Hebreus 6
Ayao amisy urairi wanyin (YVANT) vs VC
1 Weti sya arakove, ibeker indamu wapa anave Kristus aije ntubai miridi nseo. Kristus apa ananyao raugaje wasai manasyimbe mamo wapo raen to, weti vemo watantuna ananyao ama ruke so bo raive tutir nora, yara soamo syare wapo ananyao ama miridi nseo ranyao tutir indamu wapa anave ntindimu. Kristus apa ananyao ama ruke mi so: ananyao wansakinavo wama ana wandave ti ngkakai rai; muno ananyao wamanave Amisye obo ai;
1 Pelo que, transpondo os ensinamentos elementares da doutrina de Cristo, procuremos alcançar-lhe a plenitude. Não queremos agora insistir nas noções fundamentais da conversão, da renúncia ao pecado, da fé em Deus,
2 muno ananyao vatane maugasya kuvuni mana rai; muno ananyao aneme raijasea ntamijo vatane mai; muno ananyao vatane ukovakato no wene rai; muno ananyao Amisye apa mangke no tawan. Ananyao tenambe umaso mamo wama anave ama ruke mije.
2 a doutrina dos vários batismos, da imposição das mãos, da ressurreição dos mortos e do julgamento eterno.
3 Ranivara Amisye po wansamayar, indati wamo Apa ananyao ntiti raen.
3 Isto faremos, se Deus o permitir.
4 Weramu vatano nanawirati makirive Kristus ai ti wo awa anave Aije rapaya ntami onawamo indati usakinav wakare Ai jakato kakai. Wakoe! Vatane wato nawamo Amisye apa vare mbaro manuga rai to, muno Apa kovo po raugaje mamo wo raen to, muno Apa Anawayo Vambunine mamo Po raugasya mansai to.
4 Porque aqueles que foram uma vez iluminados saborearam o dom celestial, participaram dos dons do Espírito Santo,
5 Muno Amisye apa ayao mamo wo raen to ware omamo ayao ngko dave mijem. Muno Apa vambunine mamo wo raen tavon to, namirati indati Po raroron manakoeve arono munije ama akari.
5 experimentaram a doçura da palavra de Deus e as maravilhas do mundo vindouro e, apesar disso, caíram na apostasia,
6 Wakoe! Ranivara vatane wato wo rapatimu ware wo awa anave rapaya ntami muno makirive Kristus ai, wea indati usakinav wakare Ai jakato kakai. Weye awa ana wo rave somamo maisyare wo Arikainyo Amisy auseo sawa rijati muno wo ave arikaimbe no vatano wanui mansamun.
6 é impossível que se renovem outra vez para a penitência, visto que, da sua parte, crucificaram de novo o Filho de Deus e publicamente o escarneceram.
7 Syo ananeneae inta raura so: Arono maruge maje mo mine rauwa, umba anare rayanyun dai mamo indati mo mano kove raunande vatano apave nawaisye rai ai. Mino namije amaura Amisye apa kove rai, weti rapararita vatano are nawirati manuga raneka Amisye ai mansai.
7 O terreno que recebe chuvas freqüentes e fornece ao agricultor boas searas, é abençoado por Deus.
8 Weramu ranivara anansinao muno ininaije obo ntubai mine inta rai, weamo ama kove mewen dai. Indati Amisye po anaamatane inta rapatimugo mine umaso rai indamu taname mo ranen ti mangkur. Vatano nanawirati makirive Amisye ai onawamo maurata irati mino anansinao namije rai, weti indati Amisye po mangke raugaje mai.
8 O que produz só espinhos e abrolhos, é abandonado, não demora que será amaldiçoado e acabará sendo incendiado.
9 Sya arakovo inanuga no wasai, syo raura taije maisy weramu risyanave wasai weapamo wasaurata irati mino anansinao umawe raije jewen. Yara anakotaro mamaisy muno ngkove wemirati wapo rave, mamaisyo vatano Amisye po mapaya awa ayao kakaije raije wo rave ramaisy.
