Atos 22
Yaouré NT (YRE_WBT) vs NAA
1 E 'nan: «'An "bʋɩnun 'lee 'an "tɩnun, 'ka "trɔɛn "tɔ 'an wei lɛ -e 'wɩ nɛn kɔ 'an vɩ 'cɛɛ 'lɔɔ, -e 'ka 'si 'an man bɛ 'ka man.»
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Zɩ waa wei 'man te e "we -wlɛ Ebre wei -ji bɛ, ɛn 'o 'lɛbo 'pla "da "fo. -A -nan nɛn Pɔl "e -wlɛ 'nan:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 «Silisi Zuif min nɛn maan, an "sia Tars, 'pian waan 'lɛbʋ Zeruzalɛm 'gʋ. Min nɛn e 'wɩ paa 'an 'ji bɛ, waa laabo Gamaliɛl, -yɛɛ -kaa tranun drɛ wɩ paa 'an 'ji 'kpa tɩglɩ. 'An bɔ 'gʋ an ya "nɛn Bali nɛn ka cɩ cɛɛgʋ -a -sru 'labɛ, -a -sru 'kpa tɩglɩ.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Minnun nɛn o 'ta 'wʋla "nɛn 'wɩ "paadɩ -trɛ nɛn 'gʋɛ -a -sru "bɛ, an 'tɛ 'pa o da -trilii, min -mie -ka -a 'wɩ 'ji. An -klɔnmɔn 'lee lɩmɔn nun 'kun, an o -fɔ -pʋ 'kuin -a 'wɩ man.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Bali -pannɔn 'tazan 'lee min cejenun -kɔlaman waa ve 'nan, 'wɩ tɩglɩ nɛn maan ve. -Yɛɛ cɩ 'nan, o 'bɔ -wɛɛ 'fluba nɛn e -si -nɔan 'mɛn -e 'an -wla Zuif 'nɔn 'le cin yɩ 'kɔn nɛn Damas bɛ -a -ji bɛ -a -nɔn 'mɛn. An -kʋ 'nan -e 'an Zozinɔn nɛn -nan nun bɛ o "kuun -e 'an 'ta waa Zeruzalɛm -e 'o 'wɩ "nɛn -kɔɔn -wlɛ.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 An sɔɔnla 'sia, "mɛɛn vɩnan 'an -pliman Damas "srɔn te yidɛ "ta bɔa min -win -ji 'sɛzɛ bɛ, -a -nan nɛn 'tɛ 'san -dan bii laji, e -sɛn 'an da.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 'An -tria "tra, ɛn an wei -tʋ 'man, te yaa ve 'mɛn 'nan: ‹Saul, Saul -mɛ "le "wɛan nɛn i 'tɛ "paa 'an da?›
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ɛn maan laabʋ 'nan: ‹'An 'san, -tɩ nɛn 'yia?› E 'mɛn 'nan: ‹Nazarɛtɩ min Zozi nɛn i 'tɛ "paa "da "bɛ -nyrɛn 'maan.›
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Minnun nɛn kʋ cɩ waa bɛ, "o 'tɛ 'san 'bɔ 'yɩ, 'pian min 'bɔ nɛn kʋ wɩɩ 'a bɛ, wa'a wei manlɛ dɩ.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Maan laabʋ 'nan: ‹Minsan 'an drɛ "mɛn 'kɔ?› Ɛn Minsan "e "mɛn 'nan: ‹'I 'wluan lou -e 'i 'kʋ Damas -a -nan nun nɛn 'wɩ nɛn Bali "e 'nan 'yiɛ 'i drɛ bɛ, waa ve 'yiɛ.›
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 'Tɛ 'san 'plɛblɛ zɩɛ, yaan yiɛ 'wi, -yee "wɛan minnun nɛn kʋ cɩ waa bɛ, waan 'kun 'an 'pɛ -man, ɛn o -kʋ maan Damas.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Min -tʋ a 'fla zɩɛ -a da bɛ, waa laabo Anania e Bali bɔa 'kpa tɩglɩ ɛn e 'ta 'wʋla -cee -peinun da, ɛn Damas 'bɔ 'nan bɛ Zuif 'nɔn pɛɛnɔn -a 'tɔ "yi "ve.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Min zɩɛ, e -ta 'an 'va, e -tɔ 'an "srɔn, ɛn e 'mɛn 'nan: ‹'An "bʋɩ Saul 'i yiɛ 'e 'lɛ 'sʋ!› 'Nun tɔɔn ɛn 'an yiɛ 'lɛ 'sʋ, ɛn maan 'bɔ 'yɩ.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 -A -nan nɛn yaa 'vɩ 'nan: ‹-Kaa tranun -le Bali 'i 'pla 'e 'cɛn 'nan -e 'yie 'ci 'sɔ wɩnun -tɔ, -e min nɛn e cɩ tɩglɩ 'e -tʋwli "bɛ 'i -tɔ, -e wei nɛn e 'sia -a 'le bɛ 'i man.›
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 -Yɛɛ cɩ 'nan e 'nan: ‹I -kɔan 'yee 'wɩ -nan yɩzan -a, -e 'wɩ nɛn yia -nan 'yɩ, ɛn yia 'man bɛ, 'i vɩ min pɛɛnɔn lɛ!
