Marcos 4
Ayao amisy urairi wanyin (YVANT) vs ARA
1 Yesus pananyaube no onae tuga Galilea. Umba vatano wanui rave ude Ai wo akikipi, weti Yesus seo tuna no nyomano mampaya no onae umawe inta ama von, umba vatano wanuije umaso usai no nayave von.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Umba Po ananeneae inta raura mansai pare:
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Wadanide! Vatane inta po nawaisye ranari, umba po iru kamije rangkiki.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Arono panya po rangkiki, inta ntatayaje no unanuijo nawantave rai bo rai. Umba insanije waje wo raisy, ti mewen.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Kamije inta mamo ntatae irati mino mbe orambe rai. Iru kamije umaso ama ntubai mamo mavave nseo, weye kopa ntapekan kobeye ramu.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Weramu arono uma seo, po kamijo ntubaije umasom rayano mayon ti ngkanen, weye wantainye musyo kopa rai kobe jewen yara nanto orame rai.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kamije inta ntatae tavon no anansinaowe ama uga rai. Anansinaowe nseo tavon umba mo kamino wanyine umawe rakikipi ti ngkakai, ama mane mewen dai.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Umba kamije inta ntatae no kopa kove rai, umba ntubai seowa manakoe, muno ama mane nande rai kobe: inta ama mane nseo no tenamara eane abusyin, kaijinta ma tename mandei, muno inta nseo no tename radani.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Yesus po ananeneae umaso raurana mewen, umba pare, “Syare wadanide! Are pirati amarikoame rasakinavo Sya ayao rai, weamo po ranaun.”
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Arono vatano wanuije umaso wusyo wuruta weti Yesus obop, Apa arakovo utavondi aije abusyinara eane rurume nawe, vatano kaijo wo Apa ananyaowe ranaune nawe, ude tenambe ware indamu Po ananeneae umawe raura kakavimbe mai.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Umba Po raura mai pare, “Amisye apa be akarive Apa kawasae mai no mine so omamo ayao ngkokaibe arono wusyinoe weti vatane unanta rai jewen, yara weapirati Amisye po rarorono wasai. Weti Syo raura kakavimbe wasai, weramu vatano kaijinta nawamo Syo ananeneae bo raura mansai.
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Maisyare omaisy indamu mamaisyo Ayao Amisye so rai:
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Umba Yesus po raura mai pare, “Wabeanimaibe irati wananta ananeneae umaso raije jewen? Indati wananta Sya ananeneae kaijinta rai tavone ramu.
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Vatano po iru kamije rangkikije opamo aurata irati vatano po Amisye apa ayaowe raura amaisy.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Kamije inta ntatae no unanuije nawantave rai bo rai omamo raurata irati vatano po ayao Amisye umaso ranaun, weramu Anakakai Akoe de po ayao Amisyo no no anuga raugavo aora.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Kamije inta ntatae no mino mbe orambe rai omamo raurata vatano po ayao Amisye ranaun, pavave po raijade anayanambe rautan.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Weramu ayaowe umaso masyo matu no anuga raije ramu, weti no tawane ramu. Arono siuri nande ai muno vatane wo ave tatugadi weye panave to, weamo po ayao Amisye rapaya nakato.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Kamije inta ntatae no anansinao ama uga rai. Omamo raurata irati vatano po ayao Amisye ranaun,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 weramu po anakotaro mine vone so rantotobe, bekero po romane ranugan, muno apa bekero kaijinta manui rave. Wetivara anakotare umaso mo ayao Amisye rakikipi no anuga rai, weti ayao Amisye ama ine raen no aije ramu.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Weramu kamije inta ntatae no kopa kove rai omamo raurata irati vatano po ayao Amisye ranaun muno panave rai kobe weti ama ine raen no ai. Vatano maisyare sonawamo awa mano wo rauguje mamo inta nseo no tenamara eane abusyin, inta ma tename mandei, muno inta nseo no tename nadani.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Umba Yesus po raura nakato pare, “Arono vatane inta po yawainye raindi, po rakepano kavine raije ramu muno po raugaje ntuna no niki raije ama ate ramu. Yara po rauseo ntuna no pata vono kakavin.
