Atos 27

Bali -le 'fluba 'trɛ Zozi blamin pli Bali man 'e 'pee (YRENT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zɩ waa 'pla "da 'nan 'kʋ 'kʋ Itali -klʋ -dan ji bɛ, ɛn o Pɔl 'lee -pʋ 'kɔnnɔn -mie -nɔn 'sounjanun tazan -tʋ lɛ. Waa laabo Zulis, e ya Rɔm 'nɔn 'le mingɔnnɛn -le 'sounjanun 'va.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Kʋ -fɔ -klʋ -dan tʋ nɛn e 'si 'fla nɛn waa laabo Adramit bɛ -a da bɛ -a -ji. -Klʋ zɩɛ e -ciala Azi fɛnannun nɛn -klʋ -tɔa "bɛ -a -nan. Ɛn kʋ -kʋdɩ 'sia. 'Kʋ 'vale min -tʋ nɛn waa laabo Ariza bɛ waa kʋɛ cɩ, Masedɔa min nɛn, e "sia Tesalonik.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 'Bɛ 'ta tʋ cɛɛn, ɛn kʋ 'bɔla 'fla nɛn waa laabo Sidɔn bɛ -a da. Zulis ci "yi drɛ Pɔl lɛ, e -si -nɔn -yrɛ 'nan, 'e 'kʋ 'e beenun va -e fɛ nɛn -a 'wɩ cɩ "man "bɛ, 'o -nɔn -yrɛ.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Kʋ 'si 'bɛ 'nan, ɛn kʋ ciɩ 'yi yei 'trɛ nɛn waa laabo Sipri bɛ -a "srɔn. Kɔɔ fulɔ yra a 'kʋ da zia -le "wɛan.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Kʋ jemie nɛn Silisi 'lee Panfili 'lɛglɔn "srɔn "bɛ -a cɛɛn, ɛn kʋ 'bɔla 'fla nɛn waa laabo Mir bɛ -a da, Lisi 'lɛglɔn 'ji.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 'Fla zɩɛ -a da nɛn 'sounjanun tazan -klʋ -dan tʋ 'yɩ, te e "sia Alɛzandri e "ta -ko Itali, ɛn e 'kʋ 'fɔ -ji.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Kʋ yi drɛ "kaga te kʋ -kʋla yɔɔ. 'Kʋ "koe "nyan -sia "kaga 'vaa, ɛn kʋ 'bɔla 'fla nɛn waa laabo Nide bɛ -a "srɔn. 'Pian fulɔ -le "wɛan kʋ'a 'kɔlaman -e 'kʋ 'kʋ 'kʋ 'lɛ zia dɩ. -Yee "wɛan kʋ ciɩla Salome zia, ɛn kʋ -kʋla 'yi yei 'trɛ nɛn waa laabo Crɛt bɛ -a "srɔn.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 'Kʋ "koe "nyan -sia "kaga, ɛn kʋ ciɩ 'yi yei 'trɛ zɩɛ -a "srɔn, kʋ 'bɔla fɛ -tʋ -nan. Fɛ zɩɛ waa -nan laabo -klʋ -dandan -tɔnan 'kpa. E ya 'fla nɛn waa laabo Lase bɛ -a "srɔn.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Kʋ tʋ "kaga 'kpa drɛ -sia, ɛn -kʋdɩ 'kʋ 'lɛ 'tɔ "nyian 'plɛblɛ 'kpa tɩglɩ. -Yɛɛ cɩ 'nan tʋ nɛn o fɛ "sɔan "man "bɛ e ciɩ, ɛn tʋ -wlidɩ "ta bɔa.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 -Yee "wɛan Pɔl 'wɩ 'gʋɛ -a 'pla -wlɛ, e 'nan: «'An beenun, maan ye "le 'nan, -cee -kʋdɩ -kaa 'lɛ dra 'plɛblɛ 'kpa tɩglɩ. -Klʋ -dan 'lee 'e 'ci fɛnun pɛɛnɔn srɛman, ɛn -kaa 'bɔ 'nyian -te kaa drɛlɛ "yi "dɩɛ, -kaa wulo -ko -ji.»
