Lucas 15
Ca titsaʼ de laʼlabani para iyate ca enneʼ (ZAANT) vs VC
1 Làniana iyaba canu ruquíỹa qui' impuesto nu redi' gobierno, ą'hua adí canu rena ca enne' judíua qui'ni yala enne' tul·la' ná cą nna gubíga' tè cą ru'a lo Jesús para gudà naga' quį quì'e.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Acca ca enne' judío canu gùlàni religión fariseo ą'hua ca maestro de la ley nna beyu tè cą la' dítsi qui' Jesús nna ra cą: Nui nna yala cca tsè'ą canu huèni tul·la' nna ruą lani cą nna.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Jesús nna gutixa'ánie cą ttu enseñanza por medio de ttu comparación nna rèe:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 Núní ttu enne' ní entre lebi'į nu tsè'e gayua' carnero quì'į, canchu iyàl·la nuỹa lá ttu cą nna, tsí bihua guthà'ną canu noventa y nuéveá làti ná ìxxì' go cą miéntraste tsíą tatìlą́ nu biyál·láa hàstaá qui'ni etselánią na cá.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 De chi betselánią na nna enìta' tìą na por tanto la' redacca' latsi' nu té quì'į.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Etsina' bą́ le' yú'u nna gaỹią ca vecino qui'į ą'hua adí ca amigo quì'į nna ra tìą cą: Ledácca' huá latsi' le tì'a inte', porqui'ni chi betsela te' carneru to' quia' nu biyál·láa.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Raáruhuá Jesús: Inte' nna nia' le qui'ni adila la' redacca' latsi' té le' ỹiaba ra' por ttu enne' tul·la' reyacca arrepentir, tì'chula por noventa y nueve ca enne' de respeto canu labí caduel·la' eyàcca cą arrepentir.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Raáruhuá Jesús: Ttu niula nu té tsìi moneda quì'į, canchu iyàl·la ttuą nna, tsí bihua gugàl·la'ą yi' nna thulo tìą tetsùbà eyìlą na hàstaá qui'ni etselánią na, màsqui'ba caduel·la' gulùbą itute le' yú'u qui' niá cá.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 De chi betselánią moneda nna, làniana rą ca vecina qui' niá ą'hua adí ca amiga qui' niá: Ledácca' huá latsi' le tì'ba inte', porqui'ni chi betselá te' bel·liu quia' nu biyál·láa.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Làniana ra Jesús: Inte' nna nia' le qui'ni ą'hua ca ángel qui' Tata Dios té huá la' redacca' latsi' qui' cabi canchu chi ttu enne' tul·la' nna reyaccą arrepentir.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Raáruhuá Jesús adí: Ttu ènne'yu' nna gutsé'e chuppa ỹi'ni bi.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Nu cca nu cuìti'a nna rą tàta qui' niá: Tàa, gùl·la'ání cuią'lu' iyate nu té qui' ri'u para gunna cuią'lu' quia' nu ral·lá'a' thí'á'. Làniana gùl·la'á tèni bi herencia qui' bía, bè' bi cą qui' tsàba quį.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Dia tí'bá tsá nna, entonces nu cca nu cuìti'a nna betùppą iyábani herencia quì'į nna guda' tìą díą idittu' hàstaá attu nación huaya'. Nía nna benittiluą iyate nu té qui' niá nna gurèni perdido bą́.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 De chi gutittia el·la'níą itute nu té qui' niá nna, uccua ttu ubina' fuerte ní le' distrito làti rèni naá, làniana gudulo beyàtsa quì'į.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Huía tìą ru'a lo ttu nu dua nía huìla tsina. Nùa nna guthel·la'ą na rancho qui' niá para gappą ca cùttsi qui' niá.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 De tántua ritùnią nna ridàa tí'ní latsi'į cayélianíą hàstaba nu ro ca cùttsia, pero lanú nuỹa rute gúą.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Làniana bettsiání la' rulábalatsi' quì'į nna uccuanią: Bal·la gání mozo tsè'e le' litsi' tàta quí'a té tsè'eni qui' quį ro cą, atsi'íni inte' nna chi rattia' bìnà' rénia' nì.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Annana edúlia' nna éya'a' ru'a lo tàta quí'a épa' ye' e: Tàa, chi benia' tul·la' contra Tata Dios ą'hua contra cuią'lu' nna,
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 labiru merecer ccà'a' para eyácca'a' ỹi'ni cuią'lu', acca beni ba cuią'lu' inte' tì'a ttu mozo qui' cuią'lu'.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Làniana lą nna beduli tìą nna deyyą litsi' tàta qui' niá. Idíttu'úruá deyyą nna bilá' chìnì tàta qui' niá na yàlàni betúa latsi' bi ą acca bigaá chì bi nna gunìta' bi yánį nna bettsa'ló bi ą.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Lą nna ra tìą bi: Tàa, chi benia' tul·la' contra Tata Dios ą'hua contra cuią'lu' nna, labiru merecer ccà'a' para eyácca'a' ỹi'ni cuią'lu'.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pero tàta qui' niá nna ra bi ca siervo qui' bía: Licuèqquia ca lári' nu adiru tsè' nna líúgaccu' ą. Lícú'u tè ttu anillo de oro ní'į nna ą'hua zapato nì'į nna.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Litàxì' tè gù'na nu adiru riỹenią para gútti li ą nna go ri'u ą nna guni ri'u fiesta,
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 porqui'ni ỹì'ni yì'į nna chìa gùttìą pero beyaccabànią, chi gunittią nna pero chi betselą́. Làniana yala bedácca'ni cą.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Pero ỹi'ni neru bía nna reqquia bą́ lo tsina le' campo. De betsina'ą exa gáabá litsi' niá nna biyéninią cca huìl·la nna hueyà'a danza nna,
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 gutàỹi tìą ttu siérvuá nna gunàba tìtsa'ą na biỹa nuá cca litsi' niá.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Siérvuá nna rą na: Chi bel·lani bettsi' lu'a, acca tàta qui' lu'ą' chi beni bi mandado gatti ttu gù'na nu adiru riỹeniá para qui'ni guni ri'u fiesta, porqui'ni bettsi' lu'a hua náruą bueno nna sano nna bel·lanią.
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 De biyénini ỹi'ni néruá notícią' nna labí uccua latsi'į éya'ą le' yú'u. Acca biria chìa tàta qui' niá guta'yúni bi ą qui'ni éya'ą le' yú'u.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Becàbią nna rą tàta qui' niá: Hua yùba cuią'lu' qui'ni iỹé ida tsè' chi runia' cuią'lu' servir nna bihua cabezudo chi ùccua'a' lani cuią'lu', atsi'íni nìdi rúbani ttu chivo to' nì' gunna cuią'lu' quia' para go laníá' ca amigo quia'.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Pero de bel·lani ỹi'ni lu'ą' nna, màsqui'ba chi benittiluą itute bel·liu qui' lu' lani ca niula pública, atsi'íni chi beni lu' mandado gatti gù'na nu adiru riỹeniá para guni lu' fiesta quì'į.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Tàta qui' niá nna ra tè bi ą: Ỹì'nia', tulidàba dua lu' lani inte', ą'hua iyaba nu té quia' nna quì'ba lu' ná cą.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ti'ani modo làa guni ri'u celebrar ttu fiesta para edácca' latsi' ri'u ni'i. Porqui'ni bettsi' lu'į nna chìa gùttìą nna beyaccabànią, chìa gunittią nna pero chi betselą́.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.