Atos 22

Bali -le 'fluba 'trɛ Zozi blamin pli Bali man 'e 'pee (YRENT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 E 'nan: «'An "bʋɩnun 'lee 'an "tɩnun, 'ka "trɔɛn "tɔ 'an wei lɛ -e 'wɩ nɛn kɔ 'an vɩ 'cɛɛ 'lɔɔ, -e 'ka 'si 'an man bɛ 'ka man.»
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Zɩ waa wei 'man te e "we -wlɛ Ebre wei -ji bɛ, ɛn 'o 'lɛbo 'pla "da "fo. -A -nan nɛn Pɔl "e -wlɛ 'nan:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 «Silisi Zuif min nɛn maan, an "sia Tars, 'pian waan 'lɛbʋ Zeruzalɛm 'gʋ. Min nɛn e 'wɩ paa 'an 'ji bɛ, waa laabo Gamaliɛl, -yɛɛ -kaa tranun drɛ wɩ paa 'an 'ji 'kpa tɩglɩ. 'An bɔ 'gʋ an ya "nɛn Bali nɛn ka cɩ cɛɛgʋ -a -sru 'labɛ, -a -sru 'kpa tɩglɩ.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Minnun nɛn o 'ta 'wʋla "nɛn 'wɩ "paadɩ -trɛ nɛn 'gʋɛ -a -sru "bɛ, an 'tɛ 'pa o da -trilii, min -mie -ka -a 'wɩ 'ji. An -klɔnmɔn 'lee lɩmɔn nun 'kun, an o -fɔ -pʋ 'kuin -a 'wɩ man.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Bali -pannɔn 'tazan 'lee min cejenun -kɔlaman waa ve 'nan, 'wɩ tɩglɩ nɛn maan ve. -Yɛɛ cɩ 'nan, o 'bɔ -wɛɛ 'fluba nɛn e -si -nɔan 'mɛn -e 'an -wla Zuif 'nɔn 'le cin yɩ 'kɔn nɛn Damas bɛ -a -ji bɛ -a -nɔn 'mɛn. An -kʋ 'nan -e 'an Zozinɔn nɛn -nan nun bɛ o "kuun -e 'an 'ta waa Zeruzalɛm -e 'o 'wɩ "nɛn -kɔɔn -wlɛ.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 An sɔɔnla 'sia, "mɛɛn vɩnan 'an -pliman Damas "srɔn te yidɛ "ta bɔa min -win -ji 'sɛzɛ bɛ, -a -nan nɛn 'tɛ 'san -dan bii laji, e -sɛn 'an da.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 'An -tria "tra, ɛn an wei -tʋ 'man, te yaa ve 'mɛn 'nan: ‹Saul, Saul -mɛ "le "wɛan nɛn i 'tɛ "paa 'an da?›
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ɛn maan laabʋ 'nan: ‹'An 'san, -tɩ nɛn 'yia?›
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Minnun nɛn kʋ cɩ waa bɛ, "o 'tɛ 'san 'bɔ 'yɩ, 'pian min 'bɔ nɛn kʋ wɩɩ 'a bɛ, wa'a wei manlɛ dɩ.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Maan laabʋ 'nan: ‹Minsan 'an drɛ "mɛn 'kɔ?›
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 'Tɛ 'san 'plɛblɛ zɩɛ, yaan yiɛ 'wi, -yee "wɛan minnun nɛn kʋ cɩ waa bɛ, waan 'kun 'an 'pɛ -man, ɛn o -kʋ maan Damas.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Min -tʋ a 'fla zɩɛ -a da bɛ, waa laabo Anania e Bali bɔa 'kpa tɩglɩ ɛn e 'ta 'wʋla -cee -peinun da, ɛn Damas 'bɔ 'nan bɛ Zuif 'nɔn pɛɛnɔn -a 'tɔ "yi "ve.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Min zɩɛ, e -ta 'an 'va, e -tɔ 'an "srɔn, ɛn e 'mɛn 'nan: ‹'An "bʋɩ Saul 'i yiɛ 'e 'lɛ 'sʋ!›
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 -A -nan nɛn yaa 'vɩ 'nan: ‹-Kaa tranun -le Bali 'i 'pla 'e 'cɛn 'nan -e 'yie 'ci 'sɔ wɩnun -tɔ, -e min nɛn e cɩ tɩglɩ 'e -tʋwli "bɛ 'i -tɔ, -e wei nɛn e 'sia -a 'le bɛ 'i man.›
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 -Yɛɛ cɩ 'nan e 'nan: ‹I -kɔan 'yee 'wɩ -nan yɩzan -a, -e 'wɩ nɛn yia -nan 'yɩ, ɛn yia 'man bɛ, 'i vɩ min pɛɛnɔn lɛ!
