Atos 27

Bali -le 'fluba 'trɛ Zozi blamin pli Bali man 'e 'pee (YRENT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zɩ waa 'pla "da 'nan 'kʋ 'kʋ Itali -klʋ -dan ji bɛ, ɛn o Pɔl 'lee -pʋ 'kɔnnɔn -mie -nɔn 'sounjanun tazan -tʋ lɛ. Waa laabo Zulis, e ya Rɔm 'nɔn 'le mingɔnnɛn -le 'sounjanun 'va.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Kʋ -fɔ -klʋ -dan tʋ nɛn e 'si 'fla nɛn waa laabo Adramit bɛ -a da bɛ -a -ji. -Klʋ zɩɛ e -ciala Azi fɛnannun nɛn -klʋ -tɔa "bɛ -a -nan. Ɛn kʋ -kʋdɩ 'sia. 'Kʋ 'vale min -tʋ nɛn waa laabo Ariza bɛ waa kʋɛ cɩ, Masedɔa min nɛn, e "sia Tesalonik.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 'Bɛ 'ta tʋ cɛɛn, ɛn kʋ 'bɔla 'fla nɛn waa laabo Sidɔn bɛ -a da. Zulis ci "yi drɛ Pɔl lɛ, e -si -nɔn -yrɛ 'nan, 'e 'kʋ 'e beenun va -e fɛ nɛn -a 'wɩ cɩ "man "bɛ, 'o -nɔn -yrɛ.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Kʋ 'si 'bɛ 'nan, ɛn kʋ ciɩ 'yi yei 'trɛ nɛn waa laabo Sipri bɛ -a "srɔn. Kɔɔ fulɔ yra a 'kʋ da zia -le "wɛan.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Kʋ jemie nɛn Silisi 'lee Panfili 'lɛglɔn "srɔn "bɛ -a cɛɛn, ɛn kʋ 'bɔla 'fla nɛn waa laabo Mir bɛ -a da, Lisi 'lɛglɔn 'ji.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 'Fla zɩɛ -a da nɛn 'sounjanun tazan -klʋ -dan tʋ 'yɩ, te e "sia Alɛzandri e "ta -ko Itali, ɛn e 'kʋ 'fɔ -ji.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Kʋ yi drɛ "kaga te kʋ -kʋla yɔɔ. 'Kʋ "koe "nyan -sia "kaga 'vaa, ɛn kʋ 'bɔla 'fla nɛn waa laabo Nide bɛ -a "srɔn. 'Pian fulɔ -le "wɛan kʋ'a 'kɔlaman -e 'kʋ 'kʋ 'kʋ 'lɛ zia dɩ. -Yee "wɛan kʋ ciɩla Salome zia, ɛn kʋ -kʋla 'yi yei 'trɛ nɛn waa laabo Crɛt bɛ -a "srɔn.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 'Kʋ "koe "nyan -sia "kaga, ɛn kʋ ciɩ 'yi yei 'trɛ zɩɛ -a "srɔn, kʋ 'bɔla fɛ -tʋ -nan. Fɛ zɩɛ waa -nan laabo -klʋ -dandan -tɔnan 'kpa. E ya 'fla nɛn waa laabo Lase bɛ -a "srɔn.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Kʋ tʋ "kaga 'kpa drɛ -sia, ɛn -kʋdɩ 'kʋ 'lɛ 'tɔ "nyian 'plɛblɛ 'kpa tɩglɩ. -Yɛɛ cɩ 'nan tʋ nɛn o fɛ "sɔan "man "bɛ e ciɩ, ɛn tʋ -wlidɩ "ta bɔa.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 -Yee "wɛan Pɔl 'wɩ 'gʋɛ -a 'pla -wlɛ, e 'nan: «'An beenun, maan ye "le 'nan, -cee -kʋdɩ -kaa 'lɛ dra 'plɛblɛ 'kpa tɩglɩ. -Klʋ -dan 'lee 'e 'ci fɛnun pɛɛnɔn srɛman, ɛn -kaa 'bɔ 'nyian -te kaa drɛlɛ "yi "dɩɛ, -kaa wulo -ko -ji.»