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 'Pian 'sounjanun tazan yi -tɛra -klʋ -dan fɔzan 'lee min 'bɔ nɛn -yee -klʋ cɩ -a bɛ -a da e mlin Pɔl wei da.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ɛn "nyian -a -nan nɛn -klʋ -dannun 'bɔ -tɔa "bɛ, -a -nan "ka "yi 'kpa "le -e 'o tʋ -wlidɩ zɩɛ -a drɛ -nan dɩ, -yee "wɛan -klʋ -dan 'bɔ 'ji minnun pɛɛnɔn wei drɛ 'tʋ 'nan, 'o 'si fɛ zɩɛ -a -nan. O ya "vale 'o dra -kpɔ 'nan, -e 'o 'bɔ -klʋ -dandannun -tɔnan nɛn waa laabo Fenis bɛ -a -nan. -A -nan a Crɛt 'trɛ 'bɔ da "nyian, ɛn 'fla zɩɛ -a da bɛ -wee fulɔ 'sia yidɛ 'fɔ -nan "va 'zia 'pɛ "yi "da, -te 'bɛ "cɛɛ dɩ -e 'e 'si -a -pɛ bʋ da. -Yee "wɛan fɛnan zɩɛ e ya "yi -e 'o 'fʋ -nan tʋ -wlidɩ "man.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Fulɔ nɛn e "sia 'trɛda "tre 'zia bɛ, e "fɛɛndɩ 'sia fɔɔvɔ. Ɛn minnun nɛn -klʋ -dan ji bɛ, "wee 'ji "le 'wee 'wɩ nɛn 'o 'pla "da "bɛ e "ta -daa "drɛlɛ "yi. -Bulalɛ nɛn o -klʋ baa -tɔ -a bɛ, waa 'si 'yia, ɛn o 'wee -klʋ da sɔnun wluan lou, 'nan -e 'o -pli 'o 'lɛ Crɛt 'bɔ "srɔn.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 'Pian fɔɔnɔn, ɛn fulɔ 'plɛblɛ 'tʋ 'si 'yi yei 'trɛ 'bɔ da, e "fɛɛndɩ 'sia 'plɛblɛ. Fulɔ zɩɛ e 'si fɛnan nɛn yidɛ wuanla bɛ -a -pɛ bʋ da zia.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 -Klʋ -dan 'ka -kɔlalɛ -tɔdɩ -a fulɔ zɩɛ -a yra dɩ, ɛn 'kʋ 'fli 'tʋɩ e -kʋ 'kʋ 'a.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 "Kʋɛ vɩnan 'kʋ 'ciɩ 'yi yei 'trɛ 'tʋ nɛn waa laabo Kloda bɛ, -a wlu "tre, ɛn kʋ kɔla 'kʋe -klʋ "wɛnnɛn -trɔadɩ -a -si yra. Kʋa 'sia,
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 ɛn kʋa -fɔ -klʋ -dan 'bɔ 'ji. -A -nan nɛn minnun nɛn o 'nyranman "paa -klʋ 'bɔ da bɛ, o baa -fɔ 'kʋe -klʋ 'bɔ man, 'nan -e 'e 'kɔn 'cinjin. Ɛn "nyian "klan a o ji 'nan, 'o "ta -daa kɔalɛ nyrɛn nɛn Libi 'lɛglɔn "srɔn "bɛ -a va, -yee "wɛan o 'kʋe -klʋ da sɔnun -ta "tra. Zɩ kʋa drɛ zɩɛ, ɛn fulɔ -kʋ 'kʋ 'a 'kʋ 'lɛ.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Tʋ cɛɛn te fulɔ 'kʋe -klʋ -dan 'bɔ 'nyɔɔn man tian 'plɛblɛ, -yee "wɛan fɛnun nɛn -klʋ -dan 'bɔ 'ji bɛ, kʋa wɛɛndɩ 'sia 'yia.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 -A yi yaagazan da bɛ, minnun nɛn o 'nyranman "paa -klʋ -dan 'bɔ 'ji bɛ, -wɛɛ -klʋ 'bɔ da fɛnun "sʋʋdɩ 'sia te waa wɛɛnman 'yia.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Yi "kaga 'kpa -a, te wa'a yidɛ 'lee mlɛn crɛn -tʋwli 'ye dɩ. Fulɔ a tian 'e "pa 'ji 'plɛblɛ "bʋʋ "le "wɛan kʋa -tɔa 'nan 'kʋ 'wulo 'ka bɔala "va "dɩ.