João 11

Yareba Nupela Testamen (YRB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mui amara danu ifuna Rasarosi, dawa ofe wouri. Dawaini danu aruma sadei, Merini Mata Beteni suro ibebita.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 (I ofe wouri amaranu aruma, Meri, dawa Yesunu buriro bononawere ogo ma wegari uite Yesunu buri danu yafa fouma ijima maituri).
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 — ausente —
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 — ausente —
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Yesuma Mataini Merini Rasarosiba neno arama utebi.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Yesuma Rasarosi ofe woureta sina nauite sau Beteni suro anawa uite i suro kowa sadei ibi.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Kowa sadei me siniro Yesuma Danu iwata ueta uwaraba wei, Judia orofaro nono anibe wei.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Weiro i iwata ueta uwarama weita, Tisa, i Ju uwarama A auboko iro gebiroma ufitae utade aneba iro anibasu weita?
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Eno weite emaba wei, yanu yaiye Rasarosina nauta ainibinuba animate dawa ma uyamau wei.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Weiro i Danu iwata ueta uwarama weita, dawa nauta ainibifisuna wirofisu weita.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 — ausente —
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 — ausente —
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Na botai iro anawa ueba iro animate buna ueta derawere umauna yanu imueta ma buna ufoitaba iba yaru utatane weite wei, dawabai anibe wei.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Eno weiro, i sokaka waita amara Tomasima danu domayamutu iwata ueta uwaraba wei, yaini anibete dawa ma uifitae ufitaitana yaini nesia uifeisi wei.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Yesu Beteni suro ido ane farina Rasarosi uri ue oitaro kowa fo (4) uriro ainibi.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Yesu ido arasu weitaro Mata nauite durami ue ane Yesu ataniro Meri suro yaubi.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 — ausente —
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 — ausente —
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 — ausente —
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 — ausente —
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Weina Yesuma wei, Nana i uietaroma ma uyaretaini me ibene ibene ibetanu ubi weite nono wei, anama danu naueta Nabai odifite uifite nono uyafite me ibifisu wei.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ana anama me ibinitaro Na nautaitana da uifitate me ibene ibene ibifitaita. A imutasu wei?
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Weiro Matama Dawaba wei, Dera Waria Amara, aiwia ina na imutatane. Ana i Mesaia imutatanete Ana Godibairoma ewa nasiniro fari Amara imutatane wei.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 — ausente —
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 — ausente —
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 (Yesuma i natofo suro ane farawa uite i botai Matama Dawa atani iro ibi).
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 I uieta suro yaubita Ju uwarama Merinu aneta etate we imuta, i aruma danu daenanu uri ue oeta kabesiro anibite daenaba iro i webie anasu we imutate danu buribi anita.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Merima Yesubai ane farite Danu buri gigiraribai arubi uteda wei, A auboko ewaro sau fafarona nanu eweri da uifite me ibifie wei.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 — ausente —
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 — ausente —
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 — ausente —
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 — ausente —
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Eno weitaro moana uwarama weita, ewa amarama diti basugari amara ma wiroi rairo nono aneba Rasarosi webiro wirotawa ui weita?
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Eno weitaro nauite Yesu neno siosa nono uite ane Rasarosi uri ue oita kabesiro ane fari. I uiro uri ue oeta kabesina gebiro erabo.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Mui gebiroma i uri bebetoro garari ue oitaro ibiba Yesuma wei, i gebiro mune eta kebiro odiawe wei. Weiro i uiro uri ue oita amara dawaini uruama itasi aruma, Matama wei, danu uieta kowa nesia fo (4) me sininuba urara fafisu wei.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Eno weiro Yesuma i aruma dawaba wei, auboko Nana aba wene enanari kimuwere imufasuna Godinu buna derawere efasu wene wei.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Yesu eno weiba i gebiro ma ubere eta kebiro oita. Oitaro Yesuma diti etu urero erite guriguri uteda wei, Baba, awonana Na Ana Nanu sina nautasuro A we ma kobererau utatane.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Na iwata, A Na woroworo nautasuro ewa inaibinita uwarama Ana Na ewaro siaia uiro fare imufitae iba eno watane wei.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Eno weite sina derawere weda yua wei, Rasarosi, uriroma uyate wawaro amua wei.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Eno weina i ba uiro uri ue oita amara Rasarosi dawa ba ido uietaroma uyarite amo fari. Danu buri age wadiama wayare wayare utate kofiri ibo nawata mui wadiama obari utate oitaro ainibi. Eno ainibebe eno bobo amo fari. Amo fariro Yesuma wei, i amaranu ofero ibinu wadia ma uregari uawero suro anibi wei.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 — ausente —
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 — ausente —
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 I eno ueta sina nautate iba i dera fuyo ode sina weta uwaraini Ferosi uwarama weita, kanisoro mitini ufe weitaba i kanisoro uwara ido fare guruguru uta. Ido fare guruguru utaro weita, i Amarama buna ueta faiyawere utasuba anene ufeisi weita?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Weitate weita, me ere kodeibero Dana eno uteibisuna uwara faiyawere danu buribi anibitaitaba i Romani dera yawoeta uwarama emanu ami uwara siaia ufitaro fafitate yanu dera dubu suini yanu Ju uwaranu su nesia ma siosa ufitaita weita.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 — ausente —
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 — ausente —
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 (I oyaro, i amara Kaiyafasi dawa dera fuyo ode sina weta amaraba Godima Dawabai Danu imueta maiba iba Yesuma i Ju uwaraba uifisu we bou ui.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 I we bou uetana Ju uwara torowaba wiawa ui. Wiawa uite Godinu arumami adarabu aboro aboro ema nesiaba uifite Dana uwara nesia mune uwara demurai odifisu).
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Enoba i dera Ju uwarama weita, Yesu Dawa ma uifeisi weita.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 I kowaroma Yesuma i Ju uwarabai emanu iboro baworo inarawa ui. Idoba Yesu Jerusaremu su ekodite Efaramu suro ani. I suna eme ibawa orofa gigirariro ibebi. Yesu iro anite Dawaini Danu iwata ueta uwaraini iro ibebita.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Duburo i Godima Isaraero uwara Ijifiroma woure ani ogaro kowa baworo uiba uwara faiyawere aboro aboroma Jerusaremu suro emanu ogaroro kakara uroeta urofitae fata.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Iba iro fatate Yesu doberebe doberebe osi utate dera dubu su ubarero inatate weita, ya uwara ane imutaita? Yesu Dawa ogaro fafisu aba me weita?
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 I dera fuyo ode sina weta uwaraini Ferosi uwarama auboko weita, anama i amara Yesu efisuna yabai are webiro naufe weita. I weita ina emanu ununa Yesu yabae budari ufitae iba eno weita.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.