Atos 27
Ca titsaʼ de laʼlabani para iyate ca enneʼ (ZAANT) vs ARA
1 De chi gùnne lettia cą ithèl·la' cą intu' le' nación nu lá Italia nna, bete cą Pablua cuenta ą'hua átuchúppa ca preso lani ttu capitán láą Julio nu bána'ni ca soldado qui' ttu batallón láą Augusto.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Gutèl·la' tu' ttu barco nu dá' le' yetsi láą Adramitio nna díą para ca yetsi anta' tsárú'a indatò' qui' región Asia. Dá' huá Aristarco lani intu'; uccua bi nu yetsi Tesalónica nu re' le' región láą Macedonia.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Attu yu'utsá nna bitsina' tu' yetsi Sidón. Nía nna yala betúalatsi' Capitán Júliua Pablua, acca be'èl·la' bą́ bi tanèl·le' bi ca amigo qui' bía nna beni cabi Pablua atender.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Làniana gutèl·la' tu' bárcuá attu nna gutè tu' luítta' isla Chipre ri'ą lado ná' yatti la tu'. Labí uccua ttsá' tu' derechu taá porqui'ni yala fuerte du bè'a contra la barco qui' tu'a.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Gutè tu' lo indatò' frente taá làti riyèl·la' yúbitsi qui' ca región Cilicia nna Panfilia nna. Làniana bitsina' tu' yetsi Mira ri'ą ttu lugar láą Licia.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Nía bá tsè'e tu' nna gùl·lani ttu barco dá'ą de ciudad Alejandría nna díą para Italia. Capitán Júliua nna beni chìą mandado gá'a tu' le' bárcuá para guni tu' seguir viaje qui' tu'a.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Iỹé ubitsa tsè' gùda' tu' lo indatù'a bétsi tó' rúbá dia tu'; nibàni bitsina' tu' frente taá yetsi láą Gnido. Átsi'í àtsà ba du bè'a contra la intu', acca bè' tu' vuelta hasta làti re' ttu isla xeni láą Creta nna gutè tu' frente taá yetsi to' nu la Salmón.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Beni bá tu' seguir tsácuítta' isla bá nna nibàni bitsina' tu' ttu lettia láą Buenos Puertos exa taá làti re' ttu yetsi to' láą Lasea.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Yala iỹé ubitsa chi uccua yù'u tu' néda puro lo inda bá, ą'hua yala peligro chi dua lo tu' para guni tu' seguir viaje qui' tu'a porqui'ni chi debiga' tiempo iyya. Acca Pablua nna bete bi ttu consejo qui' quį nna,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 ra bi: Señores, ritebé' te' qui'ni yala peligro dua lo ri'u canchu guni ri'u seguir viaje qui' rí'uį, porqui'ni gunìtti ri'u alàa tsuą' teruba bárcuį lani ca yù'į sino hàstaá ri'u xiabachu gatti ri'u le' indį.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pero Capitán Júliua nna adila bedà nàgui'į qui' nu rùtha' bárcuá ą'hua qui' xana' quì'į tì'chula nu ra Pablua.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ą'hua Buenos Puertos nna huáỹia' gáabá tsè' náą para tsé'e cabi nía tiempo iyya, acca iyate gáabá cą nna ra cą: Adila tsa' bíttuá cueda ri'u nía, sino tté taá ri'u canchu huatsina' ri'u Fenice nu ná ttu yetsi adiru tsè', nía bá gútte ri'u tiempo idil·la'. Fenice nna náą attu puerto ru'a taá isla Creta rinna'ą lado norte nna sur nna.