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Kʋ yi "kaga drɛ, te kʋ'a fɛ ble dɩ, ɛn Pɔl -tɔ lou minnun yei, -a -nan nɛn e 'nan -wlɛ 'nan: «Kaan wei maan paan -e 'ka vɩlɛ 'ka 'si Crɛt 'trɛda dɩ. "Te kaan wei man paan bɛ, "te 'wɩ 'plɛblɛ 'ka bɔlɛ -kaa man dɩ, ɛn "te fɛnun 'ka srɛlɛ dɩ.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 'Pian 'bɛ nɛn 'gʋɛ, an 'wɩ "paala "nyian 'cɛɛ 'nan, 'ka -pɔan 'kun, -yɛɛ cɩ 'nan 'ka 'va min -tʋwli 'ka 'kaa -a 'wɩ 'ji dɩ. 'Pian -klʋ bɛ, ka'a 'bɛ 'ye "nyian dɩ.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Paan 'pei -man bɛ, Bali nɛn an cɩ -yee vɛ -a ɛn maan "sua 'gʋɛ, -yee 'pasiazan -tʋ -ta 'an 'va, ɛn e 'nan 'mɛn 'nan:
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 ‹Pɔl, te nyɛn 'e 'i 'cɛn dɩ. I -tɔa mingɔnnɛnnun tazan nɛn Rɔm bɛ -a 'lɛ, ɛn Bali -a dra 'yiɛ "yi, -e minnun nɛn ka cɩ waa -klʋ -ji bɛ, o pɛɛnɔn 'wulo 'e bɔla "va.›
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 -Yee "wɛan 'ka -pɔan 'kun, kɔɔ an yi -tɛala Bali da 'nan, 'wɩ nɛn yaa 'vɩ 'mɛn bɛ, yaa drala "da.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 'Pian fulɔ -taa -kaa 'wɛɛnlɛ 'yi yei 'trɛ 'tʋ da.»
26 Vamos dar a uma ilha.
27 -A -nan 'flɛ "fli nɛn 'gʋ, te fulɔ 'bɛ 'ta -tɔa 'kʋ man 'yi 'bɔ nɛn waa laabo Atria bɛ -a yiɛ da. -Pei -tʋ man te bada -tʋ, ɛn minnun nɛn o 'nyranman "paa -klʋ 'bɔ 'ji bɛ, 'o 'ci nrɔn 'nan kʋ "ta -pliman 'trɛ man.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 -A -nan nɛn o baa -tʋ nɛn -bulalɛ cɩ 'e 'fɔdɩ -a "nɛn "bɛ -a -fɔ 'yia, ɛn waa 'yɩ 'nan 'yi 'bɔ -klu bɔa "nan -mɛnliɛ -yɔ -tʋ. Zɩ o -kʋ "nyian 'o 'lɛ -voo bɛ, ɛn waa -fɔ "nyian 'yia, ɛn waa 'yɩ 'nan 'yi 'bɔ -klu bɔa "nan -mɛnliɛ -fuda 'soolu.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 "Klan a o ji 'nan, te fulɔ 'e 'kʋe -klʋ kɔa -kɔlɛ da dɩ, -yee "wɛan o -bulalɛ -dandan sinjɛn nɛn 'e 'fɔdɩ 'kʋe -klʋ man bɛ o -fɔ 'yia -klʋ -sru, 'nan 'e 'kʋe -klʋ 'e vɩlɛ 'e 'kʋ 'e 'lɛ dɩ. Ɛn o tʋ 'cɛndɩ man -pɛn.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Minnun nɛn o 'nyranman "paa -klʋ 'bɔ 'ji bɛ, o ya "vale o -tɛa "ji, ɛn o -klʋ "wɛnnɛn bɛ -a -fɔ 'yia -a vɩdɩ -a 'nan 'o "ta -klʋ baa -tɔa -bulalɛ -a 'e 'lɛ zia.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 -A -nan nɛn Pɔl -a 'vɩ 'sounjanun tazan 'lee 'sounjanun lɛ 'nan: «-Te minnun 'labɛ, wa'a 'fʋlɛ -klʋ -ji dɩɛ, 'ka 'wulo 'ka bɔala "va "dɩ.»