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 'Bɛ nɛn 'gʋɛ, -mɛ "nɛn i cɩ -a man -pɛnnan? 'I 'wluan lou. 'Wei -batize drɛ, 'i vɩ Zozi lɛ 'nan, -yɛɛ cɩ 'i 'san -a, -e Zozi 'e 'yie 'wɩ 'wlidɩ fui.›
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 An 'li 'an da Zeruzalɛm, an ya Bali trʋ 'banan Bali -pan 'kuin, ɛn e drɛ 'mɛn "le nyrinvla zʋ.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 An Minsan 'yɩ, ɛn e 'mɛn 'nan: ‹'I klɛ 'i man! 'I 'si "nyiandʋ Zeruzalɛm! -Yɛɛ cɩ 'nan -a -nan 'nɔn 'ka 'taa 'wɩlɛ 'mɛn 'wɩ nɛn i -taa -a vɩlɛ bɛ -a man dɩ.›
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Ɛn maan 'nan -yrɛ 'nan: ‹Minsan, waa -tɔa 'nan "nɛn an -cia cin yɩ 'kɔnnun -ji, te an minnun nɛn o yi -tɛala i da bɛ o "kuunman, te an o -fɔa "pʋ 'kuin, te an o -sɔan.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 "Wɛɛ vɩ 'nan o Etiɛnɛn nɛn 'yie 'wɩ 'nan yɩzan -a bɛ -a -tɛ te an ya -nan, ɛn 'an 'bɔ 'bɛ 'kun -wee sɔnun man.›
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Ɛn Minsan "e 'mɛn "mɛn 'nan: ‹'I 'kʋ! An -taa 'i 'palɛ -sia -kɔɔbli minnun nɛn o 'ka Zuif 'nɔn 'a dɩɛ o va.› »
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Minnun "trɔɛn "fʋ 'e 'tɔdɩ Pɔl wei lɛ -trilii 'pian zɩ e 'wɩ zɩɛ -a 'vɩ bɛ, tɔɔn ɛn o -paandɩ 'sia -a vɩdɩ -a 'nan: «'O min 'labɛ -a -tɛ, 'e 'sinan "fo, e 'ka "le -a yiɛ 'e 'fʋ "man "dɩ.»
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 O -paandɩ 'sia te o 'wee sɔnun wɛɛnman, te o fuɔn wɛɛnman lou 'bli 'fɔ o ji -le "wɛan.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Ɛn 'sounjanun tazan "e 'nan 'o Pɔl -wla 'sounjanun -le 'kɔn 'bɔ 'ji, -e 'o 'wɩ laabʋ -yrɔ sɔnba "a. 'Sounjanun tazan a "vale 'wɩ nɛn yaa -maan 'lɔɔ, minnun paan Pɔl da bɛ 'e -ci maan.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Zɩ o ya Pɔl -yrɩnan 'nan -e 'o -sɔn bɛ, ɛn 'sounjanun tazan nɛn 'e 'tɔdɩ -nan bɛ, Pɔl -a laabʋ -yrɔ 'nan: «-A -si a 'e 'nɔndɩ 'cɛɛ 'nan, Rɔm min tɩglɩ nɛn wa'a tian -yee tin 'balɛ -e tin 'e 'tɛ "da "dɩɛ, 'ka -sɔn?»
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Zɩ 'sounjanun tazan 'wɩ zɩɛ -a 'man bɛ, ɛn e -kʋ -a vɩlɛ 'sounjanun tazan -dan lɛ 'nan: «Min 'labɛ, Rɔm min tɩglɩ nɛn. I "ta -a dra -yrɛ 'kɔ?»
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 -A -nan nɛn 'sounjanun tazan -dan -ta, ɛn yaa laabʋ Pɔl -lɔ 'nan: «Rɔm min nɛn 'yia?»
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ɛn 'sounjanun tazan -dan "e Pɔl lɛ "nyian 'nan: «'Mɛn vɛ bɛ, "lala "kaga "a nɛn an drɛ Rɔm min tɩglɩ 'a.»
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 'Nun tɔɔn minnun nɛn o "ta paan 'wɩ laabo Pɔl -lɔ sɔnba "a bɛ, o pli 'o -sru, ɛn o 'si Pɔl "srɔn. Zɩ 'sounjanun tazan -dan a 'man 'nan, Pɔl nɛn 'e 'nɔn minnun lɛ waa yrɩ bɛ, 'nan Rɔm min tɩglɩ nɛn bɛ, -a -nan nɛn nyɛn -a cɛɛn.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 'Sounjanun tazan -dan a "vale 'nan 'wɩ nɛn 'e drɛ 'lɔɔ, ɛn Zuif 'nɔn 'wɩ 'tɔ Pɔl man bɛ "e -tɔa. -Yee "wɛan zɩ tʋ cɛɛn bodrun bɛ, ɛn e 'nan Bali -pannɔn 'lee tin 'banɔn pɛɛnɔn lɛ 'nan, 'o cin yɩ. E 'nan 'o baa 'si Pɔl man, -a -nan nɛn o 'ta Pɔl -a tin 'banɔn 'lɛ, ɛn waa -tɔ o yei.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.