Atos 22

Bali -le 'fluba 'trɛ Zozi blamin pli Bali man 'e 'pee (YRENT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 E 'nan: «'An "bʋɩnun 'lee 'an "tɩnun, 'ka "trɔɛn "tɔ 'an wei lɛ -e 'wɩ nɛn kɔ 'an vɩ 'cɛɛ 'lɔɔ, -e 'ka 'si 'an man bɛ 'ka man.»
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Zɩ waa wei 'man te e "we -wlɛ Ebre wei -ji bɛ, ɛn 'o 'lɛbo 'pla "da "fo. -A -nan nɛn Pɔl "e -wlɛ 'nan:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 «Silisi Zuif min nɛn maan, an "sia Tars, 'pian waan 'lɛbʋ Zeruzalɛm 'gʋ. Min nɛn e 'wɩ paa 'an 'ji bɛ, waa laabo Gamaliɛl, -yɛɛ -kaa tranun drɛ wɩ paa 'an 'ji 'kpa tɩglɩ. 'An bɔ 'gʋ an ya "nɛn Bali nɛn ka cɩ cɛɛgʋ -a -sru 'labɛ, -a -sru 'kpa tɩglɩ.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Minnun nɛn o 'ta 'wʋla "nɛn 'wɩ "paadɩ -trɛ nɛn 'gʋɛ -a -sru "bɛ, an 'tɛ 'pa o da -trilii, min -mie -ka -a 'wɩ 'ji. An -klɔnmɔn 'lee lɩmɔn nun 'kun, an o -fɔ -pʋ 'kuin -a 'wɩ man.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Bali -pannɔn 'tazan 'lee min cejenun -kɔlaman waa ve 'nan, 'wɩ tɩglɩ nɛn maan ve. -Yɛɛ cɩ 'nan, o 'bɔ -wɛɛ 'fluba nɛn e -si -nɔan 'mɛn -e 'an -wla Zuif 'nɔn 'le cin yɩ 'kɔn nɛn Damas bɛ -a -ji bɛ -a -nɔn 'mɛn. An -kʋ 'nan -e 'an Zozinɔn nɛn -nan nun bɛ o "kuun -e 'an 'ta waa Zeruzalɛm -e 'o 'wɩ "nɛn -kɔɔn -wlɛ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 An sɔɔnla 'sia, "mɛɛn vɩnan 'an -pliman Damas "srɔn te yidɛ "ta bɔa min -win -ji 'sɛzɛ bɛ, -a -nan nɛn 'tɛ 'san -dan bii laji, e -sɛn 'an da.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 'An -tria "tra, ɛn an wei -tʋ 'man, te yaa ve 'mɛn 'nan: ‹Saul, Saul -mɛ "le "wɛan nɛn i 'tɛ "paa 'an da?›
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ɛn maan laabʋ 'nan: ‹'An 'san, -tɩ nɛn 'yia?›
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Minnun nɛn kʋ cɩ waa bɛ, "o 'tɛ 'san 'bɔ 'yɩ, 'pian min 'bɔ nɛn kʋ wɩɩ 'a bɛ, wa'a wei manlɛ dɩ.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Maan laabʋ 'nan: ‹Minsan 'an drɛ "mɛn 'kɔ?›
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 'Tɛ 'san 'plɛblɛ zɩɛ, yaan yiɛ 'wi, -yee "wɛan minnun nɛn kʋ cɩ waa bɛ, waan 'kun 'an 'pɛ -man, ɛn o -kʋ maan Damas.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Min -tʋ a 'fla zɩɛ -a da bɛ, waa laabo Anania e Bali bɔa 'kpa tɩglɩ ɛn e 'ta 'wʋla -cee -peinun da, ɛn Damas 'bɔ 'nan bɛ Zuif 'nɔn pɛɛnɔn -a 'tɔ "yi "ve.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Min zɩɛ, e -ta 'an 'va, e -tɔ 'an "srɔn, ɛn e 'mɛn 'nan: ‹'An "bʋɩ Saul 'i yiɛ 'e 'lɛ 'sʋ!›
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 -A -nan nɛn yaa 'vɩ 'nan: ‹-Kaa tranun -le Bali 'i 'pla 'e 'cɛn 'nan -e 'yie 'ci 'sɔ wɩnun -tɔ, -e min nɛn e cɩ tɩglɩ 'e -tʋwli "bɛ 'i -tɔ, -e wei nɛn e 'sia -a 'le bɛ 'i man.›
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 -Yɛɛ cɩ 'nan e 'nan: ‹I -kɔan 'yee 'wɩ -nan yɩzan -a, -e 'wɩ nɛn yia -nan 'yɩ, ɛn yia 'man bɛ, 'i vɩ min pɛɛnɔn lɛ!