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 'Pian 'sounjanun tazan yi -tɛra -klʋ -dan fɔzan 'lee min 'bɔ nɛn -yee -klʋ cɩ -a bɛ -a da e mlin Pɔl wei da.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Ɛn "nyian -a -nan nɛn -klʋ -dannun 'bɔ -tɔa "bɛ, -a -nan "ka "yi 'kpa "le -e 'o tʋ -wlidɩ zɩɛ -a drɛ -nan dɩ, -yee "wɛan -klʋ -dan 'bɔ 'ji minnun pɛɛnɔn wei drɛ 'tʋ 'nan, 'o 'si fɛ zɩɛ -a -nan. O ya "vale 'o dra -kpɔ 'nan, -e 'o 'bɔ -klʋ -dandannun -tɔnan nɛn waa laabo Fenis bɛ -a -nan. -A -nan a Crɛt 'trɛ 'bɔ da "nyian, ɛn 'fla zɩɛ -a da bɛ -wee fulɔ 'sia yidɛ 'fɔ -nan "va 'zia 'pɛ "yi "da, -te 'bɛ "cɛɛ dɩ -e 'e 'si -a -pɛ bʋ da. -Yee "wɛan fɛnan zɩɛ e ya "yi -e 'o 'fʋ -nan tʋ -wlidɩ "man.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Fulɔ nɛn e "sia 'trɛda "tre 'zia bɛ, e "fɛɛndɩ 'sia fɔɔvɔ. Ɛn minnun nɛn -klʋ -dan ji bɛ, "wee 'ji "le 'wee 'wɩ nɛn 'o 'pla "da "bɛ e "ta -daa "drɛlɛ "yi. -Bulalɛ nɛn o -klʋ baa -tɔ -a bɛ, waa 'si 'yia, ɛn o 'wee -klʋ da sɔnun wluan lou, 'nan -e 'o -pli 'o 'lɛ Crɛt 'bɔ "srɔn.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 'Pian fɔɔnɔn, ɛn fulɔ 'plɛblɛ 'tʋ 'si 'yi yei 'trɛ 'bɔ da, e "fɛɛndɩ 'sia 'plɛblɛ. Fulɔ zɩɛ e 'si fɛnan nɛn yidɛ wuanla bɛ -a -pɛ bʋ da zia.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 -Klʋ -dan 'ka -kɔlalɛ -tɔdɩ -a fulɔ zɩɛ -a yra dɩ, ɛn 'kʋ 'fli 'tʋɩ e -kʋ 'kʋ 'a.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 "Kʋɛ vɩnan 'kʋ 'ciɩ 'yi yei 'trɛ 'tʋ nɛn waa laabo Kloda bɛ, -a wlu "tre, ɛn kʋ kɔla 'kʋe -klʋ "wɛnnɛn -trɔadɩ -a -si yra. Kʋa 'sia,
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 ɛn kʋa -fɔ -klʋ -dan 'bɔ 'ji. -A -nan nɛn minnun nɛn o 'nyranman "paa -klʋ 'bɔ da bɛ, o baa -fɔ 'kʋe -klʋ 'bɔ man, 'nan -e 'e 'kɔn 'cinjin. Ɛn "nyian "klan a o ji 'nan, 'o "ta -daa kɔalɛ nyrɛn nɛn Libi 'lɛglɔn "srɔn "bɛ -a va, -yee "wɛan o 'kʋe -klʋ da sɔnun -ta "tra. Zɩ kʋa drɛ zɩɛ, ɛn fulɔ -kʋ 'kʋ 'a 'kʋ 'lɛ.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Tʋ cɛɛn te fulɔ 'kʋe -klʋ -dan 'bɔ 'nyɔɔn man tian 'plɛblɛ, -yee "wɛan fɛnun nɛn -klʋ -dan 'bɔ 'ji bɛ, kʋa wɛɛndɩ 'sia 'yia.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 -A yi yaagazan da bɛ, minnun nɛn o 'nyranman "paa -klʋ -dan 'bɔ 'ji bɛ, -wɛɛ -klʋ 'bɔ da fɛnun "sʋʋdɩ 'sia te waa wɛɛnman 'yia.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Yi "kaga 'kpa -a, te wa'a yidɛ 'lee mlɛn crɛn -tʋwli 'ye dɩ. Fulɔ a tian 'e "pa 'ji 'plɛblɛ "bʋʋ "le "wɛan kʋa -tɔa 'nan 'kʋ 'wulo 'ka bɔala "va "dɩ.