Lucas 18
Yareba Nupela Testamen (YRB) vs ARIB
1 — ausente —
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 — ausente —
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 I suro mui wabu awetama ibeda i koto amarabai farebite webi, naba wasai utasu amara wiaro eno ueta ekodifi webi.
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 I wabu aweta enoma enoma webina i koto dera yawoeta amarama danu unu utawa i awetanu unu weta. I awetanu danu unu utawa uiro woroworo fare webiro dawa nautebe osi uite we imui, na Godini emeba iyarawa utebatane.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Nono ewa wabu aweta nabai sina woroworo wasuro danu sina nautebe na arama uneba awonana danu unu umate dawa durua umau. Utebe woroworo webiosoro nanu ibeta ba me uosoa wei.
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Yesuma eno weite wei, i siosawere koto dera amaranu sina nauawe.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Dawa eno utasuna Godinu sina nautaita uwarama Godiba woroworo waitaro emanu waita sina Godima nauegou utasu aba me?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Aiwia, emanu waita sina enanari sau utasu wei. Idoro i Ba Eme Sini Amarama nasiniro nono owefite fafisuna uwarama Godinu sina naufitaro efisu aba me wei?
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 — ausente —
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 — ausente —
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 I Ferosi amarama uyarite danu aika imuite guriguri uteda eno wei, Baba Godi, nana moana uwara ari meba we ma kobererau utatane. Na waira amarana me. Na siosa ueta amarana me. Na dita yagera fareta amarana me. Na ewa takesi muneta amara arina me.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Mui fura kowa sadei ieta itawa utatanete nanu ibaiabai nesia taisi matatane, eno wei.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Nono i takesi muneta amarama maru uteda etararo inarite guriguri uteda danu dinamaro ureda wei, Baba Godi nana siosawere amaraba na neno arama ua wei.
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Yesuma i sina weite emaba wei, Nanu sina nauawe, Godima i takesi muneta amaranu ba me ueta mune imutawa uiro suro tarani. Godima i Ferosi amaranu ba me ueta munawa ui wei. Anama danu torowa ma derawere utasuna dawa kikiratu ufisu. Anama danu torowa ma otowaratu utasuna Godima dawa ma derawere ufisu wei.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Moana uwarama emanu koiniboro Dawabai woutate Yesuma ema burifie woure fata. Eno utaba Yesunu iwata ueta uwarama etate dua sina weita.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Weitaro Yesuma i koiniboroba yua weite Danu iwata ueta uwaraba wei, i koiniboro Nabai fafitae watane. Emanu areta daba garari da ufoita. Anama koiniboronu imueta ari imufisuna Godinu yawoeta orofana danu wei.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Yaba ba sina wemaro nauawe. Anama Godinu yawotasu amakanunu imueta ari da mubisuna Godinu yawotasu orofaro da anibisu wei.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Mui yawoeta amarama Yesuba eno wei, kobere Tisa, anene umate me ibene ibene ibimau wei?
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Weiro Yesuma wei, aneba Naba kobererau wasu? Godi torowana kobererau, mui amarana kobererau me wei.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Godinu tarawatu a iwata utasu. I tarawatuna eno, dita yagera da fa, eme da ma uia, waira da ua, wawei webasuna meo da wia, anu anuaini amamaba uegou ua. I tarawatuna eno, Yesuma wei.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Weiro i amarama wei, i tarawatu nesia kikiraturoma eno utebatane wei.
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Weiro Yesuma nauteda wei, demurairatu utawa utasu, ina eno, anu ibaiabai nesia moana uwarabai oiya ue mafate ibaiabai me uwaraba anu oi mate ido Nanu buribi ara. Eno ufasuna aba urero ibaiabai mafiro i ibaiabai urero ibifisu wei.
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Yesuma i sina eno weiro i amarama nauite danu ibaiabai derawereba danu ibo aika uteda neno siosa ui.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Yesuma i neno arama bobo amara ereda wei ibaiabai derawere bobo amarama Godinu yawotasu dabaro anibie ufisuna kimu derawere ue anibisu wei.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Mui egi danu ifuna kemo, dawa mara ebaro fare anibisuna ina kimu me, nono ibaiabai derawere bobo amaranu Godinu ure orofaro anetana kimuwere wei.
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Eno weiro i nauta uwarama weita, enoba anama wirofisu weita?
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Weitaro Yesuma wei, emema da ufitaitana Godima nesia ufite Danu aikana ma wirofisu wei.
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Weiro Fitama Yesuba wei, yanu su ekoisite Anu buribi anisi ea wei.
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 — ausente —
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 — ausente —
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yesuma Danu amara tuero (12) mune aika odite emaba wei, Jerusaremu suro anaisi eawe wei. Iro fafeisina Godinu we bou ueta uwarama i Ba Eme Sini Amaraba anene webita sina enanari ufisu wei.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Iro Dawa i aika uwaranu age duro odifitaro mune Dawa iruteda siosawere uteda witua ufitaita.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Eno ufitate domuma ufitate ma uifitaro kowa rarogonu me sibiro uietaroma ido uyafisu wei.
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Yesuma eno weiro Danu sina kasei sina ari imuteda ubi kimuwereba iwawa uta.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Yesuma Jeriko suro fafie uina mui diti basugari bobo amarama daba gigirariro yaubeda nui webi.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Eno uite i farebi uwaranu rurua nauteda wei, anene utaita wei?
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Weina weita, Yesu, Nasareta amara ido fare anasu weita.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Weitaro diti basugari bobo amarama derawere wei, Yesu Deiwidinu sisia amara naba neno arama ua wei.
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Eno weiba i uwarama kodia weitaro derawere wei, Deiwidinu sisia amara naba neno arama ua wei.
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Weiro Yesuma inarite wei, i amara Nabai woure arawe weiro enanari uta.
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 I amarama Yesubai fariro Yesuma wei, anu ununa ane ufae wasu wei? Weiro i amarama wei, Dera Waria Amara nanu ununa ba emane watane wei.
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 — ausente —
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 — ausente —
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.