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 'Bɛ nɛn 'gʋɛ, -mɛ "nɛn i cɩ -a man -pɛnnan? 'I 'wluan lou. 'Wei -batize drɛ, 'i vɩ Zozi lɛ 'nan, -yɛɛ cɩ 'i 'san -a, -e Zozi 'e 'yie 'wɩ 'wlidɩ fui.›
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 An 'li 'an da Zeruzalɛm, an ya Bali trʋ 'banan Bali -pan 'kuin, ɛn e drɛ 'mɛn "le nyrinvla zʋ.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 An Minsan 'yɩ, ɛn e 'mɛn 'nan: ‹'I klɛ 'i man! 'I 'si "nyiandʋ Zeruzalɛm! -Yɛɛ cɩ 'nan -a -nan 'nɔn 'ka 'taa 'wɩlɛ 'mɛn 'wɩ nɛn i -taa -a vɩlɛ bɛ -a man dɩ.›
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ɛn maan 'nan -yrɛ 'nan: ‹Minsan, waa -tɔa 'nan "nɛn an -cia cin yɩ 'kɔnnun -ji, te an minnun nɛn o yi -tɛala i da bɛ o "kuunman, te an o -fɔa "pʋ 'kuin, te an o -sɔan.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 "Wɛɛ vɩ 'nan o Etiɛnɛn nɛn 'yie 'wɩ 'nan yɩzan -a bɛ -a -tɛ te an ya -nan, ɛn 'an 'bɔ 'bɛ 'kun -wee sɔnun man.›
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ɛn Minsan "e 'mɛn "mɛn 'nan: ‹'I 'kʋ! An -taa 'i 'palɛ -sia -kɔɔbli minnun nɛn o 'ka Zuif 'nɔn 'a dɩɛ o va.› »
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Minnun "trɔɛn "fʋ 'e 'tɔdɩ Pɔl wei lɛ -trilii 'pian zɩ e 'wɩ zɩɛ -a 'vɩ bɛ, tɔɔn ɛn o -paandɩ 'sia -a vɩdɩ -a 'nan: «'O min 'labɛ -a -tɛ, 'e 'sinan "fo, e 'ka "le -a yiɛ 'e 'fʋ "man "dɩ.»
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 O -paandɩ 'sia te o 'wee sɔnun wɛɛnman, te o fuɔn wɛɛnman lou 'bli 'fɔ o ji -le "wɛan.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ɛn 'sounjanun tazan "e 'nan 'o Pɔl -wla 'sounjanun -le 'kɔn 'bɔ 'ji, -e 'o 'wɩ laabʋ -yrɔ sɔnba "a. 'Sounjanun tazan a "vale 'wɩ nɛn yaa -maan 'lɔɔ, minnun paan Pɔl da bɛ 'e -ci maan.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Zɩ o ya Pɔl -yrɩnan 'nan -e 'o -sɔn bɛ, ɛn 'sounjanun tazan nɛn 'e 'tɔdɩ -nan bɛ, Pɔl -a laabʋ -yrɔ 'nan: «-A -si a 'e 'nɔndɩ 'cɛɛ 'nan, Rɔm min tɩglɩ nɛn wa'a tian -yee tin 'balɛ -e tin 'e 'tɛ "da "dɩɛ, 'ka -sɔn?»
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Zɩ 'sounjanun tazan 'wɩ zɩɛ -a 'man bɛ, ɛn e -kʋ -a vɩlɛ 'sounjanun tazan -dan lɛ 'nan: «Min 'labɛ, Rɔm min tɩglɩ nɛn. I "ta -a dra -yrɛ 'kɔ?»
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 -A -nan nɛn 'sounjanun tazan -dan -ta, ɛn yaa laabʋ Pɔl -lɔ 'nan: «Rɔm min nɛn 'yia?»
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ɛn 'sounjanun tazan -dan "e Pɔl lɛ "nyian 'nan: «'Mɛn vɛ bɛ, "lala "kaga "a nɛn an drɛ Rɔm min tɩglɩ 'a.»
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 'Nun tɔɔn minnun nɛn o "ta paan 'wɩ laabo Pɔl -lɔ sɔnba "a bɛ, o pli 'o -sru, ɛn o 'si Pɔl "srɔn. Zɩ 'sounjanun tazan -dan a 'man 'nan, Pɔl nɛn 'e 'nɔn minnun lɛ waa yrɩ bɛ, 'nan Rɔm min tɩglɩ nɛn bɛ, -a -nan nɛn nyɛn -a cɛɛn.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 'Sounjanun tazan -dan a "vale 'nan 'wɩ nɛn 'e drɛ 'lɔɔ, ɛn Zuif 'nɔn 'wɩ 'tɔ Pɔl man bɛ "e -tɔa. -Yee "wɛan zɩ tʋ cɛɛn bodrun bɛ, ɛn e 'nan Bali -pannɔn 'lee tin 'banɔn pɛɛnɔn lɛ 'nan, 'o cin yɩ. E 'nan 'o baa 'si Pɔl man, -a -nan nɛn o 'ta Pɔl -a tin 'banɔn 'lɛ, ɛn waa -tɔ o yei.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.