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Kʋ yi "kaga drɛ, te kʋ'a fɛ ble dɩ, ɛn Pɔl -tɔ lou minnun yei, -a -nan nɛn e 'nan -wlɛ 'nan: «Kaan wei maan paan -e 'ka vɩlɛ 'ka 'si Crɛt 'trɛda dɩ. "Te kaan wei man paan bɛ, "te 'wɩ 'plɛblɛ 'ka bɔlɛ -kaa man dɩ, ɛn "te fɛnun 'ka srɛlɛ dɩ.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 'Pian 'bɛ nɛn 'gʋɛ, an 'wɩ "paala "nyian 'cɛɛ 'nan, 'ka -pɔan 'kun, -yɛɛ cɩ 'nan 'ka 'va min -tʋwli 'ka 'kaa -a 'wɩ 'ji dɩ. 'Pian -klʋ bɛ, ka'a 'bɛ 'ye "nyian dɩ.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Paan 'pei -man bɛ, Bali nɛn an cɩ -yee vɛ -a ɛn maan "sua 'gʋɛ, -yee 'pasiazan -tʋ -ta 'an 'va, ɛn e 'nan 'mɛn 'nan:
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 ‹Pɔl, te nyɛn 'e 'i 'cɛn dɩ. I -tɔa mingɔnnɛnnun tazan nɛn Rɔm bɛ -a 'lɛ, ɛn Bali -a dra 'yiɛ "yi, -e minnun nɛn ka cɩ waa -klʋ -ji bɛ, o pɛɛnɔn 'wulo 'e bɔla "va.›
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 -Yee "wɛan 'ka -pɔan 'kun, kɔɔ an yi -tɛala Bali da 'nan, 'wɩ nɛn yaa 'vɩ 'mɛn bɛ, yaa drala "da.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 'Pian fulɔ -taa -kaa 'wɛɛnlɛ 'yi yei 'trɛ 'tʋ da.»
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 -A -nan 'flɛ "fli nɛn 'gʋ, te fulɔ 'bɛ 'ta -tɔa 'kʋ man 'yi 'bɔ nɛn waa laabo Atria bɛ -a yiɛ da. -Pei -tʋ man te bada -tʋ, ɛn minnun nɛn o 'nyranman "paa -klʋ 'bɔ 'ji bɛ, 'o 'ci nrɔn 'nan kʋ "ta -pliman 'trɛ man.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 -A -nan nɛn o baa -tʋ nɛn -bulalɛ cɩ 'e 'fɔdɩ -a "nɛn "bɛ -a -fɔ 'yia, ɛn waa 'yɩ 'nan 'yi 'bɔ -klu bɔa "nan -mɛnliɛ -yɔ -tʋ. Zɩ o -kʋ "nyian 'o 'lɛ -voo bɛ, ɛn waa -fɔ "nyian 'yia, ɛn waa 'yɩ 'nan 'yi 'bɔ -klu bɔa "nan -mɛnliɛ -fuda 'soolu.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 "Klan a o ji 'nan, te fulɔ 'e 'kʋe -klʋ kɔa -kɔlɛ da dɩ, -yee "wɛan o -bulalɛ -dandan sinjɛn nɛn 'e 'fɔdɩ 'kʋe -klʋ man bɛ o -fɔ 'yia -klʋ -sru, 'nan 'e 'kʋe -klʋ 'e vɩlɛ 'e 'kʋ 'e 'lɛ dɩ. Ɛn o tʋ 'cɛndɩ man -pɛn.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Minnun nɛn o 'nyranman "paa -klʋ 'bɔ 'ji bɛ, o ya "vale o -tɛa "ji, ɛn o -klʋ "wɛnnɛn bɛ -a -fɔ 'yia -a vɩdɩ -a 'nan 'o "ta -klʋ baa -tɔa -bulalɛ -a 'e 'lɛ zia.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 -A -nan nɛn Pɔl -a 'vɩ 'sounjanun tazan 'lee 'sounjanun lɛ 'nan: «-Te minnun 'labɛ, wa'a 'fʋlɛ -klʋ -ji dɩɛ, 'ka 'wulo 'ka bɔala "va "dɩ.»