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 'Bɛ nɛn 'gʋɛ, -mɛ "nɛn i cɩ -a man -pɛnnan? 'I 'wluan lou. 'Wei -batize drɛ, 'i vɩ Zozi lɛ 'nan, -yɛɛ cɩ 'i 'san -a, -e Zozi 'e 'yie 'wɩ 'wlidɩ fui.›
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 An 'li 'an da Zeruzalɛm, an ya Bali trʋ 'banan Bali -pan 'kuin, ɛn e drɛ 'mɛn "le nyrinvla zʋ.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 An Minsan 'yɩ, ɛn e 'mɛn 'nan: ‹'I klɛ 'i man! 'I 'si "nyiandʋ Zeruzalɛm! -Yɛɛ cɩ 'nan -a -nan 'nɔn 'ka 'taa 'wɩlɛ 'mɛn 'wɩ nɛn i -taa -a vɩlɛ bɛ -a man dɩ.›
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Ɛn maan 'nan -yrɛ 'nan: ‹Minsan, waa -tɔa 'nan "nɛn an -cia cin yɩ 'kɔnnun -ji, te an minnun nɛn o yi -tɛala i da bɛ o "kuunman, te an o -fɔa "pʋ 'kuin, te an o -sɔan.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 "Wɛɛ vɩ 'nan o Etiɛnɛn nɛn 'yie 'wɩ 'nan yɩzan -a bɛ -a -tɛ te an ya -nan, ɛn 'an 'bɔ 'bɛ 'kun -wee sɔnun man.›
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Ɛn Minsan "e 'mɛn "mɛn 'nan: ‹'I 'kʋ! An -taa 'i 'palɛ -sia -kɔɔbli minnun nɛn o 'ka Zuif 'nɔn 'a dɩɛ o va.› »
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Minnun "trɔɛn "fʋ 'e 'tɔdɩ Pɔl wei lɛ -trilii 'pian zɩ e 'wɩ zɩɛ -a 'vɩ bɛ, tɔɔn ɛn o -paandɩ 'sia -a vɩdɩ -a 'nan: «'O min 'labɛ -a -tɛ, 'e 'sinan "fo, e 'ka "le -a yiɛ 'e 'fʋ "man "dɩ.»
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 O -paandɩ 'sia te o 'wee sɔnun wɛɛnman, te o fuɔn wɛɛnman lou 'bli 'fɔ o ji -le "wɛan.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ɛn 'sounjanun tazan "e 'nan 'o Pɔl -wla 'sounjanun -le 'kɔn 'bɔ 'ji, -e 'o 'wɩ laabʋ -yrɔ sɔnba "a. 'Sounjanun tazan a "vale 'wɩ nɛn yaa -maan 'lɔɔ, minnun paan Pɔl da bɛ 'e -ci maan.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Zɩ o ya Pɔl -yrɩnan 'nan -e 'o -sɔn bɛ, ɛn 'sounjanun tazan nɛn 'e 'tɔdɩ -nan bɛ, Pɔl -a laabʋ -yrɔ 'nan: «-A -si a 'e 'nɔndɩ 'cɛɛ 'nan, Rɔm min tɩglɩ nɛn wa'a tian -yee tin 'balɛ -e tin 'e 'tɛ "da "dɩɛ, 'ka -sɔn?»
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Zɩ 'sounjanun tazan 'wɩ zɩɛ -a 'man bɛ, ɛn e -kʋ -a vɩlɛ 'sounjanun tazan -dan lɛ 'nan: «Min 'labɛ, Rɔm min tɩglɩ nɛn. I "ta -a dra -yrɛ 'kɔ?»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 -A -nan nɛn 'sounjanun tazan -dan -ta, ɛn yaa laabʋ Pɔl -lɔ 'nan: «Rɔm min nɛn 'yia?» Ɛn Pɔl "e -yrɛ 'nan, Rɔm min nɛn 'yaa.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ɛn 'sounjanun tazan -dan "e Pɔl lɛ "nyian 'nan: «'Mɛn vɛ bɛ, "lala "kaga "a nɛn an drɛ Rɔm min tɩglɩ 'a.» Ɛn Pɔl "e 'nan: «'O "mɛɛn "ya 'wʋ Rɔm min tɩglɩ 'a.»
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 'Nun tɔɔn minnun nɛn o "ta paan 'wɩ laabo Pɔl -lɔ sɔnba "a bɛ, o pli 'o -sru, ɛn o 'si Pɔl "srɔn. Zɩ 'sounjanun tazan -dan a 'man 'nan, Pɔl nɛn 'e 'nɔn minnun lɛ waa yrɩ bɛ, 'nan Rɔm min tɩglɩ nɛn bɛ, -a -nan nɛn nyɛn -a cɛɛn.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 'Sounjanun tazan -dan a "vale 'nan 'wɩ nɛn 'e drɛ 'lɔɔ, ɛn Zuif 'nɔn 'wɩ 'tɔ Pɔl man bɛ "e -tɔa. -Yee "wɛan zɩ tʋ cɛɛn bodrun bɛ, ɛn e 'nan Bali -pannɔn 'lee tin 'banɔn pɛɛnɔn lɛ 'nan, 'o cin yɩ. E 'nan 'o baa 'si Pɔl man, -a -nan nɛn o 'ta Pɔl -a tin 'banɔn 'lɛ, ɛn waa -tɔ o yei.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.