Atos 22
Ca titsaʼ de laʼlabani para iyate ca enneʼ (ZAANT) vs ARA
1 Lebi'i ca hermanos l·le ca tàta l·le, liudaáruhuá naga' le razón nu quixa'ánia' le nu cca quíbá'.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 De biyénini cą qui'ni gunèni bi cą titsa' hebreo nna, adílani tsi dírúbá uccua qui' quį. Beni tè Pablua seguir nna ra bi cą:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 Inte' nna ná' enne' judío, gùlia' le' ciudad Tarso estado láą Cilicia. Pero le' Jerusalén nì bá biỹénia', ą'hua Gamaliel nna uccua bi maestro quia', tsè'ni bidèti'a' de acuerdo lani ley nu bethà'na ca tà' tàta qui' rí'ua. Siempre ni runia' duel·la' gunia' servir Tata Dios lani itute látsa'a', ti'taání runi iyaba le anna.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Acca betsía huá látsa'a' canu denó cą enseñanza qui' Jesucristua para gutti ya' cą. Nuỹetse' cą bedáxu'a' preso nna bedál·la ya' cą litsi' ìyyà, tàntua ca nubeyu' l·le ca niula l·le.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Enne' ná sacerdote principal ą'hua adí canu rigú'ubia' entre ri'u nna ná cabi testigo de nu chi benia'. Làcabi nna benna cabi carta lani poder para gutía' lani ca enne' judío tsè'e Damáscuá. Acca huà'a' nía hueyìla ca creyente éché' ya' cą Jerusalén nì nna ccá cą castigar.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Pero loti' yu'á' néda ttú tsì'nu hora tì'ga, chì' taáduą itsína'a' Damáscuá nna, de repente taá bedàni' ttu la'yani' de ỹiabara' ìta'lùba'.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Gubíxi chìa' nna biyeni te' ttu tsì'i nna rèe: Saulo, Saulo biánícca rutsia latsi' lu' inte' nì'i.
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Becàbi tìà' nna nia': Núní lu' nuą' Señor. Gùnnie attu nna rèe: Inte' ná' Jesús de Nazaret enne' rutsia latsi' lu'.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Canu dia lani ya'a nna yala gùtsini cą de bila'ni cą la'yáni'a pero labí gutéelíni cą tsì'i enne' gunènie ínte'a.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Làniana pá'a ye' e: Biani dà te' gunia' Señor. Lèe nna rèe inte': Beyatha nna huía le' ciudad Damáscuą', nà' ba nna ccá lu' saber biỹa ná qui'ni guni lu'.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Átsi'í beyà'na tìà' ciego de tántuaní fuerte uccua la'yáni'a, acca canu dia lani ya'a nna gutèl·la' báni cą nàya' nna bitsina' tu' Damáscuá.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Nía nna gùdua ttu ènne'yu' lá bi Ananías, yala enne' cumplido uccua bi lani nu ra lo ley qui' Tata Dios. Iyaba ca judío tsè'e le' ciudad Damáscuá nna yala tsè' gùnne cą qui' bi.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananías nna bìta bi làti dua ya'a nna ra tè bi inte': Hermano Saulo, annana ela'ni lu'. Lània taá gunná'a' nna belá' chì te'.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Raáruhuá Ananías inte': La'a mísmuba Tata Dios enne' beni ca tà' tàta qui' rí'ua adorar nna becuí'e lu' dèsdeba antes para gunibia' lu' nu ná voluntad quì'e nna, acca chi bila'ni lu' Enne' bìta yétsiloyu nna benie puro taá nu ná tsè', ą'hua gunènie lu' lani titsa' rú'a taá.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Porqui'ni quixá'ani lu' iyáỹiani ca enne' nu cca quì'e, nu chi bila'ni lu' nna nu chi biyénini lu' nna.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Annana bíttuúru cueda lu', sino bel·luítsa' Señor nna inàbani lu' e qui'ni éyie ca tul·la' qui' lu' nna ccá tè lu' bautizar. Ą' benia'.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Bitola nna beyèqquia' Jerusalén nì nna, huà'a' templua. Hua runi cànnaba' oración nna guỹàcca'a' tì'a ttu nu rínneni yela pero álahua ti'athia'.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Bilá' te' Señor nna rèe inte': Uccua purari biria quètha taá le' Jerusalén nì, porqui'ni labí gudà naga' quį màsqui'ba quixá'ani lu' cą nu cca quia'.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Inte' nna pá'a ye' e: Señor, làcą nna hua yù bá cą qui'ni bedáxu'a' ca enne' ríalatsi' qui' cuią'lu' nna guchí'a' cabi litsi' ìyyà, ą'hua yala chi bí'a' cabi de tsè'e cabi le' ca sinagoga nna.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ą'hua loti' gùttì Esteban enne' uccua siervo qui' cuíą'lu'a nna, nía huá dua' lània hàstaá benia' cuàlani canu betti cą bi, porqui'ni bí'a' cuidado ca lári' qui' quį para gappa tsè' cą néda gul·lùỹa cą latsi' bi.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Pero lèe nna rèe inte': Huía, porqui'ni inte' nna rithél·la'a' lu' làti ànta' adí ca nación para quixá'ani lu' ca enbe' huaya'.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Anía tì'ga bedà naga' quį qui' Pablua, làniana gùdulo cą guretsi yà'a cą nna ra cą: Ccá bá nubéyd'ą' merecer gattią, labiru ná qui'ni ccabànią.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Beni ba cą seguir guretsi ya'a cą hàstaá gulèqquiani ca camisa qui' quį nna guỹi' cą bestè bedàl·la cą rá' de tántuání bitsa'áni cą bi.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Làniana beni comandantea mandado gúga'a cą Pablua le' cuartel ą'hua qui'ni a fuerza de iyàa' bi nna quixá'a bi biỹa lóni'a qui'ni ribetsi yà'a cą anía contra labi.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Pero de chi bexìqquia cą bi para iyàa' bi nna, gunne Pablua nna ra bi capitán qui' caniá: Biani derecho té qui' le para gáa' le ttu ciudadano romano sin qui'ni làa nì'i thí' li ą declaración nì'i.
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 De biyénini capitáan nui nna huíą gutixà'anią comandántea nna rą na: Biani calatsi' lu' guthácca' lu' nubéyu'ą' porqui'ni ná huą́ ciudadano romano.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Làniana gubiga' comandántea ru'a lo Pablua nna gunàba tìtsa'ą bi: Tsí hualí ná lu' ciudadano romano. Becàbi Pablua nna ra bi ą: Hualí.
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Làniana ra tè comandántea bi: Yala bel·liu guỹàcca' te' para ccá' ciudadano romano. Becàbi Pablua nna ra bi ą: Pero inte' nna álahua huí'iní ya' ą, sino nàlia bání ya' ą.
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 De ra Pablua anía nna canu ná qui'ni hué' cą bi lani cuarta nna becuìtta chì cą ru'a lo bi. Hàstaá nu ná comandántea nna de bennią cuenta qui'ni ná Pablua ciudadano romano nna gutsinią qui'ni lą beni mandado bexìqquia cą bi para iyàa' bi.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Attu yu'utsá nna uccualatsi' comandántea ccá tsì'ą saber ti'iỹa ná falta nu rutsia ca judíua contra Pablua, acca benią mandado etùppa ca sacerdote principal ą'hua iyaba canu runi formar Junta Suprema qui' ca judíua. Làniana benią mandado ethàtsi cą ca cadena nu ỹíga'nì cą Pablua nna bedu tìą bi ru'a lo qui.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.