Marcos 4

Ayao amisy urairi wanyin (YVANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesus pananyaube no onae tuga Galilea. Umba vatano wanui rave ude Ai wo akikipi, weti Yesus seo tuna no nyomano mampaya no onae umawe inta ama von, umba vatano wanuije umaso usai no nayave von.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Umba Po ananeneae inta raura mansai pare:
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Wadanide! Vatane inta po nawaisye ranari, umba po iru kamije rangkiki.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Arono panya po rangkiki, inta ntatayaje no unanuijo nawantave rai bo rai. Umba insanije waje wo raisy, ti mewen.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Kamije inta mamo ntatae irati mino mbe orambe rai. Iru kamije umaso ama ntubai mamo mavave nseo, weye kopa ntapekan kobeye ramu.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Weramu arono uma seo, po kamijo ntubaije umasom rayano mayon ti ngkanen, weye wantainye musyo kopa rai kobe jewen yara nanto orame rai.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kamije inta ntatae tavon no anansinaowe ama uga rai. Anansinaowe nseo tavon umba mo kamino wanyine umawe rakikipi ti ngkakai, ama mane mewen dai.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Umba kamije inta ntatae no kopa kove rai, umba ntubai seowa manakoe, muno ama mane nande rai kobe: inta ama mane nseo no tenamara eane abusyin, kaijinta ma tename mandei, muno inta nseo no tename radani.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Yesus po ananeneae umaso raurana mewen, umba pare, “Syare wadanide! Are pirati amarikoame rasakinavo Sya ayao rai, weamo po ranaun.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Arono vatano wanuije umaso wusyo wuruta weti Yesus obop, Apa arakovo utavondi aije abusyinara eane rurume nawe, vatano kaijo wo Apa ananyaowe ranaune nawe, ude tenambe ware indamu Po ananeneae umawe raura kakavimbe mai.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Umba Po raura mai pare, “Amisye apa be akarive Apa kawasae mai no mine so omamo ayao ngkokaibe arono wusyinoe weti vatane unanta rai jewen, yara weapirati Amisye po rarorono wasai. Weti Syo raura kakavimbe wasai, weramu vatano kaijinta nawamo Syo ananeneae bo raura mansai.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Maisyare omaisy indamu mamaisyo Ayao Amisye so rai:
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Umba Yesus po raura mai pare, “Wabeanimaibe irati wananta ananeneae umaso raije jewen? Indati wananta Sya ananeneae kaijinta rai tavone ramu.
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Vatano po iru kamije rangkikije opamo aurata irati vatano po Amisye apa ayaowe raura amaisy.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Kamije inta ntatae no unanuije nawantave rai bo rai omamo raurata irati vatano po ayao Amisye umaso ranaun, weramu Anakakai Akoe de po ayao Amisyo no no anuga raugavo aora.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Kamije inta ntatae no mino mbe orambe rai omamo raurata vatano po ayao Amisye ranaun, pavave po raijade anayanambe rautan.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Weramu ayaowe umaso masyo matu no anuga raije ramu, weti no tawane ramu. Arono siuri nande ai muno vatane wo ave tatugadi weye panave to, weamo po ayao Amisye rapaya nakato.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Kamije inta ntatae no anansinao ama uga rai. Omamo raurata irati vatano po ayao Amisye ranaun,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 weramu po anakotaro mine vone so rantotobe, bekero po romane ranugan, muno apa bekero kaijinta manui rave. Wetivara anakotare umaso mo ayao Amisye rakikipi no anuga rai, weti ayao Amisye ama ine raen no aije ramu.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Weramu kamije inta ntatae no kopa kove rai omamo raurata irati vatano po ayao Amisye ranaun muno panave rai kobe weti ama ine raen no ai. Vatano maisyare sonawamo awa mano wo rauguje mamo inta nseo no tenamara eane abusyin, inta ma tename mandei, muno inta nseo no tename nadani.”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Umba Yesus po raura nakato pare, “Arono vatane inta po yawainye raindi, po rakepano kavine raije ramu muno po raugaje ntuna no niki raije ama ate ramu. Yara po rauseo ntuna no pata vono kakavin.