Atos 25
Yessan-Mayo Yawu NT (YSS_YAW) vs ACF
1 Festus ere Sisaria komke yam, yabel mur yim, ere Sisaria kom mesginin Jerusalemke yawom.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Yawom, Juda etemri keryen, God eteri ake eisauri apeilake eme Pol eterken ei nakwosem tuma eme yin Festus erne wusowum. Eme erne tuma yenbo wom.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 Eme erne etep wom. Ne Pol erne won Jerusalemke yate. Etep wom, etemri porerek eme keluke berasen kowun Pol erne pen sate abom.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Festus ere tuma awosein etep wom. Pol ere Sisariari ake yaperke tetan. Yuri an Sisariak sene yite.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 Keremri apeilake tame eme arenken Sisariak yite. Pol ere kap wule yaper wuri nenem, eke kem erne tuma etek namdete. Etep wom.
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Festus ere yabel ep yekwo let ep yekwo let bor mur keyem (8-pela), o yabel ep yekwo let ep yekwo let ere etemken ten ere Sisariak sene yim. Yim, kwokwos ere tuma namdebe akek yin sin ere etep wom. Kem Pol erne panen ya.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Yamke, Jerusalemke yam Juda tame nogwape eme Pol erne tetyewon ouyeyin erne tuma nogwape eisau erne namdem. Emri namdem tuma e somoken berai. Eme erne bepou me wom.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Pol ere emne tuma awosein etep wom. An wule yaper beke wuri nen. Juda etemri wule an yaper beke wuri nen, God eteri ake eisauri wule an yaper beke wuri nen, Romri apeilake tame eisau eri wule an yaper beke wuri nen. Etep wom.
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Festus ere Juda tatame emne noub nente abom, ere Pol erne etep wom. Ne mapeke abobe? Ne Jerusalemke yite, an neri tuma etek mette.
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Pol ere etep wom. Berai. An beke kip yi. Gwote ake, aren tetan ake, e Romri tuma namdebe ake. An Rom tame, eme ane gwote akek tuma namdete, e yenbo. Ne metten, an Juda emne ei tuma beke wuri wo.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 An wule wuri tousite, eme ane ek pen sate, e yenbo. An tumaken berai. Eme ane wobe tuma, an etemri tuma namde akek beke kip yi. An abobe, an Romri apeilake eisau eterne yin late. Eter ere ari tuma mette.
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Etep wom, Festus ere eteri porereken tame etemken namden ere Pol erne awosein etep wom. Romri apeilake eisau eter ere neri tuma mette, ne etep woye, an eterne nene won yin tuma namdete.
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Yabel kau yim, apeilake tame Agripa ere geisiken, geisi teri sig Bernaisi, epe Sisariak yin Festus erne sipkom yin erne pir won pap yewote wom.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Yim, yabel nogwape etek temenemke, Festus ere Agripa erne Pol eteri tuma erne wusowun etep wom. Feliks ere tame wuri erne ake yaperke won yim, ere etek som tetan.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Kiyi an Jerusalemke yin temenem, God eteri ake eisauri apeilake tameken Juda etemri apeilakeken eme ane yan lan etep wom. Pol ere wule yaperke nenem. Ne erne noub sin meten, erne pen sate. Eme ane etep wom.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 An emne awosein etep wom. Romri tame nema paku emne bepou beke pe. Tame ere eterken tuma namdebe tame etemri bitimik teten ere emne tuma awosein wote, e yenbo. An emne etep wom.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Yuri eme arenken gwotek yam, an som beke kou. Kwokwos an tuma namdebe akek yin sin an emne etep wom. Kem Pol erne panen yate.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Yam, tuma namdebe tame eme yan teten eme erne tuma namdem. An kiyi abom. Eme eri nenem wule yaper wusoute. Eme etep beke wusou.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Eme etemri sukye worabe wule, kiyi sam tame eteri tumake namdem. Sam tame eri sig Jisas. Pol ere etep wom. Ete tame ere sam, ere wou sene peten ere kelpe tetan.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Tuma somo mette kelu an soplawoyim. Etepkap, an Pol erne wom. Ne Jerusalemke yite, an neri tuma etek sene mette.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Pol ere mo won etep wom. An mo woye. An ake yaperke temente. Romri apeilake tame eisau ere ari tuma mette. Etep ten an erne lakerebetem tame emne etep wom. Kem Pol erne noub lakerebet. Yuri an erne won Romri apeilake tame eisau eterne yin late.
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Etep wom, Agripa ere Festus erne etep wom. An ete tame eri tuma mette aboye. Festus ere awosein etep wom. Kipik neken ek mette. Etep wom.
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Kwokwos Agripa eteri geisi Bernaisiken epe kerap yenbo wolen tuma namdebe akek wurim. Ei nai tame nogwape apeilakeken komri apeilake eme kir etepken wurin sim. Wurim, Festus ere won eme Pol erne panen woram.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Festus ere etep wom. Apeilake, kem akei ete tame erne late. Juda tatame nogwape Jerusalemri o gwoteri erne tuma noub neremri bitimik eme namdem. Eme ane noubke etep wom, eme erne pen sate wom.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 An lam, ete tame ere be wule yaper beke wuri nen. Eme erne mane pen sate. Ete tame ere etep wom. An Romri apeilake tame eisau eterne yin late, ere ari tuma mette. Etep womke, an akeite wos beke kip nen, an erne won Romri apeilake tame eisau eterke yite.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 An siglou bas rasen Romri keryen erne tuma somo bas raste. Be tuma an bas raste? An tuma somo an noub beke met. An ete tame erne gwotek yate woye, apeilake tame Agripa, neren ne eri tuma noub meten ane wusoute. Wusoutek, an tuma somo kir siglouke bas raste.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Ake yaperke tetan tame an erne bepou won yite, e yaper. Namdebe tuma kir siglouke bas rasen newopitte, e yenbo.
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.