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Làniana gùdulo biria ttu be' suave ba dá'ą lado sur la, acca belaba latsi' quį qui'ni tsè'ba cca tiempo para guni cą seguir, acca gùdà' tè tu' nna dia tu' tsácuítta' bá isla Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Pero titó' tegárubá gudà' tu' nna làniana gùl·lani ttu be' fuerte ni lado norte la nna gutàttsa'ą bárcuá.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Bè'a nna gùduluą gutè'yą bárcuá. Làniana labiru gudá tu' guni tu' seguir porqui'ni yala fuerte du bè'a contra tu', acca be'èl·la' bá tu' ą íchi'ą intu'.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Beni bá bè'a seguir gutè'yą intu' nna, bitsina' tu' exa bá làti re' ttu isla xcuichu to' láą Clauda. Nía nna alà tegá fuerte ba du bè'a, acca beyèl·la' tu' barco xcuichu to' nu nèl·la' barco xeni nu yù'u tu'a, nibàni betèl·la'nì tu' ą.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Bedì'yu diba tu' barco xcuichu tú'a le' barco xenia nna, beỹìgà' cą ìta'lùba barco xenia làni ca rrieta para qui'ni bárcuá nna ega'ną tsìttsì. Làniana yala chi rátsini cą qui'ni bè'a nna íchi'ą bárcuá hàstaá ttu lugar láą Sirte làti re' yúỹi nu náą peligroso para ca barco; acca bechìda cą ca lári', quiere decir ca vela qui' bárcuá nna, be'èl·la' bá cą bárcuá iche' bè'a na.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Attu yu'utsá nna anía bá cca ìyyabe' fuértení, acca gurù'na cą ca yùà' qui' bárcuą le' indatù'a para tsátsi' idì'i qui' bárcuá.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Nu cca tsùnna ubitsa nna, pues hàstaá ca cosa nu ruquina' bárcuá nna gurù'na tu' cą lani propio gani ná' tu' le' indatù'a.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Iỹé ubitsa tsè' nna labiru bilá'ní bitsą' nìhua ca bélia. De tántuání fuerte cca ìyyabe'a nna chi ricuàtha ná'nibání bárcuá hàstaá uccuani tu' qui'ni labiru l·lá ttu'.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Iỹé ubitsa gutè labí gutò ttu'. Làniana gùnne Pablua nna ra bi cą: Señores: Cáalá biyéni báni le quia', bíttuá biría ri'u le' isla Creta nna lahuábí táttsa' ri'u ca pelígruį nìhua lahuábí gunìtti ri'u ca yùà' qui' bárcuį.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Pero annana ligappa la'ỹeni, porqui'ni nú ttu huá nuỹa ttu ri'u gatti, sino tsuą' bárcuį teruba gunìtti le.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Hua yúá' nui porqui'ni ccà'a' pertenecer lani Tata Dios enne' runia' servir nna guthèl·le'e ttu ángel ru'a lua' bitsiàlà nna
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 rèe inte': Pablo, bittu gátsini lu', porqui'ni naduel·la' itsina' lu' ru'a lo emperador romano, ą'hua por lu' nna gudilà Tata Dios iyaba canu yù'u lani lu' le' bárcuį de lo lù'uti.
