Atos 27
Ca titsaʼ de laʼlabani para iyate ca enneʼ (ZAANT) vs ACF
1 De chi gùnne lettia cą ithèl·la' cą intu' le' nación nu lá Italia nna, bete cą Pablua cuenta ą'hua átuchúppa ca preso lani ttu capitán láą Julio nu bána'ni ca soldado qui' ttu batallón láą Augusto.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Gutèl·la' tu' ttu barco nu dá' le' yetsi láą Adramitio nna díą para ca yetsi anta' tsárú'a indatò' qui' región Asia. Dá' huá Aristarco lani intu'; uccua bi nu yetsi Tesalónica nu re' le' región láą Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Attu yu'utsá nna bitsina' tu' yetsi Sidón. Nía nna yala betúalatsi' Capitán Júliua Pablua, acca be'èl·la' bą́ bi tanèl·le' bi ca amigo qui' bía nna beni cabi Pablua atender.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Làniana gutèl·la' tu' bárcuá attu nna gutè tu' luítta' isla Chipre ri'ą lado ná' yatti la tu'. Labí uccua ttsá' tu' derechu taá porqui'ni yala fuerte du bè'a contra la barco qui' tu'a.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Gutè tu' lo indatò' frente taá làti riyèl·la' yúbitsi qui' ca región Cilicia nna Panfilia nna. Làniana bitsina' tu' yetsi Mira ri'ą ttu lugar láą Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Nía bá tsè'e tu' nna gùl·lani ttu barco dá'ą de ciudad Alejandría nna díą para Italia. Capitán Júliua nna beni chìą mandado gá'a tu' le' bárcuá para guni tu' seguir viaje qui' tu'a.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Iỹé ubitsa tsè' gùda' tu' lo indatù'a bétsi tó' rúbá dia tu'; nibàni bitsina' tu' frente taá yetsi láą Gnido. Átsi'í àtsà ba du bè'a contra la intu', acca bè' tu' vuelta hasta làti re' ttu isla xeni láą Creta nna gutè tu' frente taá yetsi to' nu la Salmón.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Beni bá tu' seguir tsácuítta' isla bá nna nibàni bitsina' tu' ttu lettia láą Buenos Puertos exa taá làti re' ttu yetsi to' láą Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Yala iỹé ubitsa chi uccua yù'u tu' néda puro lo inda bá, ą'hua yala peligro chi dua lo tu' para guni tu' seguir viaje qui' tu'a porqui'ni chi debiga' tiempo iyya. Acca Pablua nna bete bi ttu consejo qui' quį nna,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 ra bi: Señores, ritebé' te' qui'ni yala peligro dua lo ri'u canchu guni ri'u seguir viaje qui' rí'uį, porqui'ni gunìtti ri'u alàa tsuą' teruba bárcuį lani ca yù'į sino hàstaá ri'u xiabachu gatti ri'u le' indį.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Pero Capitán Júliua nna adila bedà nàgui'į qui' nu rùtha' bárcuá ą'hua qui' xana' quì'į tì'chula nu ra Pablua.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Ą'hua Buenos Puertos nna huáỹia' gáabá tsè' náą para tsé'e cabi nía tiempo iyya, acca iyate gáabá cą nna ra cą: Adila tsa' bíttuá cueda ri'u nía, sino tté taá ri'u canchu huatsina' ri'u Fenice nu ná ttu yetsi adiru tsè', nía bá gútte ri'u tiempo idil·la'. Fenice nna náą attu puerto ru'a taá isla Creta rinna'ą lado norte nna sur nna.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Làniana gùdulo biria ttu be' suave ba dá'ą lado sur la, acca belaba latsi' quį qui'ni tsè'ba cca tiempo para guni cą seguir, acca gùdà' tè tu' nna dia tu' tsácuítta' bá isla Creta.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Pero titó' tegárubá gudà' tu' nna làniana gùl·lani ttu be' fuerte ni lado norte la nna gutàttsa'ą bárcuá.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Bè'a nna gùduluą gutè'yą bárcuá. Làniana labiru gudá tu' guni tu' seguir porqui'ni yala fuerte du bè'a contra tu', acca be'èl·la' bá tu' ą íchi'ą intu'.