Mateus 13
Ayao amisy urairi wanyin (YVANT) vs NAA
1 Masyoto naije Yesus puje yavaro we raora, poroto tuna no onae tuga Galilea.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Umba vatano wanuije ude wo akiani. Weti Yesus seo tuna no nyomano mampaya no onae umawe inta ama von, muno vatano wanuije umaso usai no nayave von.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Umba Po ananeneae inta raura mai pare, “Vatane inta po nawaisye ranari, umba po iru kami rangkiki rai.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Arono panya po rangkiki, inta ntatayaje no unanuijo nawantave rai bo rai. Umba insanije waje wo raisy, ti mewen dave.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Kamije inta mamo ntatae irati mino mbe orambe rai. Iru kamije umaso ama ntubai mamo mavave nseo, weye kopa ntapekan kobeye ramu.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Weramu arono uma seo, po kamijo ntubaije umasom rayano mayon ti ngkanen, weye wantainye musyo kopa rai kobe jewen yara nanto orame rai.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kamije inta ntatae tavon no anansinaowe ama uga rai. Anansinaowe nseo tavon umba mo kamino wanyine umawe rakikipi ti ngkakai.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Umba kamije umasom inta ntatae no kopa kove rai, umba ntubai seowa manakoe, muno ama mane nande rai kobe: inta ama mane no tenamara eane abusyin, kaijinta ma tename mandei, muno inta nseo no tename nadani.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Syare wadanide! Are pirati amarikoame rasakinavo Sya ayao rai, weamo po ranaun.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Naije Yesus apa arakovo utavondi aije ude Ai, wo anajo ware, “Injae, mbeanimaibe irati Nyo ananeneae raura nanto vatane mai?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Umba Yesus po raura nande mai pare, “Amisye apa be akarive Apa kawasae mai no mine so omamo ayao ngkokaibe arono wusyinoe weti vatane unanta rai jewen, yara weapirati Amisye po rarorono wasai. Weti Syo raura kakavimbe wasai, weramu vatano kaijinta mansai jewen.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Vatano ayao Amisye no anuga rai kobe, opamo Amisye po auga ti nanto rai ti apa ana po raene miridi nseo ti manakoe. Yara vatano ayao Amisye no ai kobe jewen, opamo apa ana po raene miridi makaje ti raumandi kobe.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Wemi mbewar Syo ananeneae raura vatane mai weye mamije mo Sya ana idave raen, weramu unanta raije ramu; muno wo Sya ana idaura raraniv, weramu unanta raije ramu.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Maisyare omaisy indamu mamaisyo anawae Yesaya apa urairije rai, po Amisye apa ayaowe so ratoe:
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Weye vatane sonawamo manuga matu, muno mamarikoame mpapakiri, muno mamije ntatuvi.
15 Porque o coração deste povo
16 Weramu Sya arakovo watavondi rinai, weapirati Amisye po kovo manakoe raugaje wasai to, weye wasami mo Sya anakotaro syo rave raen kakavimbe, muno wasamarikoame mo Sya ayao syo raura raraniv kobe.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Syo raura tugaive, wusyinoe anawae wanui muno vatano ubeta Amisye ai wanui ubeke dave taune mansami mo Mesias rinaeno Sya ana dave rai maisyare muno weapo rinaene somaisy, weramu wo rinaeno mansami rai jewen. Muno Mesias syayaowa ubeker wo rinaranivo taune mansamarikoame rai, maisyare muno soamo weapo rinaranive somaisy, weramu wo rinaranivo mamarikoame rai jewen. Yara weapirati anakotare so nde wasai to.”
