Romanos 7

Ayao amisy urairi wanyin (YVANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sya arakove weap, wapo ananyao ama parenta raen omamo mbe tanamamoambe vatane ai arono wene nde ai rainy. Weramu ranivara kakai to, naije ananyao parenta ama vambunine mo aijar akatoe ramu.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Maisyare ananyao vauname no tai somaisy: wanya mbauname mamo ama vauname so mo ama anap pe yaokae ti matu. Weramu ranivara ama anya kakai, weamo ananyao umaso mo wanya so raokaisy akatoe ramu, yara mpaya rai to.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Ranivara ama anya ta no yara nikijo anya kaijinta arijat, weamo wanya umaso rawainamo wanya anaerere ma. Weramu ranivara ama anap kakai to, weamo ananyao mo raokaisy akatoe ramu. Weti mo anya kaijinta aovan akato, weamo mo aovan kai, omamo rawainamo wanya anaerere ma jewen.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Sya arakove, weapamo maisyare wemai tavon, weye wakakai Kristus atavon no inyo kapite rai, weti Ananyao Musa mo wasaokaisy akatoe ramu. Yara soamo Kristus apaura wasai, Opi kovakato no wene rai to. Kristus apaura wasai indamu wapanapatambe Amisye ai.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Weramu arono wusyinoe Kristus apaura wansai rainyamo, wantavondi wansanasine ama bekero ngkakainoanive rai. Arono naije anakotaro rui Ananyao Musa mo raorai indamu vemo wamo rave inya, wemirati wamo rave kobe. Weti ananyao umaso mi mbewar wama bekero ngkakainoanive ntubai ti nseowa manakoe. Naije wamo wansanasine veano ayao kakai rave, weti ama marane mamo mo wene raugavo wansai.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Weramu soamo Ananyao Musa mpaya wansai to ti mo wansaokokaisy akatoe ramu, weye wamamo maisyare wangkakai Kristus atavon. Arono wusyinoe Ananyao Musa mamo wamo rarijat mavabe, weramu unanuijo wanyine inta raneka wansai, omamo Anawayo Vambunin mo wansaugav indamu wamo Amisye arijat.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Maisyare so, weamo Ananyao Musa mamo wamo rauranare rui? Indako Ananyao Musa mamo ngkove ramu rako? Indati jewen! Weramu Ananyao Musa wemirati mo ayao kakai raura ti syo raen kakavimbe. Maisyare so: Musa apa ananyao inta mare, “Vemo nanuga ntento vatano kaijinta apa anakotaro apaura rai jinya.” Weramu ranivara ananyao umaso mamo mewen datire, indati inanto taune sya bekero ngkakainoanive raije ramu. Weti ananyao so mo sya ayao kakaije raroron indamu syo raen.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Weye arono syo ananyao so raraniv mare, “Vemo nanuga ntento anakotare rai jinya,” naije ayao kakai ntipu inanuga so rai ti inanuga ntento anakotare rai kobe. Weramu ranivara ananyao mewen, weamo ayao kakai ama vambunine mewen tavon.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Arono wusyinoe syo Ananyao Musa ama ine raen kobe jewen, syo rakarae syare inanuga somamo nsauman. Weramu arono inanto Ananyao Musa rai tugaive, naije ayao kakai ntipu inanuga so rai kobe,
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 muno ama marane mamo mo wene raugavo rinai. Amisye po apa ananyao raugaje indamu mo kovo ngko dave raunande. Weramu syo rakanyoandi ti Apa ananyao mo kove raunande ramu, yara wene obo mirati mo raunande.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Arono syo Ananyao Musa raraniv, ayao kakai mo varore rakani indamu mo inaponae, mo inaubaisy.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Ananyao Musa mamo Amisye opi po raugaje, weti ama ananyao mamo ngko dave muno mamai dave.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Indako Amisye apa ananyao ngkove umaso mo wene raugavo rinai rako? Jewena! Yara taune risya ayao kakai omi mo wene raugav. Weye arono syo ananyao ngkove umaso ranaun, taune sya ayao kakai mo inaponae indamu mo inaubaisy. Weti ayao kakai ama mamune raen kakavimbe, muno Amisye apa ananyao ngkove mbewaramo wandaen ayao kakai mamo ngkakainoanive muno mamun dave!
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Sya arakove, wamo raen Ananyao Musa omamo ngkov weye nori rati Anawayo Vambunine rai. Weramu risyamo vatano mayondi vayave pi risy, weye ayao kakai mo rinaijaro arove.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Syantatukambe animaisye mi mbewaro rinai ti ribeare so: Ribeker ribeto ana ngkove rai, weramu syo rave ramu; yara ana syo raura tantunawi wemirati syo rave kobe.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Weti ranivara sya ana syo raura tantunawi wemirati syo rave, indati syo raen syare, “O, tugae! Ananyao Musa ama ayaowe mamo ngko dave.”
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Weti taune risyirati syo rave ramu, yara ayao kakai wemirati mo rave, ayao kakai namije ntuna inanuga so rai.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Weye syo raen ana ngkove inta no no rinai ramu; no no inanuga ngkakainoanive so rai ramu. Ribeker syo ana ngkove rave, weramu rimamaisye ramu.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Ranivara ribeker ibeto ana ngkove rai, weamo syo rave ramu. Muno ranivara syonae syo ana ngkakai ravei, omirati syo rave kobe.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Ranivara anakotaro ngkakaijo syonae rai wemirati syo rave, weamo risyirati syo ravea jewen, yara ayao kakai no no rinanuga rai wemi mo rave.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Maisyare wemai ti, anakotare so nande rinai tutir: Arono rui ribekero kove rai, weamo bekero ngkakainoanive ntipu no inanuga rai, ti kakaije omirati syo rave kobe.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Rinanuga raijamo inanayanambe Amisye apa ananyao rai.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Weramu ana inta mbe marovave inanasine so rai, mo inauga ti ibeto ama bekero ngkakainoanive rai. Weti sya ana syo ratantona raijamo syare ibeto Amisye apa ananyao rai rave, weramu ayao kakai mo inanasine so raijaro arove mare ibeto ama bekere rai.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 — ausente —
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 — ausente —
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.