9 Embora vos falemos desse modo, caríssimos, temos a melhor idéia a vosso respeito e de vossa salvação.
10 Amisye opamo mamai dave. Weti animari jirati wapa anakero wapo raijaro Ai raije ramu. Muno aemen irati wapa muinyo wapo rarorono Ai rai arono wapo wapa arakovo wanave maeranande tenambe no wusyinoe ndea unumeso.
10 Deus não é injusto e não esquecerá vossas obras e a caridade que mostrastes por amor de seu nome, vós que servistes e continuais a servir os santos.
11 Reambeke dave indamu weapamo nanentabo wapo ana ngkove umaso raijar tutira ntoa ama marane rai, indamu ana wasanave ramen omamo indati wapo raijar.
11 Desejamos, apenas, que ponhais todo o empenho em guardar intata a vossa esperança até o fim,
12 Weramu vemo wapononae nora, yara wasatawandi tutir! Watavondi vatano ube unanuive wasai mai, nanawirati wanave matuve muno matawandi tutir ava unanta Amisye apa urairi daunande mansai rai.
12 e que, longe de vos tornardes negligentes, sejais imitadores daqueles que pela fé e paciência se tornam herdeiros das promessas.
13 Arono wusyinoe Amisye po urairije raokaisyo aneno Abraham ai, Po taune apa tame veano raokaisy weye Apa tame ntiti rave. Vatan inta titi seo rave po Amisye akivane jewen bayave, weti Amisye po taune apa tame obo veano Apa urairije raokaisy.
13 Quando Deus fez a promessa a Abraão, como não houvesse ninguém maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Apa urairijo po raugaje Abraham ai no taiso:
14 dizendo: Em verdade eu te abençoarei, e multiplicarei a tua posteridade {Gn 22,16s}.
15 Abraham atawandi po ranyut ava po ana Amisye po raurairive ai raija to.
15 E Abraão, esperando com paciência, alcançou a realização da promessa.
16 Arono vatane ubeker wurairive patimuve, wo tamo ntiti veano raokaisy indamu vatano kaijinta wanave rai. Ranivara wo tamo ntiti veano raokaisy, weamo awa ana wo raura umaso mamo mbambunin dave, weti vatane wo ayao inta rasakinav akananto kakai.
16 Os homens, com efeito, juram por quem é maior do que eles, e o juramento serve de garantia e põe fim a toda controvérsia.
17 Muno Amisye po raurairive patimuve tavon weye beker indamu vatano nanawirati Apa urairije nande mai wo raen kakavimbe: Amisye apa ana po raurairive mamo Po ranigwane ramu, yara teto Apa urairije rai tawan. Weti Po taune apa tame raura arono Po apa urairije raokaisy indamu Apa urairije mbambunin dave.
17 Por isso, querendo Deus mostrar mais seguramente aos herdeiros da promessa a imutabilidade da sua resolução, interpôs o juramento.
18 Amisye apa urairije mamo mamaisyo rai kobe, muno Apa ana po raurairive patimuve mamo mamaisyo rai tavon. Anakotare jirume umaso mbe ninuwanive jewen, weye Amisye pangkarive kakai. Apa urairije mo wansanuga raijasea mbambunin. Weti wanta wanggaugambe Ai indamu ana wansanave ramene indati wandaijar.
18 Por este ato duplamente irrevogável, pelo qual o próprio Deus se proibia de desdizer-se, encontramos motivo de profunda consolação, nós que pusemos nossa perspectiva em alcançar a esperança proposta.
19 — ausente —
19 Esperança esta que seguramos qual âncora de nossa alma, firme e sólida, e que penetra até além do véu, no santuário
20 — ausente —
20 onde Jesus entrou por nós como precursor, Pontífice eterno, segundo a ordem de Melquisedec.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.