1 Tessalonicenses 2

Kwaromp Kwapwe Kare Kar (YUJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ankwapyae fákáre, yumoku te wae mér napon, yino wokwaek kar yumonapok tukupeaka téremp te am tére kwaporok moyak mono.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Yumo te waeman mér napon, yino oukoumwan yumonapok korop mo, Filipai mek yakáprá tére námp fek, yinan touwe sápria yinan wouroump napono. Aeapan maok, yino yumonapok korop námp fek te, Kwaro yinan kárákáre sáp nánko, arop ponankor yinan taokorapan kuri, kwe-pwararea pɨrɨkɨmp mono, kárákáre fek fokopeyakáprá yumwan Kwaromp Kwapwe Kare Kar farákápámpon.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Yino yumwan Jisasén mérenkria farákápnámp kar máte yino ankwap nɨnɨk mek yak nánko, poupwekápria épérépnámp nɨnɨkaokria farákápnámp kar mono.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Kwar námoku yinan nkea younkoupia sérrá, ‘Fwap náráp Kwapwe Kare Kar farákáp mwanap’ ri tari námpara, yino am kar táman farákáp námpon. Apae aropao yinomp tére nkea warákár mwanapria tére námpanápe. Kwaro námoku yinomp nɨnɨk youroukoupia mao saráp yino térenámp warákár naenámpon.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Yumo te wae mérapono: Yino te yiráp ankank sámp mwaria kɨkiankrá kar porokwerá kar farákáp mono. Kwar námoku yinomp nɨnɨk mek youroukoupia mér námpon.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 Tá kare, yino te Kraisomp aposel yakáp námpan maok, yino te yumo, tá arop ankwap fárákapao kor yinan e tokwae sápenkria tére mono.
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 Yino yumont yakria yumwan taokeyak námp te éntupwaro tárápuan porokwe fek taokeyak námpnámp araknámp námpon.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 Yino te yumwan yonkwae touwe námp kwamp maok, yino yumwan Kwaromp Kwapwe Kare Kar má farákáp námpon. Am táman saráp mono. Yino te yumwan yaewourrá sumpwi mwanámp nánap námpon. Am te apae riteanápe, yumo yinomp nouroup kar yakáp napantá námpon.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 Ankwapyae tárápu, yino yumont yakáp námp fek kápae kare térea wae námp te yumo wae mér napon. Yino te ‘Yinan fɨr sápenk’rá sérantá námp kwamp, yinoku kor Kwaromp Kwapwe Kare Kar farákápria maok, yinokump ankank mént térerá paokopria, wae fek, tá kumuruk kor mént térea wae námpon.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Yumo te waeman mér, tá Kwaro kor yino Kwarén mérnap arop yumwan tére námp te wae mér námpon. Yino am yumwan yaewourrá térenámp nɨnɨk te yae-párák kareria yiki kukur námpara, kwatae nɨnɨk moi námpon.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 Yumo te waeman mér napon, naropwaro náráp tárápuran taokeyakrá fwapokwap i konámpnámp taknámp, yino kor yumwan ankákárankrá yiráp nɨnɨk fwapokwapria, kárákáre sámpenkria farákáprá sénámpon.
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 Kwar te yumwan mao náráp firáp taokeyak námp mek koropeaka nomont yámar mek wae kwapwe sámp mwanapria wumwi námpon. Aenámpara, yino yiráp nɨnɨk mek kárákáre sánkria fopwaokrá, ‘Ankár Kwaromp nɨnɨk pwi yaknámpaok saráp paokopenk’ ria sénámpon.
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 Tá yumo yino Kwaromp kar farákápánko wawia mér napantá, yino Kwarén aesiorá saráp yakáp konámpon. Am yumo sámpnap kar te aropamp kar niampan sámp mono, Kwaromp kar kare karan wa napara, am kar támao Kwarén mérnap arop fárákap yiráp nɨnɨk mek tére kárákáre námpon.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 Onomp ankwapyae fákáre, yumo te Judia mek yakápnap sios fákáre Krais Jisasén méria, Kwaromp koumteouráp arop fárákap yakápiap niamp napon. Am fárákap te Juda fákáreramp yae kor fek touwe sámpap niamp, yumo kor taknámp yiráp némpoukamp arop ankwap fárákapamp yae kor fek touwe sámp napon.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 Am Juda fi te profet fákáreran tirá wouritea, tá Jisas Tokwaeran sámp-wouroumpea napan, yinan kor yérépe napon. Am taknap nɨnɨk te Kwaro warákárnámp nɨnɨk kwe-pwararea, kápae kare aropan kor yopor napon.
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 Am fárákap te yinan kor arop ankwap firan Kwaro warko érékép naerianámp kar farákáp mwarianánko, mwae kákar napon. Am tak nap te, kápae kare por takrá tukup napo, am fárákapamp kwatae nɨnɨk akwapea tokwae kari yak nánko, Kwaromp yonkwae pwarámp am fárákapamp pourouk koropea yakanoria napon.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 — ausente —
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 — ausente —
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Nánkár nomp Tokwae Kar Jisas éknámp ke fek te, apae ankankao yinan yaewour nánko, kárákáre fek fokopeyakria, mao nke námp fek warákár mwanámpon? Yino te apae ankank maonámpok santukup nánko, am támao yino yae-párák tére námp yénkép naenámpon? Yino am tére námp fek sámp mwanámp te yumo támaono.
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 Ye, yumo támao maok yinomp e tokwae sámpria warákár mwanámp támaono.
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.