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Wadanide! Ananeneaeyo vatano po iru kamije rangkikije ama ine no taiso:
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Kamije inta ntatayo unanuije nawantave rai bo rai, omamo raurata irati vatano wo ayao Amisye be akarive ranaun, weramu unanta raije ramu. Wo ranaun umba Anakakai Akoe de po ayao Amisy no no manuga raugavo maora.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Kamije inta ntatae no mino mbe orambe rai omamo raurata vatano wo ayao Amisye ranaun, wavave wo raijade manayanambe rautan.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Weramu ayao umaso masyo ntonam matuve no manuga raije ramu, weti no tawane ramu. Arono siuri nande mai muno vatane wo mave tatugadi weye wanave to, weamo vatane umaso makirive ayao Amisye rai jakato.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Kamije inta ntatae no anansinao ama uga rai, omamo raurata irati vatano wo ayao Amisye ranaun, weramu wo anakotaro mine so bo rantotobe, muno ubekero wo romane bo ranugan. Wetivara anakotare umaso mo ayao Amisye rakikipi no manuga rai, weti ama ine raen no maije ramu.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Kamije inta ntatae no kopa kove rai, omamo raurata irati vatano wo ayao Amisye ranaun muno wanave rai kobe, weti ama ine raen no mai. Vatano maisyare sonawamo awa mano wo rauguje mamo inta nseo no tenamara eane abusyin, inta ma tename mandei, muno inta nseo no tename nadani.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Yesus po ananeneae kaijinta raura nanto vatano wanuije mansai pare, “Arono Amisye be akarive Apa kawasae mansai no mine vone so, omamo raurata irati ananeneae so rai: Vatane inta po anare kamijo kove rangkiki no nawaisy.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Namano vatane unaki umba vatano anuga mamuno vatano apa nawaisye aije inta de po ininaije kamije rangkiki no kamijo kove umawe ratavon umba poroto.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Arono anare umawe ntubai mare mbera man kobe, ininaije umawe ntubai tavon.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Naije vatano wanapatambe vatano apa nawaisye umawe aije ude ai, wo anajo ware, ‘Injae, nyo anare kamijo kove rangkiki no nya nawaisye rai to, weti veanimaibe irati ininaije so ntubai tavon no nawaisye so rai?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Vatano apa nawaisye umawe po raura nanto mai pare, ‘Vatano anuga mamuno rinaije pirati po ana umaso rave.’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Weramu po raura pare, ‘Wenora. Wapo ininaije so rapatin, wea vemo wapo anareye inta rapatin tavon inta.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Weti yava syayai tenambe kai jao ama ine mare matu. Umba syo raura vatano wo rakasyine mai syare: Wapo ininaije ranugande wusyin umba raokokae indamu ramero taname rai, yara anareye ranugan ti raugav siso ntuna no sya yavare rai.’ ”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Yesus po ananeneae kaijinta raura vatano wanuije mansai pare, “Arono Amisye be akarive Apa kawasae mai no mine vone so, Apa kawasae maurata irati sesawije kamije rai.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Sesawije kamije omamo momoyain dave, weramu arono ntubai seo, ama mote manakoeve mo anareo kai rakivan, manakoe maisyare inyo mote ramaisy, weti insanije nande wo ene ranari ama ririje rai.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Umba Yesus po ananeneae kaijinta raura mai jakato pare, “Arono Amisye be akarive Apa kawasae mai no mine vone so, Apa kawasae maurata irati ragi rai. Wanya inta mo ragi mamaun inta raija ti raugasyo mo veano tepuno manakoe raroya da ntipu tenambe inda manui.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Yesus po anakotare umaso raura ananeneaebe vatano wanuije mansai. Po manyao ananeneae bo rai.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Ana umaso mamo mamaisyo ayao Amisy anawae wusyine inta po raura we rai pare:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Yesus po vatano wanuije umaso mapaya ti una no naije, poroto siso no yavar. Umba Apa arakovo utavondi aije ude Ai, wo anajo ware, “Injae, reamare Nyo ananeneaeyo ndaurata ininaije umawe rai raura kakavimbe reansai.”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Yesus po raura nakananto mai pare, “Vatano po anare kamijo kove rangkiki opamo aurata irati Arikainyo Vatane rinai.
