Atos 22
Ca titsaʼ de laʼlabani para iyate ca enneʼ (ZAANT) vs ARIB
1 Lebi'i ca hermanos l·le ca tàta l·le, liudaáruhuá naga' le razón nu quixa'ánia' le nu cca quíbá'.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 De biyénini cą qui'ni gunèni bi cą titsa' hebreo nna, adílani tsi dírúbá uccua qui' quį. Beni tè Pablua seguir nna ra bi cą:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 Inte' nna ná' enne' judío, gùlia' le' ciudad Tarso estado láą Cilicia. Pero le' Jerusalén nì bá biỹénia', ą'hua Gamaliel nna uccua bi maestro quia', tsè'ni bidèti'a' de acuerdo lani ley nu bethà'na ca tà' tàta qui' rí'ua. Siempre ni runia' duel·la' gunia' servir Tata Dios lani itute látsa'a', ti'taání runi iyaba le anna.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Acca betsía huá látsa'a' canu denó cą enseñanza qui' Jesucristua para gutti ya' cą. Nuỹetse' cą bedáxu'a' preso nna bedál·la ya' cą litsi' ìyyà, tàntua ca nubeyu' l·le ca niula l·le.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Enne' ná sacerdote principal ą'hua adí canu rigú'ubia' entre ri'u nna ná cabi testigo de nu chi benia'. Làcabi nna benna cabi carta lani poder para gutía' lani ca enne' judío tsè'e Damáscuá. Acca huà'a' nía hueyìla ca creyente éché' ya' cą Jerusalén nì nna ccá cą castigar.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 Pero loti' yu'á' néda ttú tsì'nu hora tì'ga, chì' taáduą itsína'a' Damáscuá nna, de repente taá bedàni' ttu la'yani' de ỹiabara' ìta'lùba'.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Gubíxi chìa' nna biyeni te' ttu tsì'i nna rèe: Saulo, Saulo biánícca rutsia latsi' lu' inte' nì'i.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Becàbi tìà' nna nia': Núní lu' nuą' Señor. Gùnnie attu nna rèe: Inte' ná' Jesús de Nazaret enne' rutsia latsi' lu'.
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Canu dia lani ya'a nna yala gùtsini cą de bila'ni cą la'yáni'a pero labí gutéelíni cą tsì'i enne' gunènie ínte'a.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Làniana pá'a ye' e: Biani dà te' gunia' Señor. Lèe nna rèe inte': Beyatha nna huía le' ciudad Damáscuą', nà' ba nna ccá lu' saber biỹa ná qui'ni guni lu'.
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Átsi'í beyà'na tìà' ciego de tántuaní fuerte uccua la'yáni'a, acca canu dia lani ya'a nna gutèl·la' báni cą nàya' nna bitsina' tu' Damáscuá.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 Nía nna gùdua ttu ènne'yu' lá bi Ananías, yala enne' cumplido uccua bi lani nu ra lo ley qui' Tata Dios. Iyaba ca judío tsè'e le' ciudad Damáscuá nna yala tsè' gùnne cą qui' bi.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananías nna bìta bi làti dua ya'a nna ra tè bi inte': Hermano Saulo, annana ela'ni lu'. Lània taá gunná'a' nna belá' chì te'.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Raáruhuá Ananías inte': La'a mísmuba Tata Dios enne' beni ca tà' tàta qui' rí'ua adorar nna becuí'e lu' dèsdeba antes para gunibia' lu' nu ná voluntad quì'e nna, acca chi bila'ni lu' Enne' bìta yétsiloyu nna benie puro taá nu ná tsè', ą'hua gunènie lu' lani titsa' rú'a taá.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Porqui'ni quixá'ani lu' iyáỹiani ca enne' nu cca quì'e, nu chi bila'ni lu' nna nu chi biyénini lu' nna.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Annana bíttuúru cueda lu', sino bel·luítsa' Señor nna inàbani lu' e qui'ni éyie ca tul·la' qui' lu' nna ccá tè lu' bautizar. Ą' benia'.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 Bitola nna beyèqquia' Jerusalén nì nna, huà'a' templua. Hua runi cànnaba' oración nna guỹàcca'a' tì'a ttu nu rínneni yela pero álahua ti'athia'.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Bilá' te' Señor nna rèe inte': Uccua purari biria quètha taá le' Jerusalén nì, porqui'ni labí gudà naga' quį màsqui'ba quixá'ani lu' cą nu cca quia'.
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Inte' nna pá'a ye' e: Señor, làcą nna hua yù bá cą qui'ni bedáxu'a' ca enne' ríalatsi' qui' cuią'lu' nna guchí'a' cabi litsi' ìyyà, ą'hua yala chi bí'a' cabi de tsè'e cabi le' ca sinagoga nna.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Ą'hua loti' gùttì Esteban enne' uccua siervo qui' cuíą'lu'a nna, nía huá dua' lània hàstaá benia' cuàlani canu betti cą bi, porqui'ni bí'a' cuidado ca lári' qui' quį para gappa tsè' cą néda gul·lùỹa cą latsi' bi.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Pero lèe nna rèe inte': Huía, porqui'ni inte' nna rithél·la'a' lu' làti ànta' adí ca nación para quixá'ani lu' ca enbe' huaya'.
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Anía tì'ga bedà naga' quį qui' Pablua, làniana gùdulo cą guretsi yà'a cą nna ra cą: Ccá bá nubéyd'ą' merecer gattią, labiru ná qui'ni ccabànią.
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Beni ba cą seguir guretsi ya'a cą hàstaá gulèqquiani ca camisa qui' quį nna guỹi' cą bestè bedàl·la cą rá' de tántuání bitsa'áni cą bi.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Làniana beni comandantea mandado gúga'a cą Pablua le' cuartel ą'hua qui'ni a fuerza de iyàa' bi nna quixá'a bi biỹa lóni'a qui'ni ribetsi yà'a cą anía contra labi.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Pero de chi bexìqquia cą bi para iyàa' bi nna, gunne Pablua nna ra bi capitán qui' caniá: Biani derecho té qui' le para gáa' le ttu ciudadano romano sin qui'ni làa nì'i thí' li ą declaración nì'i.
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 De biyénini capitáan nui nna huíą gutixà'anią comandántea nna rą na: Biani calatsi' lu' guthácca' lu' nubéyu'ą' porqui'ni ná huą́ ciudadano romano.
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Làniana gubiga' comandántea ru'a lo Pablua nna gunàba tìtsa'ą bi: Tsí hualí ná lu' ciudadano romano. Becàbi Pablua nna ra bi ą: Hualí.
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Làniana ra tè comandántea bi: Yala bel·liu guỹàcca' te' para ccá' ciudadano romano. Becàbi Pablua nna ra bi ą: Pero inte' nna álahua huí'iní ya' ą, sino nàlia bání ya' ą.
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 De ra Pablua anía nna canu ná qui'ni hué' cą bi lani cuarta nna becuìtta chì cą ru'a lo bi. Hàstaá nu ná comandántea nna de bennią cuenta qui'ni ná Pablua ciudadano romano nna gutsinią qui'ni lą beni mandado bexìqquia cą bi para iyàa' bi.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Attu yu'utsá nna uccualatsi' comandántea ccá tsì'ą saber ti'iỹa ná falta nu rutsia ca judíua contra Pablua, acca benią mandado etùppa ca sacerdote principal ą'hua iyaba canu runi formar Junta Suprema qui' ca judíua. Làniana benią mandado ethàtsi cą ca cadena nu ỹíga'nì cą Pablua nna bedu tìą bi ru'a lo qui.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.