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Weye animaisye mi rangkokaibe indati raroron kakavimbe, muno ana ngkokaibe indati raen kakavimbe. Weti Sya ayao wananta rai jewen no naiso mamo indati wananta rai kobe no masyoto makare.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Syare wadanide! Are pirati amarikoame rasakinavo Sya ayao rai, weamo po ranaun.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Yesus po raura nakato pare, “Syare wapo ayao nami wapo raranive so ratantona kobe rave. Ranivara wapo Sya ayaowe inta ratantona kobe indamu wapo ranaun, wea indati wananta Sya ayao kaijinta rai jakato umba wapa ana wapo ranaune miridi nseo. Weye tauno wapo veano rataune mamo Amisye po rasarirae akare Po veano taune wasataun akato, weti manakoe rave wasai.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Vatano ayao Amisye no anuga raije opamo Amisye po auga ti nanto rai ti apa ana po raene miridi nseo. Yara vatano ayao Amisye no ai kobe jewen, opamo apa ana po raene miridi makaje ti raumandi kobe.”
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesus po raura nakato pare, “Arono Amisye de be akarive Apa kawasae mai no mine vone so, omamo raurata irati vatano po kasyambere kami ravaya no apa nawaisye rai amaisy.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Namaneamo vatane so niki, yara sansimane ma seo, muno kasyambere kami umawe ntubai tutir umba manakoe. Weramu kasyambere kami mbeare rui ntubai manakoe, vatane umawe pantatukambe rai.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Kopawe taune mo raunande rai mo ama tuba rakarimu. Manasyimbe tuba ngkarimu, umba ama ugem nande rai, umba kami no rai kobe.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Kami umaso matu to, umba vatane umawe po rakasyin.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Yesus po manajo pare, “Arono Amisye be akarive Apa kawasae mai no mine vone so, omamo animaisye mi raurata rai? Omamo raurata ananeneae so rai:
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Vatane inta po sesawije kamije raugav, to po rangkiki no nawaisy. Sesawi kamije omamo momoyain dave.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Weramu arono ntubai nseo, ama mote makoeve mo anareo kai rakivan. Ama ririje manakoe ti insanije nande utantuna rai, wo ene ranari ama ririje rai.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Yesus po ananeneae manui raura maisyare ananeneae umawe ramaisy. Po ayao Amisye raura ananeneaebe indamu Po vatane manyao, mamaisyo awa vambunine rarijati.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Po vatano wanuije manyao ananeneae bo rai, weramu arono taune Pe apa arakovo utavondi aije obo nao, wea umba Po anakotar tenambe raura kakavimbe mai.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Namandive kobe, Yesus po raura Apa arakovo utavondi aije mai pare, “Wade ra wanta no onae tuga ranijo warani.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Weti wo vatano wanuije umawe mapaya ti una no onae tuga, umba Yesusa pe apa arakovo utavondi aije nawe usea nyomane rai, umba ukayun kobe. Muno nyomano kaijinta ntavondi wuruta tavon.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Nugoenta rainy yara ovaro bambunin dave paje kobe, muno rarene manakokoive mo nyomane ranepat, inta masyo no nyomane ama uga rai ti kavintare mana ntairi nyomane rai.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Weramu Yesus opamo niki no nyomane ama parae, akarije raugaje ntamijo anukane rai. Naije Apa arakovo utavondi aije wo amin, ware, “Injayo Kurune, nseo! Mbeanimaibe naemeno wansaije jewen? Kavinta wamansyan!”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Yesus seo umba Po ovare ansopi, muno Po rarene raura to pare, “Manin! Ntandorar!” Umba ovare umawe manin kobe muno onae ntanamanin dave.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Yesus po raura nanto Apa arakove mai pare, “Wabeanimaibe wajaniv? Wabeanimaibe wapanave Rinai jewen?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Umba Apa arakovo utavondi aije ujani dave. Taune wo raura vambinibe mai ware, “Sopamo are pi so wirati Po ovare, rarene raura ti ntanamanin, ntavono Apa ayao rai so?”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.