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Beni bá bè'a seguir gutè'yą intu' nna, bitsina' tu' exa bá làti re' ttu isla xcuichu to' láą Clauda. Nía nna alà tegá fuerte ba du bè'a, acca beyèl·la' tu' barco xcuichu to' nu nèl·la' barco xeni nu yù'u tu'a, nibàni betèl·la'nì tu' ą.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Bedì'yu diba tu' barco xcuichu tú'a le' barco xenia nna, beỹìgà' cą ìta'lùba barco xenia làni ca rrieta para qui'ni bárcuá nna ega'ną tsìttsì. Làniana yala chi rátsini cą qui'ni bè'a nna íchi'ą bárcuá hàstaá ttu lugar láą Sirte làti re' yúỹi nu náą peligroso para ca barco; acca bechìda cą ca lári', quiere decir ca vela qui' bárcuá nna, be'èl·la' bá cą bárcuá iche' bè'a na.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Attu yu'utsá nna anía bá cca ìyyabe' fuértení, acca gurù'na cą ca yùà' qui' bárcuą le' indatù'a para tsátsi' idì'i qui' bárcuá.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Nu cca tsùnna ubitsa nna, pues hàstaá ca cosa nu ruquina' bárcuá nna gurù'na tu' cą lani propio gani ná' tu' le' indatù'a.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Iỹé ubitsa tsè' nna labiru bilá'ní bitsą' nìhua ca bélia. De tántuání fuerte cca ìyyabe'a nna chi ricuàtha ná'nibání bárcuá hàstaá uccuani tu' qui'ni labiru l·lá ttu'.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Iỹé ubitsa gutè labí gutò ttu'. Làniana gùnne Pablua nna ra bi cą: Señores: Cáalá biyéni báni le quia', bíttuá biría ri'u le' isla Creta nna lahuábí táttsa' ri'u ca pelígruį nìhua lahuábí gunìtti ri'u ca yùà' qui' bárcuį.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Pero annana ligappa la'ỹeni, porqui'ni nú ttu huá nuỹa ttu ri'u gatti, sino tsuą' bárcuį teruba gunìtti le.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Hua yúá' nui porqui'ni ccà'a' pertenecer lani Tata Dios enne' runia' servir nna guthèl·le'e ttu ángel ru'a lua' bitsiàlà nna
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 rèe inte': Pablo, bittu gátsini lu', porqui'ni naduel·la' itsina' lu' ru'a lo emperador romano, ą'hua por lu' nna gudilà Tata Dios iyaba canu yù'u lani lu' le' bárcuį de lo lù'uti.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Acca ỹa señores, bíttuúru gátsini le porqui'ni rappa' confianza lani Tata Dios ą'hua yúlí rània' qui'ni ccá tì'ba nu chi ra ángelia inte'.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Pero caduel·la' ỹa qui'ni táttsa' ri'u lani ttu isla.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 De uccua sto'obìtsa qui' tu' yù'u tu' le' bárcuá nna, dàa bá tu' lo indatò' nu lá Adriático. Làniana ttú ríluela yèlà ti'gá nna bethácca'bia' latsi' ca marinérua qui'ni chì' tegáabá ritsina' tu' yúbitsi.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Bedàl·la tè cą tùu le' inda para gurìxibia' cą tsaliáỹa itettia ri'ą nna, uccua cą saber qui'ni chùà' èthà ti'gá ri'ą tettia. Gudà' tè bárcuá átitó' nna berìxibia' cą attu nna uccua cą saber qui'ni re' inda gà érua' èthà ti'gá tettia.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Yala rátsina cą qui'ni tatìl·la bárcuá lani ca íyyá; acca gulìda cą tappa ca ìyyà idi'íní, quiere decir ca ancla, dacca' cuè'e lá bárcuá para qui'ni bárcuá nna bíttuúru gunią seguir. Làniana yala chi rél·li'áni cą tsáni'.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ca marinérua nna uccua latsi' quį iria cą le' barco xenia, acca gùdulo tè cą richìda cą barco xcuichu tú'a lo inda, beni cą ti'atsi ilìda cą adí ca ancla le' inda lado ru'aló lá bárcuá.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Pero Pablua nna ra tè bi capitán Júliua lani ca soldado qui' niá: Canchu ca marinéruą' iria cą le' bárcuį para ucuìtta cą le' barco xcuichu tú'ą' nna, entonces hualigani qui'ni lebi'i nna nì bá gatti le.
