Atos 25
Ayao amisy urairi wanyin (YVANT) vs NAA
1 Gubernur Pestus nande propinsi umaso rai umba masyote mandei jakato, po munijo Kaisarea rapaya poroto no munijo Yerusalem.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Naije syeno akokoe muno akarijo Yahudi ude no Pestusa nui, wo anangkakivano wo rave Paulus ai raugav wo raura nanto ai. Muno wo Pestus antitidi tutir ware,
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 “Reamare wimbekobe reansai ti nyo naite inta matutir wo Paulus augavere no Yerusaleme so.” Vatano Yahudi wo Pestus anajoare so weye wanyinyaube ra wo Paulus aubaisy no apa unanui anya ama yasyine rai.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Weramu Pestus po ayao rasakinav akananto mansai pare, “Soamo Paulus makova no munijo Kaisarea. Muno taune risyamo rino no soa nugoenta ramu yara kavintana umba syare syakato no Kaisarea umaso rai.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Weti wapare Paulus apa ana dave ti ngkakaije inta no ai, weamo wapo wapa akarije inta matutir utavondi rinai indamu wanta no Kaisarea umba syo wapa ana weapanaikebe ai ranaun no naije.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Gubernur Pestus umaso no no Yerusalem masyote maisyare kaumandei rako abusyin akato wemaisy, umba pakare no Kaisarea. Sansiman akato Pestus seo tuna no apa kursijo titi rai, umba po naite inta matutir inda wo Paulus augavere.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Paulus siso, umba vatano Yahudi umawe, nanawirati una no Yerusalem ude, usaiyo akiani. Umba wanaikebe Paulus ai ware apa ana dave ti ngkakaije manui rave. Weramu ana wo raura umaso ama ine inta raene jewen bayave.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Umba Paulus po ayaowe rasakinav akananto pare, “Risyamo syo ana inta rave nsasyeo vatano Yahudi wama Ananyao Musa raije ramu, muno syo ana inta raveti ngkakaijo Yavaro Amisye raije ramu muno wama Akarijo Titi Munijo Roma ai tavone ramu.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Weramu Pestus beker pare po vatano Yahudi manuga ravera ranayanambe, weti payao aje Paulus ai taiso pare, “Wimayara rako indamu nyoronto no Yerusalem indamu syo ana wanaikebe nai ranaun akato no naije rako, wirati syo ayao mamaisye rapatimu?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Weramu Paulus ponae, weti po raura akananto Pestus ai pare, “Soamo ritet no namun weye winyamo vatano Akarijo Titi Munijo Roma po natayao indamu nyo ayao mamaisye rapatimugo vatane mai. Weti ritet no naiso omi mamaisy. Syo ana inta raveti ngkakaijo vatano Yahudi maije ramu, maisyare muno taune nyo raen dave to.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Weramu ranivara winyi nyo ana inta raen no rinai nyare syo ana ngkakaijo manakoe inta rave to, weamo nyo inaubai kai. Yara ranivara vatano Yahudi nanawiso awa ana wanaikebe rinai omamo tugae ma jewen, weamo vemo vatane inta po rinaunanto maneme uga rai jinta! Risyamo sya bekere mamo syare syoroto no munijo Roma indamu Kaisar, wepirati Akarijo Titi Munijo Roma so rai tenambe, webo po sya ana idave ranajo. Syo raura kakavimbe wasai: ribeker riseo no Kaisar taune amun!”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Weti Pestusa pe vatano utavondijo aije nawe wanugan wayao vambinibe. Wayaowa jewen, umba Pestus po raura aje Paulus ai pare, “Kova. Nyare wimbeker nseo no Kaisar, wama Akarijo Titi Munijo Roma amun, weti winto kai. Indati syo natutir nto no munijo Roma rai.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Masyote inta yai jakato, umba Akarijo Titi Agripa muno Bernike ije no munijo Kaisarea umaso. Yare yo Pestus aneme raijar weye seo gubernur rai to ti.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Noa masyote inta yai vavai, weti Pestus po raura nanto Akarijo Titi Agripa ai pare, “Soamo vatan inta makova arono Peliks po gubernur raijaroe.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Arono rino no Yerusalem, syeno akokoe muno akarijo Yahudi wo ayao kakai udangkakivambe ma udantuna vatane umaso ai kobe, umba wo rinanajo indamu syo mangke raugaje ai.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Weramu syo raura nanto mai syare, ‘Maneai! Wapare syo vatane so aunande wasaneme uga rai vayave, weramu mamaisyo ananyao Roma raije ramu. Yara vatano Roma reamamo reamo varore raugaje vatane ai wusyimbe rati indamu tet no vatano wanaikebe aije mansamun indamu po ayaowe rasakinavo mansai.’