37 E Jesus respondeu:
38 Yara nawaisye omamo raurata irati mine tename so rai. Anare kamijo kove omamo raurata irati vatano Amisye be akarive maije mai. Ininaije omamo raurata irati vatano Anakakai Akoe be akarive maije mai.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Vatano anuga mamuno vatano apave nawaisye ai ti po ininaije kamije rangkiki opamo aurata irati Anakakai Akoe ai. Nawaisye umaso ndea matu ti ama ine ranugan, omamo raurata irati munije ama akarije rai, muno vatano wo ranugan onawamo maurata irati naito Amisye mai.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Maisyare ininaije rapatin ti ramero taname rai, maisyare omai tavon nande arono munije ama akari.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Weye Risy, Arikainyo Vatan, indati Syo sya naite matutir indamu wo vatano wo ayao kakai rave mauguje Sya kawasae maora no awa yasyin. Vatane umaso wo anakotaro kakainoanive rave muno wo vatano kaijinta matopan ti wo ayao kakai rave tavon.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Indati Sya naite umawe wo mamaugusyo tanamo mbadururo nuge nuganuije rai. No ratuije woyov tawan muno usiuri tutir.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Arono naije vatano ubeta Amisye apa bekere rai nao ubar no munijo awa Ajayo Amisye be akarive raije rai, maisyare uma apa vare ramaisy. Wadanide! Are pirati amarikoame rasakinavo Sya ayao rai, weamo po ranaun.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Amisye be akarive Apa kawasae mai no mine so omamo raurata irati doijo manui rambai no kopa ama ate rai. Arono vatane inta nanto rai, anayanambe rave. Weti po rangkokaibe kopa ama ate rai jakato, umba poroto po apa ananugo kaijinta rambayan tenambe umbawe po ama doije veano kopa umawe ramavun.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Maisyare omai tavon, Amisye be akarive Apa kawasae mai omamo raurata irati romano ama ngkove ngkena dave vatane inta po rakani rai.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Arono vatane umaso nanto romano ngkena dave inta rai, pavave poroto po apa ananugo kaijinta rambayan tenambe umbawe po ama doije veano romano ama ngkove ngkena dave umawe ramavun.”
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “Maisyare omai tavon, Amisye be akarive Apa kawasae mansai no mine vone so omamo raurata irati enamoe. Ti vatane inta wo rantet no onae, jiane kotare nsawa rai.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Arono ename umaso ntairijo jiane kotare rai, naije vatano wo rantete umaso wo rakapan dautan no ruke warea umba utantuna wo jiane ratayao. Kove mamo wo ranugan asyo no bayaije rai, yara jiano kakaije mamo wo raepata.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Maisyare omai ti, arono munije ama akari, Amisye apa naite ude wo vatano kove muno vatano kakainoanive maosor.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 Umba wo vatano kakainoanive mamaugusyo tanamo mbadururo nuge nuganuije rai. No ratuije woyov tawan muno usiuri tutir.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Naije Yesus po raura nanto Apa arakovo utavondi aije mai pare, “Wananta Sya ana syo raura umawe rai tenambea e?”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Umba Yesus po raura nanto mai pare, “Kuruno akari mbaro Ananyao Musa raije rui pirati pare tavondijo Sya kawasaeyo Amisye be akarive maije mai, opamo aurata irati vatano apave romano wusyine muno romano wanyine rai kava no apa yavar. Weye soamo po ananyao wusyine muno wanyine raen tenambe indamu po rave vatane mansanyao.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Yesus po ananeneae umaso raurana mewen, umba puje munijo we raora.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Umba pakare no Apa munijo nori, umba Po vatane manyao no yavaro sambaya rai. Arono vatane wo Apa ananyao ranaun, unantaive rave. Wo raura ware, “Wakoe! Are pirati po ananyaowe so raunanto Yesus ai? Apa ana datantona ntiti somamo nori rui? Muno Po anapaporainye so raveare rui?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Wamo vatane so aen, Opamo vatano po inyoe ranari apa kavo pije. Apa akoya mirati Maria. Apa rijate nawirati Yakobusa pe Yusupa pe Simona pe Yudasa pe nao.
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Apa aname nao una tenambe no naiso tavon. Weti vambunine wato mamo Po raugadi rui?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Weti wonayo wanave Aiji.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Weti Yesus po anapaporainyo manuije inta raroron no munije umaso raije ramu, weye wanave Aije ramu.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.