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ɛn 'sounjanun -klʋ "wɛnnɛn 'bɔ man baa cɛɛn, ɛn 'yi 'kʋ -a.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Te o ya tʋ 'cɛndɩ man -pɛnnan bɛ, ɛn Pɔl minnun pɛɛnɔn cin 'yɩ 'nan 'o fɛnun -blɩ, te yaa ve -wlɛ 'nan: «'Ka yi -fuda sinjɛn nɛn 'gʋ te ka ya -a -man -pɛnnan 'nan, fulɔ 'e 'cɛn, ɛn 'yi 'ka 'ka 'ji dɩ.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 -Yee "wɛan an 'ka trʋ "baa 'nan, 'ka fɛnun -blɩ. -Yɛɛ -maan 'lɔɔ, -e 'ka 'wulo 'e vɩlɛ 'e 'kʋ -ji dɩ. Maan ve 'cɛɛ 'nan, 'ka 'va min -tʋwli "srɔɛn 'ka 'sɔanla dɩ.»
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Zɩ Pɔl cɛɛn 'wɩ zɩɛ -a vɩdɩ man bɛ, e 'kpɔun 'si, e Bali muo "fɔ min pɛɛnɔn yiɛ man, yaa "nɛn jɛɛn, ɛn yaa -blɩdɩ 'sia.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Min pɛɛnɔn 'o -pɔan 'kun, ɛn o fɛnun blɩ.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Kʋ pɛɛnɔn nɛn -klʋ -dan zɩɛ -a -ji bɛ, 'kʋ "nɛn bɔa min -yaa "fli -fuba 'sɔravli 'wlɛ 'shɛɛdʋ.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Zɩ o cɛɛn fɛnun -blɩdɩ man o 'kan bɛ, -wee -blɩfɛnun -mie nɛn e -fʋ -klʋ -dan 'bɔ ji bɛ, ɛn waa -sɛn 'yia, 'nan -e -klʋ 'e drɛ 'fogo 'fogo.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Zɩ tʋ cɛɛn bɛ, 'trɛ nɛn o cɩ da "bɛ, wa'a -kɔnnɛn "yɩlɛ dɩ. 'Pian o kɔmida 'yɩ, te nyrɛn a -nan. -A -nan nɛn waa 'pla "da 'nan, o dra -e 'wee -klʋ -dan 'e bɔ -nan nun -kpɔ.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Ɛn o -bulalɛnun nɛn o -klʋ baa -tɔ -a paan bɛ o flu, ɛn o -kʋ 'yi 'wlu. Ɛn o -klʋ yra -trɔa "vɛ -si yra bɛ -a man baa flu, ɛn e -fʋ 'yia. -A -nan nɛn o sɔ -tʋ nɛn -klʋ -dan 'bɔ lɛ bɛ -a wluan lou 'nan -e fulɔ 'e 'tɔ -ji -e 'e 'kʋ waa -a -nan nɛn nyrɛn 'bɔla bɛ -a -nan.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 'Pian 'wee -klʋ -dan 'bɔ wla nyrɛn va 'yia, ɛn e kɔa. -Klʋ -dan 'bɔ 'lɛ zia wla nyrɛn va, ɛn ya'a "nyian -kɔlaman bɔladɩ -a dɩ. -A -nan nɛn fulɔ 'plɛblɛ 'tʋ -klʋ -dan 'bɔ koda zia -wi.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 'Sounjanun a "vale 'o -pʋ 'kɔnnɔn -tɛɛman, 'dʋ -e o -tʋ 'e vɩlɛ 'e 'yi 'wɛ -e 'e -tɛ -ji dɩ.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 'Pian 'sounjanun tazan nɛn e 'ka "vale o Pɔl -tɛ dɩɛ, ya'a o tʋɩlɛ -e o 'wɩ zɩɛ -a drɛ dɩ. Yaa 'vɩ 'e 'flin minnun nɛn o 'yi "wɛa sidɔ bɛ -wlɛ 'nan, 'o 'tɛ 'yia -e 'o bɔla kɔmida.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ɛn yaa 'vɩ -a -mienun lɛ 'nan, "o "drɛ yiba 'fʋɩnun da, ɛn -te bɛ "cɛɛ dɩ, o -kʋla -klʋ -dan nɛn fulɔ cɩ -a -winan bɛ -a fɛnun plɩ -mie da. Zɩ waa drɛ zɩɛ, ɛn o pɛɛnɔn 'wulo 'bɔla "va.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.