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Weti arono ride no Kaisarea so rituna nakato ra nugoenta ramu yara siman akato riseo ituna no sya kursijo titi rai. Umba syo naite inta matutir wo vatano makova umawe augavere no rinamun.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Umba vatano Yahudi inta usayai indamu wanaikebe vatano makova umaso ai. Syare veravo apa ana dave mamo ngkakai rave, weramu awa ana wo raura umaso nsasyeo sya ana syo ratantona rai.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Yara ana mbeti uparijo Paulus ai omamo anave ama ayao wemirati awa ana udatantona nsasivu rai ti wayaowi rai muno wayaowi jirati vatane inta apa tame mirati Yesus ai. Vatane umaso wo raura ware Yesus umaso pamo kakai to, yara Paulus po raura pare Yesus opamo kovakatoa.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Weti awa wayaowije umaso rapatimugare rui? Risyamo rinanto ama ine rai kobe jewen. Weti syo Paulus anajo syare, ‘Wimayara rako indamu nyoronto no Yerusalem indamu wintet no inamun syo ana wanaikebe naije ranaun akato?’
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Weramu Paulus po raura pare, ‘Jewena! Yara syare rimakova tawan ava riseo ritet no Kaisar, wama Akarijo Titi Munijo Roma, taune amun indamu webo pi po ayao mamaisye rapatimugo rinai.’ Maisyare omai ti, syo naite matutir indamu wo aman ava syo augaveta no Kaisar nui.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Umba Agripa po raura nanto Pestus ai pare, “Taune risy ribeker syo vatane wato anaun bayave.” Weti Pestus po raura akananto ai pare, “Siman dati umba nyo anaun aje.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Siman akato vatano titi ware wanunugambe, weti wo awa ansuno akoe rave, umba Akarijo Titi Agripa muno Bernike isisa tanoano anugane rai. Naite awa akari ude tavon muno vatano awa tame ntiti no munijo Kaisarea umaso ude tenambe. Umba Gubernur Pestus po naite inta matutir inda wo Paulus augave siso tavon.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Umba Pestus po raura nanto vatano wanugane umaso mansai pare, “Akarijo Titi Agripa winy muno vatano nanawiso wea tenambe, syare wapo vatane so aen! Paulus sopamo vatano Yahudi wonayo ai, nanawi una no Yerusalem muno nanawi una no so matavon tenambe. Uberaveti wunantave ware vemo apaya no vayave mo kov inta, yara aota da akanive.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Weramu rinanto irati apa ana po raveti ngkakaije inta raije ramu. Weti wamo mangke raugaje ai indamu kakai weamo mamaisye ramu. Muno taune po apa ayaowe ranajo pare beker seo tet no wama Akarijo Titi Munijo Roma amun indamu webo po ayao mamaisye rapatimugo ai. Maisyare omai ti, syo ayao rapatimu to syare syo Paulus atutir to no munijo Roma.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Weramu animaisye mi indati syo ratoe sya nyovara wao syare syo ranutugo Akarijo Titi Munijo Roma aije rai? Animaisye mi Paulus po raveti ngkakai indamu syo ratoe rai? Weye syo ayao kakaije inta raen no ai rainya nene. Weti syo Paulus augavere tet no akokoe weasamun tenambe, manasyin dave Akarijo Titi Agripa winy, indamu wapo apa ana daveye ranaun. Syare wamo anajobe rave indamu maweso ana syo ratoe rai.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Weye syo ratantona syo vatano makova inta atutir to no Akarijo Titi Munijo Roma ai vayave weramu syo apa ana dave ti ngkakaije inta ratoe ramu, weaveti mamaisye ramu.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.