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 De biyénini ca soldádua ca tìtsa'a nna guchu chì cą ca rrieta nu ỹíqquianí barco xcuichu tú'a nna bequìnnia cą na le' inda.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 De chi dá' ràni'a nna gunèni Pablua iyaba cą attu nna ra bi: Chi uccua chùppa semana tsè'e le làa ra'áthi le nna làa ro le nna.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Acca ratta'yúnia' le qui'ni go tí' le para qui'ni gappa le fuerza nna bittu gatti le. Pues nidí ttu ittsa' iqquia le làa níttí.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 De beyacca ra bi anía nna, guỹi' bi ttu ettaxtila nna gunàba bi bendición lani Tata Dios ru'a lo iyaba quį, làniana gùla'a bi ettaxtíla nna gùdulo bi ro bi.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Iyaba cą nna huadi chìa latsi' quį nna gutò huá cą.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Iyaba tu' canu yù'u le' bárcuá nna uccua chùppa gayua' gayùna' tsìỹuppa tu'.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 De beyacca gutò yeliání cą nna, làniana bedàl·la cą iyaba ca úxtali ỹua'xtíla le' indatù'a para tsátsi' adí idì'i qui' bárcuá.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Huàni' bá nna labí bedácca'ni ca marinérua gaỹa ru'a loyu ni nuá chi dàa tu'. Bilá' tènì cą ttu entrada qui' ca barco làti re' iỹeni yúỹi, acca belaba latsi' quį guni cą duel·la' canchu huacca ibíga' bárcuá nía làti làa anta' ca íyya xeni.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Guchu tè cą ca rrieta nu ỹíga'ní ca ancla nna bethà'na cą cą le' inda lani rrieta qui' caniá. Bethàtsi huá cą nu ỹíqquianí ca remo nu ruquina' ca barco para thá' cą tulíỹiaba. Làniana gulìtha cą lári' dacca' ru'aló lá bárcuá para qui'ni be' nna gutsíga'ą na para yúbitsi. Gùdulo tè bárcuá ribíga'ą ru'a yúbitsiá.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero nía nna tàttsa' bárcuá làti dàa chùppa corriente qui' inda nna biyàda tè dacca' ru'aló lį le' yúỹiá, labiru uccua ttą́. Ą'hua dacca' cuè'e' la bárcuá nna de una vez tení chi ritappa'a de tántuání idí' ritsé'e indatù'a látį.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Làniana uccua latsi' ca soldádua gutti cą iyaba ca présua para qui'ni làa gurùbà cą inda l·lá ccą nna ucuìtta cą le' làtsi' ná' quį.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Pero capitán Júliua nna yala uccua latsi'į gudilą̀ Pablua, acca labí be'él·la'ą cą guni cą tì' calatsi' quį, sino benią mandado qui'ni canu ccani gurùbà nna ittsía cą le' inda para itsina' cą yúbitsi.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Ra huą́ qui'ni canu làa ccani gurùbà nna thí' cą ca tabla o bíỹaáru canu belaga ruquina' bárcuá nna xua cą lo quį para itsina' cą yúbitsi. Anía modo nna gulà iyaba tu' nna bitsina' tu' yúbitsi.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.