Lucas 15

Ca titsaʼ de laʼlabani para iyate ca enneʼ (ZAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Làniana iyaba canu ruquíỹa qui' impuesto nu redi' gobierno, ą'hua adí canu rena ca enne' judíua qui'ni yala enne' tul·la' ná cą nna gubíga' tè cą ru'a lo Jesús para gudà naga' quį quì'e.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Acca ca enne' judío canu gùlàni religión fariseo ą'hua ca maestro de la ley nna beyu tè cą la' dítsi qui' Jesús nna ra cą: Nui nna yala cca tsè'ą canu huèni tul·la' nna ruą lani cą nna.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Jesús nna gutixa'ánie cą ttu enseñanza por medio de ttu comparación nna rèe:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 Núní ttu enne' ní entre lebi'į nu tsè'e gayua' carnero quì'į, canchu iyàl·la nuỹa lá ttu cą nna, tsí bihua guthà'ną canu noventa y nuéveá làti ná ìxxì' go cą miéntraste tsíą tatìlą́ nu biyál·láa hàstaá qui'ni etselánią na cá.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 De chi betselánią na nna enìta' tìą na por tanto la' redacca' latsi' nu té quì'į.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Etsina' bą́ le' yú'u nna gaỹią ca vecino qui'į ą'hua adí ca amigo quì'į nna ra tìą cą: Ledácca' huá latsi' le tì'a inte', porqui'ni chi betsela te' carneru to' quia' nu biyál·láa.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Raáruhuá Jesús: Inte' nna nia' le qui'ni adila la' redacca' latsi' té le' ỹiaba ra' por ttu enne' tul·la' reyacca arrepentir, tì'chula por noventa y nueve ca enne' de respeto canu labí caduel·la' eyàcca cą arrepentir.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Raáruhuá Jesús: Ttu niula nu té tsìi moneda quì'į, canchu iyàl·la ttuą nna, tsí bihua gugàl·la'ą yi' nna thulo tìą tetsùbà eyìlą na hàstaá qui'ni etselánią na, màsqui'ba caduel·la' gulùbą itute le' yú'u qui' niá cá.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 De chi betselánią moneda nna, làniana rą ca vecina qui' niá ą'hua adí ca amiga qui' niá: Ledácca' huá latsi' le tì'ba inte', porqui'ni chi betselá te' bel·liu quia' nu biyál·láa.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Làniana ra Jesús: Inte' nna nia' le qui'ni ą'hua ca ángel qui' Tata Dios té huá la' redacca' latsi' qui' cabi canchu chi ttu enne' tul·la' nna reyaccą arrepentir.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Raáruhuá Jesús adí: Ttu ènne'yu' nna gutsé'e chuppa ỹi'ni bi.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Nu cca nu cuìti'a nna rą tàta qui' niá: Tàa, gùl·la'ání cuią'lu' iyate nu té qui' ri'u para gunna cuią'lu' quia' nu ral·lá'a' thí'á'. Làniana gùl·la'á tèni bi herencia qui' bía, bè' bi cą qui' tsàba quį.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Dia tí'bá tsá nna, entonces nu cca nu cuìti'a nna betùppą iyábani herencia quì'į nna guda' tìą díą idittu' hàstaá attu nación huaya'. Nía nna benittiluą iyate nu té qui' niá nna gurèni perdido bą́.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 De chi gutittia el·la'níą itute nu té qui' niá nna, uccua ttu ubina' fuerte ní le' distrito làti rèni naá, làniana gudulo beyàtsa quì'į.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Huía tìą ru'a lo ttu nu dua nía huìla tsina. Nùa nna guthel·la'ą na rancho qui' niá para gappą ca cùttsi qui' niá.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 De tántua ritùnią nna ridàa tí'ní latsi'į cayélianíą hàstaba nu ro ca cùttsia, pero lanú nuỹa rute gúą.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Làniana bettsiání la' rulábalatsi' quì'į nna uccuanią: Bal·la gání mozo tsè'e le' litsi' tàta quí'a té tsè'eni qui' quį ro cą, atsi'íni inte' nna chi rattia' bìnà' rénia' nì.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Annana edúlia' nna éya'a' ru'a lo tàta quí'a épa' ye' e: Tàa, chi benia' tul·la' contra Tata Dios ą'hua contra cuią'lu' nna,
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 labiru merecer ccà'a' para eyácca'a' ỹi'ni cuią'lu', acca beni ba cuią'lu' inte' tì'a ttu mozo qui' cuią'lu'.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Làniana lą nna beduli tìą nna deyyą litsi' tàta qui' niá. Idíttu'úruá deyyą nna bilá' chìnì tàta qui' niá na yàlàni betúa latsi' bi ą acca bigaá chì bi nna gunìta' bi yánį nna bettsa'ló bi ą.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Lą nna ra tìą bi: Tàa, chi benia' tul·la' contra Tata Dios ą'hua contra cuią'lu' nna, labiru merecer ccà'a' para eyácca'a' ỹi'ni cuią'lu'.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pero tàta qui' niá nna ra bi ca siervo qui' bía: Licuèqquia ca lári' nu adiru tsè' nna líúgaccu' ą. Lícú'u tè ttu anillo de oro ní'į nna ą'hua zapato nì'į nna.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Litàxì' tè gù'na nu adiru riỹenią para gútti li ą nna go ri'u ą nna guni ri'u fiesta,
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 porqui'ni ỹì'ni yì'į nna chìa gùttìą pero beyaccabànią, chi gunittią nna pero chi betselą́. Làniana yala bedácca'ni cą.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Pero ỹi'ni neru bía nna reqquia bą́ lo tsina le' campo. De betsina'ą exa gáabá litsi' niá nna biyéninią cca huìl·la nna hueyà'a danza nna,
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 gutàỹi tìą ttu siérvuá nna gunàba tìtsa'ą na biỹa nuá cca litsi' niá.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Siérvuá nna rą na: Chi bel·lani bettsi' lu'a, acca tàta qui' lu'ą' chi beni bi mandado gatti ttu gù'na nu adiru riỹeniá para qui'ni guni ri'u fiesta, porqui'ni bettsi' lu'a hua náruą bueno nna sano nna bel·lanią.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 De biyénini ỹi'ni néruá notícią' nna labí uccua latsi'į éya'ą le' yú'u. Acca biria chìa tàta qui' niá guta'yúni bi ą qui'ni éya'ą le' yú'u.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Becàbią nna rą tàta qui' niá: Hua yùba cuią'lu' qui'ni iỹé ida tsè' chi runia' cuią'lu' servir nna bihua cabezudo chi ùccua'a' lani cuią'lu', atsi'íni nìdi rúbani ttu chivo to' nì' gunna cuią'lu' quia' para go laníá' ca amigo quia'.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Pero de bel·lani ỹi'ni lu'ą' nna, màsqui'ba chi benittiluą itute bel·liu qui' lu' lani ca niula pública, atsi'íni chi beni lu' mandado gatti gù'na nu adiru riỹeniá para guni lu' fiesta quì'į.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Tàta qui' niá nna ra tè bi ą: Ỹì'nia', tulidàba dua lu' lani inte', ą'hua iyaba nu té quia' nna quì'ba lu' ná cą.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Ti'ani modo làa guni ri'u celebrar ttu fiesta para edácca' latsi' ri'u ni'i. Porqui'ni bettsi' lu'į nna chìa gùttìą nna beyaccabànią, chìa gunittią nna pero chi betselą́.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.