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Weye animaisye mi rangkokaibe indati raroron kakavimbe, muno ana ngkokaibe indati raen kakavimbe. Weti Sya ayao wananta rai jewen no naiso mamo indati wananta rai kobe no masyoto makare.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Syare wadanide! Are pirati amarikoame rasakinavo Sya ayao rai, weamo po ranaun.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Yesus po raura nakato pare, “Syare wapo ayao nami wapo raranive so ratantona kobe rave. Ranivara wapo Sya ayaowe inta ratantona kobe indamu wapo ranaun, wea indati wananta Sya ayao kaijinta rai jakato umba wapa ana wapo ranaune miridi nseo. Weye tauno wapo veano rataune mamo Amisye po rasarirae akare Po veano taune wasataun akato, weti manakoe rave wasai.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Vatano ayao Amisye no anuga raije opamo Amisye po auga ti nanto rai ti apa ana po raene miridi nseo. Yara vatano ayao Amisye no ai kobe jewen, opamo apa ana po raene miridi makaje ti raumandi kobe.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Yesus po raura nakato pare, “Arono Amisye de be akarive Apa kawasae mai no mine vone so, omamo raurata irati vatano po kasyambere kami ravaya no apa nawaisye rai amaisy.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Namaneamo vatane so niki, yara sansimane ma seo, muno kasyambere kami umawe ntubai tutir umba manakoe. Weramu kasyambere kami mbeare rui ntubai manakoe, vatane umawe pantatukambe rai.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Kopawe taune mo raunande rai mo ama tuba rakarimu. Manasyimbe tuba ngkarimu, umba ama ugem nande rai, umba kami no rai kobe.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Kami umaso matu to, umba vatane umawe po rakasyin.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Yesus po manajo pare, “Arono Amisye be akarive Apa kawasae mai no mine vone so, omamo animaisye mi raurata rai? Omamo raurata ananeneae so rai:
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Vatane inta po sesawije kamije raugav, to po rangkiki no nawaisy. Sesawi kamije omamo momoyain dave.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Weramu arono ntubai nseo, ama mote makoeve mo anareo kai rakivan. Ama ririje manakoe ti insanije nande utantuna rai, wo ene ranari ama ririje rai.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Yesus po ananeneae manui raura maisyare ananeneae umawe ramaisy. Po ayao Amisye raura ananeneaebe indamu Po vatane manyao, mamaisyo awa vambunine rarijati.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Po vatano wanuije manyao ananeneae bo rai, weramu arono taune Pe apa arakovo utavondi aije obo nao, wea umba Po anakotar tenambe raura kakavimbe mai.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Namandive kobe, Yesus po raura Apa arakovo utavondi aije mai pare, “Wade ra wanta no onae tuga ranijo warani.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Weti wo vatano wanuije umawe mapaya ti una no onae tuga, umba Yesusa pe apa arakovo utavondi aije nawe usea nyomane rai, umba ukayun kobe. Muno nyomano kaijinta ntavondi wuruta tavon.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Nugoenta rainy yara ovaro bambunin dave paje kobe, muno rarene manakokoive mo nyomane ranepat, inta masyo no nyomane ama uga rai ti kavintare mana ntairi nyomane rai.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Weramu Yesus opamo niki no nyomane ama parae, akarije raugaje ntamijo anukane rai. Naije Apa arakovo utavondi aije wo amin, ware, “Injayo Kurune, nseo! Mbeanimaibe naemeno wansaije jewen? Kavinta wamansyan!”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Yesus seo umba Po ovare ansopi, muno Po rarene raura to pare, “Manin! Ntandorar!” Umba ovare umawe manin kobe muno onae ntanamanin dave.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Yesus po raura nanto Apa arakove mai pare, “Wabeanimaibe wajaniv? Wabeanimaibe wapanave Rinai jewen?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Umba Apa arakovo utavondi aije ujani dave. Taune wo raura vambinibe mai ware, “Sopamo are pi so wirati Po ovare, rarene raura ti ntanamanin, ntavono Apa ayao rai so?”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.