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Acca ỹa señores, bíttuúru gátsini le porqui'ni rappa' confianza lani Tata Dios ą'hua yúlí rània' qui'ni ccá tì'ba nu chi ra ángelia inte'.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Pero caduel·la' ỹa qui'ni táttsa' ri'u lani ttu isla.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 De uccua sto'obìtsa qui' tu' yù'u tu' le' bárcuá nna, dàa bá tu' lo indatò' nu lá Adriático. Làniana ttú ríluela yèlà ti'gá nna bethácca'bia' latsi' ca marinérua qui'ni chì' tegáabá ritsina' tu' yúbitsi.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Bedàl·la tè cą tùu le' inda para gurìxibia' cą tsaliáỹa itettia ri'ą nna, uccua cą saber qui'ni chùà' èthà ti'gá ri'ą tettia. Gudà' tè bárcuá átitó' nna berìxibia' cą attu nna uccua cą saber qui'ni re' inda gà érua' èthà ti'gá tettia.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Yala rátsina cą qui'ni tatìl·la bárcuá lani ca íyyá; acca gulìda cą tappa ca ìyyà idi'íní, quiere decir ca ancla, dacca' cuè'e lá bárcuá para qui'ni bárcuá nna bíttuúru gunią seguir. Làniana yala chi rél·li'áni cą tsáni'.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Ca marinérua nna uccua latsi' quį iria cą le' barco xenia, acca gùdulo tè cą richìda cą barco xcuichu tú'a lo inda, beni cą ti'atsi ilìda cą adí ca ancla le' inda lado ru'aló lá bárcuá.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Pero Pablua nna ra tè bi capitán Júliua lani ca soldado qui' niá: Canchu ca marinéruą' iria cą le' bárcuį para ucuìtta cą le' barco xcuichu tú'ą' nna, entonces hualigani qui'ni lebi'i nna nì bá gatti le.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 De biyénini ca soldádua ca tìtsa'a nna guchu chì cą ca rrieta nu ỹíqquianí barco xcuichu tú'a nna bequìnnia cą na le' inda.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 De chi dá' ràni'a nna gunèni Pablua iyaba cą attu nna ra bi: Chi uccua chùppa semana tsè'e le làa ra'áthi le nna làa ro le nna.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Acca ratta'yúnia' le qui'ni go tí' le para qui'ni gappa le fuerza nna bittu gatti le. Pues nidí ttu ittsa' iqquia le làa níttí.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 De beyacca ra bi anía nna, guỹi' bi ttu ettaxtila nna gunàba bi bendición lani Tata Dios ru'a lo iyaba quį, làniana gùla'a bi ettaxtíla nna gùdulo bi ro bi.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Iyaba cą nna huadi chìa latsi' quį nna gutò huá cą.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Iyaba tu' canu yù'u le' bárcuá nna uccua chùppa gayua' gayùna' tsìỹuppa tu'.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 De beyacca gutò yeliání cą nna, làniana bedàl·la cą iyaba ca úxtali ỹua'xtíla le' indatù'a para tsátsi' adí idì'i qui' bárcuá.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Huàni' bá nna labí bedácca'ni ca marinérua gaỹa ru'a loyu ni nuá chi dàa tu'. Bilá' tènì cą ttu entrada qui' ca barco làti re' iỹeni yúỹi, acca belaba latsi' quį guni cą duel·la' canchu huacca ibíga' bárcuá nía làti làa anta' ca íyya xeni.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Guchu tè cą ca rrieta nu ỹíga'ní ca ancla nna bethà'na cą cą le' inda lani rrieta qui' caniá. Bethàtsi huá cą nu ỹíqquianí ca remo nu ruquina' ca barco para thá' cą tulíỹiaba. Làniana gulìtha cą lári' dacca' ru'aló lá bárcuá para qui'ni be' nna gutsíga'ą na para yúbitsi. Gùdulo tè bárcuá ribíga'ą ru'a yúbitsiá.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero nía nna tàttsa' bárcuá làti dàa chùppa corriente qui' inda nna biyàda tè dacca' ru'aló lį le' yúỹiá, labiru uccua ttą́. Ą'hua dacca' cuè'e' la bárcuá nna de una vez tení chi ritappa'a de tántuání idí' ritsé'e indatù'a látį.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Làniana uccua latsi' ca soldádua gutti cą iyaba ca présua para qui'ni làa gurùbà cą inda l·lá ccą nna ucuìtta cą le' làtsi' ná' quį.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Pero capitán Júliua nna yala uccua latsi'į gudilą̀ Pablua, acca labí be'él·la'ą cą guni cą tì' calatsi' quį, sino benią mandado qui'ni canu ccani gurùbà nna ittsía cą le' inda para itsina' cą yúbitsi.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ra huą́ qui'ni canu làa ccani gurùbà nna thí' cą ca tabla o bíỹaáru canu belaga ruquina' bárcuá nna xua cą lo quį para itsina' cą yúbitsi. Anía modo nna gulà iyaba tu' nna bitsina' tu' yúbitsi.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.