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Ɛn 'sounjanun -klʋ "wɛnnɛn 'bɔ man baa cɛɛn, ɛn 'yi 'kʋ -a.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Te o ya tʋ 'cɛndɩ man -pɛnnan bɛ, ɛn Pɔl minnun pɛɛnɔn cin 'yɩ 'nan 'o fɛnun -blɩ, te yaa ve -wlɛ 'nan: «'Ka yi -fuda sinjɛn nɛn 'gʋ te ka ya -a -man -pɛnnan 'nan, fulɔ 'e 'cɛn, ɛn 'yi 'ka 'ka 'ji dɩ.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 -Yee "wɛan an 'ka trʋ "baa 'nan, 'ka fɛnun -blɩ. -Yɛɛ -maan 'lɔɔ, -e 'ka 'wulo 'e vɩlɛ 'e 'kʋ -ji dɩ. Maan ve 'cɛɛ 'nan, 'ka 'va min -tʋwli "srɔɛn 'ka 'sɔanla dɩ.»
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Zɩ Pɔl cɛɛn 'wɩ zɩɛ -a vɩdɩ man bɛ, e 'kpɔun 'si, e Bali muo "fɔ min pɛɛnɔn yiɛ man, yaa "nɛn jɛɛn, ɛn yaa -blɩdɩ 'sia.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Min pɛɛnɔn 'o -pɔan 'kun, ɛn o fɛnun blɩ.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Kʋ pɛɛnɔn nɛn -klʋ -dan zɩɛ -a -ji bɛ, 'kʋ "nɛn bɔa min -yaa "fli -fuba 'sɔravli 'wlɛ 'shɛɛdʋ.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Zɩ o cɛɛn fɛnun -blɩdɩ man o 'kan bɛ, -wee -blɩfɛnun -mie nɛn e -fʋ -klʋ -dan 'bɔ ji bɛ, ɛn waa -sɛn 'yia, 'nan -e -klʋ 'e drɛ 'fogo 'fogo.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Zɩ tʋ cɛɛn bɛ, 'trɛ nɛn o cɩ da "bɛ, wa'a -kɔnnɛn "yɩlɛ dɩ. 'Pian o kɔmida 'yɩ, te nyrɛn a -nan. -A -nan nɛn waa 'pla "da 'nan, o dra -e 'wee -klʋ -dan 'e bɔ -nan nun -kpɔ.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Ɛn o -bulalɛnun nɛn o -klʋ baa -tɔ -a paan bɛ o flu, ɛn o -kʋ 'yi 'wlu. Ɛn o -klʋ yra -trɔa "vɛ -si yra bɛ -a man baa flu, ɛn e -fʋ 'yia. -A -nan nɛn o sɔ -tʋ nɛn -klʋ -dan 'bɔ lɛ bɛ -a wluan lou 'nan -e fulɔ 'e 'tɔ -ji -e 'e 'kʋ waa -a -nan nɛn nyrɛn 'bɔla bɛ -a -nan.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 'Pian 'wee -klʋ -dan 'bɔ wla nyrɛn va 'yia, ɛn e kɔa. -Klʋ -dan 'bɔ 'lɛ zia wla nyrɛn va, ɛn ya'a "nyian -kɔlaman bɔladɩ -a dɩ. -A -nan nɛn fulɔ 'plɛblɛ 'tʋ -klʋ -dan 'bɔ koda zia -wi.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 'Sounjanun a "vale 'o -pʋ 'kɔnnɔn -tɛɛman, 'dʋ -e o -tʋ 'e vɩlɛ 'e 'yi 'wɛ -e 'e -tɛ -ji dɩ.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 'Pian 'sounjanun tazan nɛn e 'ka "vale o Pɔl -tɛ dɩɛ, ya'a o tʋɩlɛ -e o 'wɩ zɩɛ -a drɛ dɩ. Yaa 'vɩ 'e 'flin minnun nɛn o 'yi "wɛa sidɔ bɛ -wlɛ 'nan, 'o 'tɛ 'yia -e 'o bɔla kɔmida.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Ɛn yaa 'vɩ -a -mienun lɛ 'nan, "o "drɛ yiba 'fʋɩnun da, ɛn -te bɛ "cɛɛ dɩ, o -kʋla -klʋ -dan nɛn fulɔ cɩ -a -winan bɛ -a fɛnun plɩ -mie da. Zɩ waa drɛ zɩɛ, ɛn o pɛɛnɔn 'wulo 'bɔla "va.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.