hua líúte bá qui' Tata Dios nu ná quì'e nna.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Por ca tìtsa'a nna labí biríalàni cą uquìnnia cą ne lani ttu titsa' ru'a lo ca enne' yétsiá, sino qui'ni biquíla' bá latsi' quį ti'iỹa becàbie, acca mejor la uccua taá tsi qui' quį.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Làniana bitsina' tè tuchùppa canu denó cą religión saduceo. Ca saducéuá nna labí ríalatsi' quį qui'ni eyátha ca enne' de lo lù'uti. Làcą nna gunàba titsa' cą Jesús nna,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 ra cą: Maestro, lo escritura nu bethà'na Moisés lani ri'u nna, ra qui'ni canchu nuỹa ttu enne' ní gatti ttu bettsi'į nna pero lanu ỹi'nį uccua, entonces ná qui'ni guttsa taání'į lani niuláa para qui'ni elìthą descendencia qui' bettsi'į nu gúttía.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Gutsé'e gàtsi bettsi' ca enne'. Bettsa tená' nu néruá nna, pero gùtti bą́ nna lanú ỹi'nį uccua.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Làniana nu cca chùppáa nna bettsa huání'į lani viúdaá, pero gùtti huá nubéyu'a nna, nìhua lanú ỹi'nį uccua.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Anía tehuá uccua lani nu cca tsùnnáa, hàstaá qui'ni iyaba canu gàtsi bèttsi'a nna gùdualàni cą niuláa, lanú ỹi'ni quį uccua.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Bitóte nna gùtti huá niuláa.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Canchu chi gal·la' tsá eyátha canu yatti nna, núlá canu gàtsi bèttsi'a ccá quì'į niuláa cá, ya qui'ni iyaba gàtsi cą nna bettsaná' quį lani ą.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Jesús nna becàbinie cą nna rèe: Ca enne' qui' yétsiloyuį nna ruttsa báná' quį.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Pero canu cca merecer tsé'e cą le' la'labàni nu chì' da'la nna eyátha cą de lo lù'uti nna, pues lanuru nuỹa guttsaná'.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Porqui'ni nía nna lanuru nuỹa gatti. Pues iyaba cą nna ccá cą ỹi'ni Tata Dios porqui'ni eyátha cą de lo lù'uti para la' labànía, acca ccá lá cą tì'a ná ca ángel.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Pero acerca de canu yatti ná qui'ni eyátha cą de lo lù'uti nna, pues la'a mísmuba Moisés gutixa'a bi acerca de nua' làti rinne bi nu cca qui' tìttsa yèttse' nu ritè làl·lanía loti' ra bi qui'ni Señor nna née Dios qui' Abraham nna Isaac nna Jacob nna màsqui'ba chìa gutsá gùtti cabi.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Quiere decir qui'ni canu yatti nna bàni ba cą. Cáalá labí ná ą́' nna, entonces ti'ani modo ra Tata Dios qui'ni entre canu yatti nna tsè'e canu runi cą ne adorar cá. Pues para lani Tata Dios nna, ą'hua ca enne' canu chi gùtti nna bàni bá cą, tì'a canu labí chi gùtti.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Becàbi tuchùppa ca maestro de la ley nna ra cą ne: Maestro, yala tse' becàbi cuią'lu'.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Pues labiru beyáỹani cą inàba titsa' cą ne adí.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Làniana Jesús nna rèe cą: Ti'ani modo acca rena cą qui'ni Cristua nna née ỹi'ni David cá.
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Atsi'íni la'a mísmuba David gunne bi acerca de lèe lo libro qui' ca Salmos nna ra bi:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 Hàstaá qui'ni gúnná' latsi' ná' lu' iyaba canu làa cca guyu cą lu',
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Por ca tìtsa'a nna yù ri'u qui'ni la'a mísmuba David nna reya bi Cristua SENOR. Entonces, ti'ala modo acca née descendiente qui' bi cá.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Làniana ru'a lo iyaba ca enni'a nna ra Jesús ca discípulo qui'áa:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 Líhue' cuidado lani ca maestro de la ley, qui'ni làa guni le tì'a runi cą. Yala rú'ulatsi' quį cueni cą lo néda lani ỹo tùni qui' quį, ą'hua yala rú'ulatsi' quį qui'ni ca enne' ỹetse' guni cą cą saludar canchu dia cą lo néda, ą'hua yala rú'ulatsi' quį xúaní cą lo ca asiento dàa íqquiará' tè le' ca sinagoga ą'hua lo ca primero asiento le' ca fiesta qui' quį para qui'ni ilá'ni ca enne' cą qui'ni yala enne' re' cuenta ná cą.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Làcą nna rigua cą hàstaá ca yú'u qui' ca pobre viuda nna, ą'hua màsqui'ba yala itsá runi cą oración pero labí lí nu runi cą. Acca nia' le qui'ni ca nui nna adila fuerte ná castigo thí' cą.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.